Μία γυναίκα που φορούσε ένα ξεθωριασμένο καρό φουστάνι με το σύζυγό της, ντυμένο με ένα φτωχικό κοστούμι, κατέβηκαν από το τρένο στη Βοστώνη και κατευθύνθηκαν προς το γραφείο του προέδρου του Πανεπιστημίου Harvard. Δεν είχαν ραντεβού.
Η γραμματέας μπορούσε να καταλάβει από την πρώτη στιγμή ότι τέτοιοι επαρχιώτες δεν είχαν καμία δουλειά στο Harvard.
"Θα θέλαμε να δούμε να δούμε τον πρόεδρο" είπε ο άντρας με χαμηλή φωνή.
"Θα είναι απασχολημένος όλη μέρα" απάντησε η γραμματέας κοφτά.
"Θα περιμένουμε" απήντησε η γυναίκα.
Για ώρες η γραμματέας τους αγνοούσε, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα απογοητευτούν και θα φύγουν.
Καθώς όμως είδε ότι δεν έφευγαν, η γραμματέας αποφάσισε να ενοχλήσει τον πρόεδρο, παρόλο που δεν το ήθελε με τίποτα.
"Ίσως αν τους δείτε για ένα λεπτό, να φύγουν" του είπε!
Εκείνος αναστέναξε με αγανάκτηση και έγνεψε θετικά. Κάποιος τόσο σημαντικός όσο αυτός σίγουρα δεν είχε το χρόνο να δέχεται ανθρώπους ντυμένους με ξεθωριασμένα καρό φουστάνια και φτωχικά κοστούμια. Ο πρόεδρος στράφηκε προς το ζευγάρι με ύφος βλοσυρό και αλαζονικό.
Η γυναίκα του είπε "Είχαμε έναν γιο που φοίτησε στο Πανεπιστήμιό σας για ένα χρόνο. Το αγαπούσε και ήταν πολύ ευτυχισμένος εδώ. Αλλά δυστυχώς πριν από ένα χρόνο σκοτώθηκε απρόσμενα. Ο άντρας μου και εγώ θα θέλαμε να χτίσουμε ένα μνημείο για αυτόν στο χώρο του Πανεπιστημίου."
Ο πρόεδρος δεν συγκινήθηκε καθόλου. Αντιθέτως εκνευρίστηκε.
"Κυρία μου" απάντησε με αναίδεια "δεν μπορούμε να βάζουμε αγάλματα για κάθε άνθρωπο που φοίτησε στο Harvard και πέθανε. Αν το κάναμε, τότε αυτό το μέρος θα έμοιαζε με νεκροταφείο."
"Όχι" απάντησε γρήγορα η γυναίκα, "δεν θέλουμε να στήσουμε ένα άγαλμα. Σκεφτήκαμε να δωρίσουμε ένα κτίριο στο Harvard."
Ο πρόεδρος γύρισε τα μάτια του. Έριξε μία ματιά στο ξεθωριασμένο καρό φουστάνι και το φτωχικό κοστούμι και φώναξε: "Ένα κτίριο! Έχετε ιδέα πόσο κοστίζει ένα κτίριο; Έχουμε περισσότερα από επτάμισι εκατομμύρια δολάρια σε κτίρια εδώ στο Harvard."
Για μία στιγμή η γυναίκα έμεινε σιωπηρή. Ο πρόεδρος χαμογέλασε χαιρέκακα. Ίσως ήρθε η ώρα να τους ξεφορτωθεί. Η γυναίκα στράφηκε προς τον άντρα της και είπε ήρεμα:
"Μόνο τόσα χρειάζονται για να φτιάξει κανείς ένα πανεπιστήμιο; Γιατί τότε δεν φτιάχνουμε το δικό μας ;"
Ο σύζυγος έγνεψε θετικά. Το πρόσωπο του προέδρου κιτρίνισε και καταλήφθηκε από σύγχυση.
Ο κύριος και η κυρία Leland Stanford σηκώθηκαν όρθιοι και βγήκαν έξω. Ταξίδεψαν μέχρι το Palo Alto στην Καλιφόρνια όπου ίδρυσαν το Πανεπιστήμιο που φέρει το όνομά τους,
το Πανεπιστήμιο Stanford στη μνήμη ενός γιου τον οποίο το Harvard είχε ξεχάσει.(
Πηγή: Η σελίδα του
μαθηματικού Μάκη Χατζόπουλου "Μαθηματ1κέ5 Σημ3ιώσei5".)
Ιστοσελίδα Stanford: http://www.stanford.edu/
Τις τελευταίες μέρες, θα έχετε παρατηρήσει στους τηλεοπτικούς σας δέκτες ή σε διάφορα site στο internet, ένα μικρού μήκους βίντεο των Ράδιο Αρβύλα, ένα βίντεο ενάντια στα γνωστά σε όλους μας Greeklish. Ομολογώ πως το θέμα, μετά την εμφάνιση του βίντεο, έχει πάρει πολύ μεγάλη έκταση. Στον κόσμο του facebook έχουν κιόλας δημιουργηθεί πολλές σελίδες που υποστηρίζουν την προσπάθεια των Ράδιο Αρβύλα και τάσσονται ενάντια στην κακιά συνήθεια των Greeklish, μια συνήθεια που πολλοί Έλληνες, κυρίως η νεολαία, ακολουθεί. Προσωπικά, εγώ είμαι υπέρ της προσπάθειας των Ράδιο Αρβύλα, και από το βήμα του blog, θέλω να τους πω συγχαρητήρια για αυτή τους την πρωτοβουλία. Ίσως με την προσπάθειά τους, αλλάξουν τον τρόπο γραψίματός τους πολλοί, καθώς η τηλεοπτική αυτή ομάδα είναι αρκετά δημοφιλής στους νέους και τους έχει επηρεάσει. Σκεφτείτε πόσες από τις ατάκες τους και τα ανέκδοτά τους λέμε καθημερινά. Λέτε να μας επηρεάσουν και στο θέμα των Greeklish; Εδώ θα είμαστε να δούμε τα αποτελέσματα...
