Μια λύση για να βγούμε από την οικονομική κρίση...

Μια λύση για να βγούμε από την οικονομική κρίση σε μορφή ανέκδοτου. Από την Ελευθεροτυπία:

"Σ' ένα χωριό που ζει από τον τουρισμό, λόγω κρίσης τα πάντα έχουν νεκρώθει. Για να επιβιώσουν οι κάτοικοι, ο ένας δανείζεται από τον άλλον. Ο καιρός περνά μέσα σ' αυτή τη θλιβερή ατμόσφαιρα, ώσπου μια μέρα έρχεται ένας και ζητάει ένα δωμάτιο στο ξενοδοχείο του χωριού. Ο ξενοδόχος του λέει την τιμή κι εκείνος προπληρώνει με ένα χαρτονόμισμα των 100 ευρώ. Πριν ακόμα ανέβει στο δωμάτιό του, ο ξενοδόχος πηγαίνει το χαρτονόμισμα στον χασάπη, στον οποίο χρωστά ακριβώς 100 ευρώ. Ο χασάπης παίρνει το χαρτονόμισμα και τρέχει να το δώσει στον κτηνοτρόφο που τον εφοδιάζει με κρέας. Ο κτηνοτρόφος παίρνει το χαρτονόμισμα και πηγαίνει να το δώσει στην κουρτιζάνα του χωριού, που της χρωστά κάποιες τρυφερές ώρες που πέρασαν μαζί. Εκείνη με τη σειρά της τρέχει και το δίνει στον ξενοδόχο, που του χρωστά μερικές βραδιές που χρησιμοποίησε τα δωμάτιά του με τους πελάτες της. Όπως άφηνε το χαρτονόμισμα στη ρεσεψιόν, ο τουρίστας μόλις κατέβηκε από το δωμάτιό του, λέγοντας στον ξενοδόχο ότι δεν του αρέσει και άλλαξε γνώμη, αρπάζει το χαρτονόμισμα και φεύγει. Τελικά τίποτα δεν ξοδεύτηκε, κανείς δεν έχασε, κανείς δεν κέρδισε και όλα τα χρέη ξεχρεώθηκαν. Μήπως κάπως έτσι θα μπορέσουμε να βγούμε από την κρίση;"

Να παντρεύεται κανείς ή να μη παντρεύεται;

Το ερώτημα αυτό θα μας απασχολήσει στο ακόλουθο ξεκαρδιστικό ανέκδοτο. Από την Ελευθεροτυπία. Απολαύστε το:

Ένα ζευγάρι, πολύ ερωτευμένο, αποφασίζει να παντρευτεί, όταν την τελευταία νύχτα πριν το γάμο, συμβαίνει ένα τραγικό δυστύχημα. Το ζευγάρι καταλήγει στον Παράδεισο. Μερικές εβδομάδες αργότερα, ο νεαρός συναντιέται με τον Άγιο Πέτρο και του λέει: "Η αρραβωνιαστικιά μου και εγώ είμαστε πολύ ευτυχισμένοι. Όμως, μας έχει λείψει η διαδικασία του γάμου. Μπορεί κάποιος που βρίσκεται στον Παράδεισο να παντρευτεί;". Ο Άγιος Πέτρος απαντά: "Ποτέ δεν έχω ακούσει κάποιον να θέλει να παντρευτεί στον Παράδεισο. Αν το θέλετε πολύ, θα πρέπει να μιλήσετε με το Θεό. Μπορώ να σας κλείσω ραντεβού σε δυο βδομάδες από σήμερα". Έφτασε το ραντεβού και οι νέοι παρουσιάζονται στο Θεό και του λένε την επιθυμία τους. Ο Κύριος τους κοιτάζει και τους απαντά: "Ελάτε σε πέντε χρόνια από σήμερα. Εάν ακόμη θέλετε να παντρευτείτε, το ξανασυζητάμε". Πέντε χρόνια αργότερα, το ζευγάρι εμφανίζεται και πάλι. Η επιθυμία τους είναι ακόμη ζωντανή. Η εντολή του Θεού είναι η ίδια: "Σε πέντε χρόνια, θα παρουσιαστείτε πάλι εμπρός μου. Τότε θα το συζητήσουμε". Την τρίτη φορά, το ζευγάρι εμφανίζεται πάλι στο Θεό. Δεν έχουν αλλάξει γνώμη. "Εντάξει λοιπόν", λέει ο Θεός, "Μπορείτε να παντρευτείτε. Το Σάββατο, στις 6:30 το απόγευμα. Αφήστε τις λεπτομέρειες σε εμένα". Ο γάμος ήταν μεγάλη επιτυχία. Ο Μωυσής έφερε λουλούδια από το Νείλο, ο Νώε ορυκτά από τη Μεσοποταμία και οι μαθητές του Ιησού έκαναν μερικά θαύματα για να εντυπωσιάσουν τους παρευρισκομένους. Λίγες εβδομάδες αργότερα, το ζευγάρι κατάλαβε ότι ο γάμος ήταν ένα φοβερό λάθος! Έτσι, αποφάσισαν να κλείσουν ακόμη ένα ραντεβού με το Θεό, για να ζητήσουν να τους βγάλει διαζύγιο. Όταν ο Θεός άκουσε το νέο αίτημα, βγήκε από τις χλαμύδες του: "Μα είστε σοβαροί; Μας πήρε 10 χρόνια να βρούμε έναν παπά, που να έχει γίνει δεκτός στον Παράδεισο! Μπορείτε να φανταστείτε πόσο καιρό θα μας πάρει να βρούμε δικηγόρο;".

Σέρλοκ Χολμς

Διαβάστε ένα πολύ ωραίο ανέκδοτο που κυκλοφορεί τελευταία:

Μια φορά ο Σέρλοκ Χολμς και ο φίλος του ο Ουάτσον πήγαν για κάμπινγκ. Έστησαν τη σκηνή τους και έπεσαν να κοιμηθούν. Μερικές αργότερα ο Χολμς ξυπνάει το φίλο του και του λέει: "Ουάτσον, κοίτα τον ουρανό και πες μου τι βλέπεις". Ο Ουάτσον του απαντά: "Βλέπω εκατομμύρια αστέρια". Χολμς: "Και τι σου λέει αυτό;". Ο Ουάτσον σκέφτεται μερικά λεπτά και λέει: "ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑ, μου λέει ότι υπάρχουν εκατομμύρια γαλαξίες και πιθανότατα δισεκατομμύρια πλανήτες. ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΚΑ, μου λέει ότι ο Κρόνος είναι στον Κριό. ΩΡΟΛΟΓΙΑΚΑ, μου λέει ότι η ώρα πρέπει να είναι τρεις παρά τέταρτο. ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ, είναι απόδειξη ότι ο Θεός είναι παντοδύναμος και όλοι εμείς είμαστε μικροί και ασήμαντοι. ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΑΚΑ, φαίνεται ότι θα έχουμε μια θαυμάσια μέρα αύριο. Τι λέει σε εσένα όμως;". Ο Χολμς τον κοιτάζει απαθής και του λέει: "Για μένα είναι ολοφάνερο ότι κάποιος μας έκλεψε τη σκηνή!".

Ολοκληρώθηκε η διάσωση των μεταλλωρύχων στη Χιλή

Χαρά επικρατεί πλέον στη Χιλή, καθώς ολοκληρώθηκε η διαδικασία απεγκλωβισμού των 33 μεταλλωρύχων, οι οποίοι ήταν παγιδευμένοι από τις 5 Αυγούστου σε βάθος 700 m. Οι μεταλλωρύχοι αναρρώνουν αυτή τη στιγμή στο νοσοκομείο. Η διαδικασία κράτησε 22 ώρες και μεταδόθηκε ζωντανά στην τηλεόραση σε πολλά κράτη. Οι μεταλλωρύχοι ανέβηκαν ένας ένας στην επιφάνεια μέσω της ειδικά σχεδιασμένης κάψουλας "Φοίνιξ" μέσα από μια τρύπα πλάτους μόνο 66 cm. Οι περισσότεροι είναι καλά στην υγεία τους. Εντύπωση μου προξένησε το γεγονός ότι ένας δούλευε στο ορυχείο μόνο ...5 μέρες. Ένας άλλος δήλωσε ότι θέλει να τον βλέπουν όπως είναι και όχι σαν σταρ του Χόλιγουντ. Η όλη αυτή ιστορία μου θυμίζει τον παππού μου, Προκόπη Λ., ο οποίος δούλευε για πάρα πολλά χρόνια στο ορυχείο λιγνίτη της ΔΕΗ στο Αλιβέρι. Είχα κάνει ένα βίντεο- αφιέρωμα για το λιγνιτωρυχείο της ΔΕΗ στο Αλιβέρι. Όποιος θέλει να το δει, ας κάνει κλικ ΕΔΩ.

Άμα την κατέχεις την Αγγλική γλώσσα...

Είναι να την κατέχεις την Αγγλική... Δείτε αυτή την ξεκαρδιστική εικόνα που βρήκα στο tromaktiko.

Ηγέτες όσοι διαθέτουν συναισθηματική ευφυΐα

"Μαγνητίζουν τα πλήθη γιατί μιλάνε στην καρδιά τους"

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ένα πολύ ωραίο άρθρο, που διάβασα στην Κυριακάτικη Καθημερινή. Μιλάει για ένα πολύ σημαντικό και αναγκαίο χαρακτηριστικό που χρειάζεται ένας ηγέτης, τη συναισθηματική ευφυΐα. Πριν από 2 εκατ. χρόνια, οι πρόγονοί μας ζούσαν σε ομάδες για να καταφέρουν να επιβιώσουν. Έτσι, λοιπόν, γεννήθηκε η ανάγκη να υπάρχει κάποιο πρόσωπο που θα έδινε οδηγίες και θα έδειχνε στους άλλους το σωστό δρόμο. "Ακόμα και σήμερα, από τη στιγμή που γεννιόμαστε γινόμαστε ακόλουθοι. Ακολουθούμε τους γονείς μας και μετά τους φίλους μας, την κοινωνική ομάδα στην οποία ανήκουμε. Το ίδιο κάνουν και άλλα είδη", εξηγεί ο καθηγητής Ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ, Μάρκ Φον Βούγκτ. Ο καθηγητής αυτός παρουσιάζει στο νέο του βιβλίο, "Επιλεγμένοι", γιατί κάποιοι άνθρωποι ηγούνται, γιατί άλλοι ακολουθούν και γιατί όλα αυτά έχουν σημασία. Όταν πολλοί άνθρωποι βρίσκονται στο ίδιο μέρος, όπως για παράδειγμα οι εγκλωβισμένοι μεταλλωρύχοι στη Χιλή, αναζητούν ενστικτωδώς έναν αρχηγό. Η ανάγκη για καθοδήγηση είναι ενστικτώδης και απαντάται σε πολλές χώρες του κόσμου. Αυτό ενισχύει την άποψη ότι η ανάγκη μας να υπάρχει ένας ηγέτης και οι ακόλουθοι του είναι μια "προσαρμοστική" συμπεριφορά, δηλαδή έχει αναπτυχθεί και εξελιχθεί από τις αρχές της ανθρώπινης ύπαρξης, καθώς ο άνθρωπος προσαρμόζεται στο περιβάλλον και τις υπάρχουσες συνθήκες. Τις ίδιες συνήθειες έχουν αναπτύξει και οι πίθηκοι, οι κοντινότεροι εξελικτικά συγγενείς μας. Αυτή η στρατηγική αποδείχτηκε η καλύτερη. Οι ομάδες που είχαν ηγέτη αναδείχτηκαν και προόδευσαν στην ιστορία, από άλλες που δεν είχαν. Έτσι οδηγηθήκαμε στο σημερινό κόσμο, που χωρίζεται σε ηγέτες και ακόλουθους. Πολλές φορές, σχεδόν πάντα μπορώ να πω, δυσανασχετούμε και έχουμε παράπονα για τους ηγέτες που εμείς εκλέξαμε. "Είναι και αυτό θέμα εξέλιξης", λέει ο καθηγητής. "Υπάρχει ένα χρονικό κενό ανάμεσα στους εγκεφάλους και το περιβάλλον. Ενώ φέρουμε τους εγκεφάλους των Αφρικανών προγόνων μας, το περιβάλλον και οι κοινωνικές συνθήκες έχουν κατά πολύ αλλάξει. Φοβόμαστε ακόμα τις αράχνες, τα φίδια, το σκοτάδι, τους ανοιχτούς χώρους,..., όλα αυτά αποτελούσαν απειλή για τη ζωή μας πριν χιλιάδες χρόνια. Η εμφάνιση της γεωργίας επέφερε διατροφική και κοινωνική επανάσταση. Ξαφνικά αποκτήσαμε τη δυνατότητα να συγκεντρώνουμε τροφή και να την ανταλλάσσουμε με άλλα αγαθά. Αυτό έφερε τη διαφθορά, τα πλούτη και τη δύναμη. Οι ισχυροί άντρες είναι αυτοί που χρησιμοποιούν τα πλούτη και τη θέση τους για να προσελκύσουν σεξουαλικές συντρόφους και να συνεχίσουν το όνομά τους μέσω των απογόνων τους. Αυτοί, σύμφωνα με τους ψυχολόγους κάνουν και τα περισσότερα παιδιά. Η εξέλιξη, άλλωστε, δεν ενδιαφέρεται για την ηθική της στρατηγικής που χρησιμοποιούμε για την αναπαραγωγή". Πώς όμως διαλέγουμε τους ηγέτες μας; Το σίγουρο είναι πως δεν παίζουν ρόλο τα ακαδημαϊκά προσόντα, οι ικανότητες ή η εμπειρία, αλλά η προσωπικότητα, η συναισθηματική νοημοσύνη και η ικανότητα να "μιλάει" στο συναίσθημα των ακολούθων του. Μόνο μια πολύ εξελιγμένη και μακροχρόνια συγκριτική γενετική έρευνα θα μας βοηθούσε να ανακαλύψουμε τα βασικά χαρακτηριστικά ενός ηγέτη. Αυτό, όμως, θα πάρει πολύ χρόνο. Μέχρι τότε, το μόνο σίγουρο είναι πως η εξωστρέφεια και η λεκτική ευφυΐα, χαρακτηριστικά που κληρονομούνται, κάνουν κάποιους ανθρώπους να ξεχωρίζουν. Οι ηγέτες μιλάνε διαφορετικά από τον κοινό άνθρωπο. Χρησιμοποιούν διπλάσιες μεταφορές, για να προκαλέσουν την έκρηξη συναισθημάτων στους ακροατές τους.

Παιδεία 1969 και 2009

Χθες, καθώς έκανα μια αναζήτηση στο google, ανακάλυψα σε μια σελίδα, αυτή την εικόνα. Πολύ ευρηματικός ο σκιτσογράφος. Με τη γελοιογραφία του αυτή θέλει να σατιρίσει το θέμα της βαθμολογίας. Παλιά, στην περίπτωσή μας το 1969, ο μαθητής είχε όλη την ευθύνη για τους βαθμούς του. Ό,τι έλεγε ο δάσκαλος ήταν απολύτως σωστό και το σέβονταν γονείς και μαθητές. Σήμερα, ένας μεγάλος αριθμός γονέων, νομίζει ότι τα παιδιά του είναι πανέξυπνα και τέλεια σε όλα τα μαθήματα. Έτσι, όπως το 2009 στη γελοιογραφία, "ζητούν τα ρέστα" από τον καθηγητή, καθώς νομίζουν ότι "αδίκησε" τα παιδιά τους. Δεν ψάχνουν το θέμα αν το παιδί τους δεν διαβάζει, απλά... υπεύθυνος είναι ο καθηγητής. Δυστυχώς ή ευτυχώς αυτή είναι η σύγχρονη καθημερινότητα στο σχολείο. Παραθέτω τη γελοιογραφία..

Πήγαμε εκδρομή σήμερα

Τον πρώτο του περίπατο για τη φετινή σχολική χρονιά, πήγε σήμερα το Γυμνάσιο Αλιβερίου. Δεν ήταν κάτι το συνταρακτικό, μια συνηθισμένη εκδρομή στο επίνειο του Αλιβερίου, τον Κάραβο. Ο ίδιος προορισμός κάθε φορά. Έκανε ωραία μέρα σήμερα, αλλά η εκδρομή φάνηκε πως κύλησε γρήγορα. Εγώ, πάντως, πέρασα καλά. Ήμουνα με τους φίλους μου, τα είπαμε, γελάσαμε...

Δεν μειώνεται τελικά ο αριθμός των απουσιών

Σίγουρα θα είχατε ακούσει τις ανακοινώσεις που είχε κάνει το φετινό καλοκαίρι η υπουργός Παιδείας Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων, Άννα Διαμαντοπούλου, περί μείωσης απουσιών. Να πω την αλήθεια, με την έναρξη της σχολικής χρονιάς, έγινε "μεγάλος ντόρος" περί αυτού του θέματος. Το αρμόδιο υπουργείο, όμως, "τα γύρισε". Με ανακοίνωσή του ανέφερε ότι «δεν αναμένονται αλλαγές στο θέμα των απουσιών σε σχέση με πέρυσι». Ωστόσο, ο γραμματέας του Υπουργείου Μιχάλης Κοντογιάννης τόνισε ότι «το υπουργείο μελετά το ζήτημα της τακτοποίησης των απουσιών και ότι το ενδεχόμενο μείωσης του αριθμού τους εντάσσεται σε ένα πλαίσιο αλλαγής του Λυκείου». Το θέμα αυτό έχει προκαλέσει μεγάλο πρόβλημα. Ήδη, αυτή τη στιγμή, πολλά γυμνάσια και λύκεια στη χώρα, βρίσκονται υπό κατάληψη από τους μαθητές τους, λόγω της ανακοίνωσης περί μείωσης.

Άιντε και ντε...

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας το αγαπημένο μου μελοποιημένο τραγούδι του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου. Το τραγούδι ονομάζεται "Άιντε και ντε", έχει μελοποιηθεί από το Νίκο Μαμαγκάκη και η πρώτη εκτέλεσή του έγινε από το Γιάννη Πουλόπουλο. Το τραγούδι αυτό μας μεταφέρει πολλά μηνύματα, και σίγουρα όταν κλείσουμε τα μάτια όταν το ακούμε, όλα αυτά που περιγράφει μας έρχονται σαν εικόνες στο μυαλό. Μας περιγράφει τον σκληρό αγώνα των ανθρώπων κάτω από αντίξοες συνθήκες, προκειμένου να εξασφαλίσουν το προς το ζείν. Σε ένα σημείο που μιλάει για "νεκρούς θερμαστές και εισπράκτορες" δείχνει τις αντίξοες συνθήκες εργασίας, ενώ τα σφυριά, οι δυναμίτες και οι πέτρες παραπέμπουν σε ορυχείο. Ο εργάτης θα φτιάξει σπίτι με τα χρήματα που θα κερδίσει με τους κόπους του. Ο κόκορας που αναφέρεται στο τέλος, πιστεύω, πως είναι η ελπίδα, η οποία βρίσκεται όμως μακριά και θα χρειαστούν σκληροί αγώνες για να την αποκτήσουμε.

Παραθέτω το βίντεο με το τραγούδι, το οποίο βρήκα στο You Tube (έχει και αγγλική μετάφραση)