Το ηφαίστειο της Νισύρου

Όποιος επισκεφτεί τη Νίσυρο δεν πρέπει να παραλείψει να επισκεφτεί το πασίγνωστο ηφαίστειό της. Το ηφαίστειο της Νισύρου είναι ένα από τα ενεργά ηφαίστεια της Ελλάδος. Ας κάνουμε όμως μια αναδρομή στο παρελθόν: Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, το νησί σχηματίστηκε υπό τις εξής συνθήκες: κατά τον αγώνα των γιγάντων ο θεός της θάλασσας Ποσειδών αναλαμβάνει να αφανίσει τον Πολυβώτη, ο οποίος νικημένος διασχίζει το Αιγαίο για να σωθεί. Κάπου στην Κω, τον προλαβαίνει ο θεός, ο οποίος αποσπά ένα κομμάτι από το νησί και το ρίχνει στο γίγαντα και τον καταπλακώνει. Έτσι δημιουργήθηκε η Νίσυρος. Ο Πολυβώτης βρίσκεται κάτω από το νησί και κάθε φορά που αναστενάζει στέλνει τους αναστεναγμούς στη Γη από το ηφαίστειο. Ουσιαστικά, ολόκληρο του νησί είναι ένα ηφαίστειο και μέσα στο μεγάλο κρατήρα του υπάρχουν άλλοι εννιά κρατήρες. Μεγαλύτερος και πιο γνωστός είναι ο "Στέφανος", που πήρε το όνομά του από ένα Στέφανο ο οποίος κατασκεύασε στο νησί ένα εργοστάσιο για να εκμεταλλευτεί το θειάφι του ηφαιστείου. Αξίζει να επισκεφτείτε, επίσης, το ηφαιστειολογικό μουσείο που βρίσκεται στα Νικειά. Πρόκειται για το παλιό δημοτικό του χωριού, το οποίο έχει μετατραπεί σε ένα πολύ ωραίο μουσείο, που κατατοπίζει ιδιαίτερα τον επισκέπτη. Τα Νικειά έχουν καταπληκτική θέα στο ηφαίστειο. Ας επανέλθουμε, όμως, στο ηφαίστειο. Η αίσθηση όταν φτάνεις είναι καταπληκτική, καθώς ο δρόμος κατεβαίνει από το βουνό σιγά σιγά στον κρατήρα. Η μυρωδιά του υδρόθειου γεμίζει τον αέρα. Προτείνω, σε όποιον πάει, να κατεβεί μέσα στον κρατήρα Στέφανο. Υπάρχει ένα μικρό μονοπάτι, που μπορεί κανείς να το ακολουθήσει και να φτάσει μέσα στον κρατήρα. Η όλη εμπειρία, για μένα, ήταν εκπληκτική. Παραθέτω μερικές φωτογραφίες που τράβηξα.

Άποψη του ηφαιστειολογικού μουσείου

Ένας κρατήρας

(Σήμ: Έχω τραβήξει και κάποια πανοράματα, αλλά επειδή είναι βαριά δεν μπορώ να τα ανεβάσω εδώ. Κάντε κλικ σε αυτό το σύνδεσμο (ΕΔΩ), για να τα δείτε (MSN Sky Drive)

Παραδοσιακός Νισύρικος Γάμος

Στη Νίσυρο είχα την ευκαιρία να δω από κοντά έναν παραδοσιακό γάμο. Όπως είχα προαναφέρει και σε προηγούμενο άρθρο, παντρευόταν ένας Νισύριος φίλος του πατέρα μου. Τη μέρα που έφτασα στο νησί (Πέμπτη 29-7) έγινε το στρώσιμο του κρεβατιού. Εμείς δεν το ξέραμε, αλλά μας ενημέρωσε κάποια γνωστή γι' αυτό. Το απόγευμα μας περίμενε ένα λεωφορείο στο λιμάνι. Μπήκα με τους γονείς μου και μαζί μας ντόπιες γυναίκες, οι οποίες κατά τη διάρκεια της 10λεπτης διαδρομής μέχρι το σπίτι του γαμπρού τραγουδούσαν παραδοσιακά νισύρικα τραγούδια για την καλοτυχία του μελλοντικού ζευγαριού. Μετά από 10 λεπτά διαδρομής, φτάσαμε στο σπίτι του γαμπρού, ένα πέτρινο δίπατο σπίτι δίπλα στη θάλασσα. Εγώ με τον πατέρα μου πήγαμε στο ισόγειο, όπου μαζεύονταν οι άντρες και η μάνα μου στον πάνω όροφο, μαζί με άλλες γυναίκες, όπου έγινε το στρώσιμο του κρεβατιού. Στο σπίτι του γαμπρού πέρασα πολύ καλά. Ήταν αρκετοί μαζεμένοι και συζητούσαν για διάφορα θέματα. Μάλιστα ο γαμπρός με κέρασε παραδοσιακούς νισύρικους λουκουμάδες που ήταν τέλειοι. Όταν το "τελετουργικό" τέλειωσε, επιστρέψαμε με το λεωφορείο στο λιμάνι. Οι γυναίκες που ήταν στο στρώσιμο του κρεβατιού, μαζί με την αδερφή του γαμπρού και τη νύφη, μόλις επέστρεψαν από το σπίτι, πέρασαν από όλα τα σπίτια στο Μανδράκι (πρωτεύουσα της Νισύρου) και χτυπούσαν τις πόρτες για να καλέσουν τον κόσμο στο γάμο, τα λεγόμενα καλέσματα. Στη Νίσυρο, δεν στέλνουν προσκλητήρια, όλοι είναι καλεσμένοι στο γάμο.
Φτάσαμε στην ημέρα του γάμου (Σάββατο 31-7). Το μυστήριο έλαβε χώρα στην Παναγία τη Σπηλιανή, ένα μοναστήρι που χρονολογείται γύρω στα 1600 και είναι χτισμένο μέσα σε ένα ιπποτικό κάστρο. Πριν την τέλεση του μυστηρίου, ο γαμπρός μαζί με τους καλεσμένους, είχαν καθίσει σε ένα μαγαζί δίπλα στη θάλασσα, στο Μανδράκι. Μαζί τους ήταν δύο μουσικοί, που έπαιζαν με το βιολί και το λαούτο τους παραδοσιακά τραγούδια που αφορούσαν την ευτυχία του ζευγαριού. Μετά από λίγη ώρα ήρθε και η νύφη. Όλοι τότε άρχισαν να χειροκροτούν. Μια πομπή άρχισε τότε από το λιμάνι .Το ζευγάρι συνοδευόταν από τον κόσμο, γιαγιάδες τραγουδούσαν τραγούδια για την ευτυχία του ζευγαριού. Το ζευγάρι, μαζί με τον κόσμο, ανέβηκαν τα περίπου 130 σκαλιά που οδηγούν στην Παναγία τη Σπηλιανή. Επειδή είχε πάρα πολύ κόσμο, δεν μπήκα στην εκκλησία, αλλά κάθισα έξω. Μόλις το μυστήριο τελείωσε βγήκε ο παπάς μαζί με την εικόνα της Παναγίας, από πίσω του οι νεόνυμφοι και τέλος οι μπουμπουνιέρες που μοιράζονταν στο κόσμο. Η εικόνα της Παναγίας πήγε μαζί με τον παπά μέχρι το σπίτι του γαμπρού. Μετά, ο κόσμος αποχώρησε και πήγε στο πατρικό σπίτι του γαμπρού, στο λιμάνι, όπου είχε στρωθεί μεγάλο τραπέζι με γλυκίσματα για να πάρει ο κόσμος. Τα υπέροχα αυτά γλυκά, τα είχαν φτιάξει οι γυναίκες του νησιού και ήταν πάρα πολλά και πολύ νόστιμα!!!!! Οι άνθρωποι έπαιρναν σιγά σιγά τα γλυκά τους και πήγαιναν στο γλέντι.

Το γλέντι έλαβε χώρα σε έναν υπαίθριο χώρο (ο χώρος αυτός είχε γίνει δωρεά και λέγεται Ζωσιμοπούλειο). Υπήρχαν τραπέζια με άσπρα τραπεζομάντιλο και μεγάλες σκάμνες για να κάτσει ο κόσμος. Σερβιρίστηκε το φαγητό, ο κόσμος ήταν πολύ χαρούμενος. Χορός στήθηκε γύρω από τα τραπέζια, με ζωντανή ορχήστρα.

Ήταν μια πάρα πολύ ωραία εμπειρία.

Επέστρεψα από τη Νίσυρο

Σήμερα το απόγευμα επέστρεψα πίσω στο Αλιβέρι μετά από μια εβδομάδα στη Νίσυρο. Αναχώρησα χτες το βράδυ, με τους γονείς μου, με το πλοίο "ΔΙΑΓΟΡΑΣ", έφτασα στην Αθήνα, όπου πήραμε το λεωφορείο του ΚΤΕΛ και γύρω στις 5:30 είχαμε ήδη φτάσει στο Αλιβέρι. Πέρασα πάρα πολύ ωραία. Με επόμενες αναρτήσεις θα σας περιγράψω τις διάφορες εντυπώσεις μου από τις φετινές μου διακοπές.

Φεύγω για Νίσυρο...

Για το νησί της Νισύρου αναχωρώ αυτή την Τετάρτη. Παντρεύεται ένας φίλος του πατέρα μου και συνδυάσαμε το γάμο και με διακοπές. Θα μείνω εκεί περίπου μια βδομάδα. Η Νίσυρος είναι ένα μικρό νησί των Δωδεκανήσων πολύ γνωστό για το ενεργό ηφαίστείο του. Είχα πάει μια φορά το 1998 και άλλη μία στην τετάρτη δημοτικού(2006). Έχουμε πολλούς γνωστούς εκεί και τις δύο φορές πέρασα φανταστικά. Ελπίζω να βρω κανένα wi-fi hotspot για να τα λέμε και από εκεί.