Γλυκό του κουταλιού

Το συγκεκριμένο ποίημα θα έπρεπε κανονικά να το είχα δημοσιεύσει την ημέρα της επετείου της εισβολής στην Κύπρο (20/7), αλλά δε μου είχε έρθει στο μυαλό. Σήμερα στο δρόμο συνάντησα τον φιλόλογο που μας το είχε διδάξει στη Β' Γυμνασίου, τον οποίο πολλάκις έχω αναφέρει στο blog, τον κύριο Βωβό. Ίσως γι' αυτό το λόγο το θυμήθηκα, και το μοιράζομαι μαζί σας!

Καλή ανάγνωση...!

Πηγή: Ψηφιακό Σχολείο
---------------------------------------

Γλυκό του κουταλιού

         Μεγάλο μέρος της ποίησης του Κύπριου ποιητή Κυριάκου Χαραλαμπίδη απηχεί το ιστορικό γεγονός της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974 και τις κατοπινές δραματικές συνέπειες της κατοχής του μισού σχεδόν νησιού. Ο ίδιος ο Χαραλαμπίδης είναι ένας από τους πρόσφυγες της τουρκικής εισβολής (το χωριό όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε βρίσκεται στην κατεχόμενη περιοχή της Αμμοχώστου). Στο ποίημα «Γλυκό του κουταλιού», που προέρχεται από την ποιητική συλλογή Δοκίμιν (2000), αν και δε γίνονται σαφείς αναφορές σε ιστορικά γεγονότα και γεωγραφικούς τόπους, ο αφηγητής επισκέπτεται το πατρικό σπίτι του στην κατεχόμενη περιοχή και βρίσκει εκεί την καινούρια ένοικο του σπιτιού, μια λαϊκή γυναίκα, μάλλον μεγάλης ηλικίας, της οποίας η εθνική ταυτότητα δεν αναφέρεται.

Να ιδώ ποιος είμαι ζύγωσα και πούθε
το χώμα μου κρατά. Μπήκα και στάθηκα
στο σπίτι τ' αλμυρό, σιμά σε λάκκο.

Μια μαντιλοδεμένη μου 'φερε νερό,
μου πρόσφερε γλυκό· ευχαριστώ την.

Έκοψε και καρπούς από τον Κήπο
του ποθητού σπιτιού μου, φρούτα λαμπερά
ό,τι λογής, διάχυτα με χείλη
πραγματικά και μέλη εμποτισμένα
στην καλοσύνη της χαράς αντιδωρήματα.

Της είπα ευχαριστώ, αναθάρρησα και ζήτησα
το σπίτι μου να ιδώ, αν επιτρέπεται.

«Και βέβαια επιτρέπεται», μου λέει·
«μπορείς να 'ρθεις και στην κρεβατοκάμαρα».
Μπαίνω, θωρώ τη μάνα μου στον τοίχο
να με κοιτάει από 'να κάδρο. Αφήνω
την εντροπή και γύρεψα να πάρω
τη μάνα μου ο δόλιος απ' την Τροία.*

«Πάρτηνε», λέει αυτή σαν καλογέλαστη,
«τι να την κάνω τώρα πια που ξέρω;
Να πούμε την αλήθεια, τη νομίσαμε
ηθοποιό με κείνη την κοτσίδα
και τα λουλούδια γύρω της και με τη χάρη
που την ομπρέλα της κρατεί».

Άξιζε βέβαια να προσθέσει και το χέρι
που γαντοφορεμένο, ραδινό*
σε καναπέ ακουμπούσε· αλλά τι περιμένεις;

Σάμπως γνωρίζει πόσοι αιώνες κύλησαν
ίσαμε που να φτάσουμε στη σύνταξη
γλυκό του κουταλιού; μεγάλο θέμα.

Πάλι καλά που μ' άφησε και μπήκα
στο σπίτι μου το πατρικό η γυναίκα.
Μη συνεχίσουμε άλλο και αγριέψει.
Το μόνο που εύχομαι: από καιρού εις καιρό
να 'χω την άδειά της να ξανάβλεπα
την όψη τη γλυκιά του ποθητού μου.

Κ. Χαραλαμπίδης, Δοκίμιν, Άγρα

---

* απ' την Τροία: ο ποιητής εδώ εκμεταλλεύεται το γνωστό από την αρχαιοελληνική μυθολογία επεισόδιο της φυγής του Αινεία από την Τροία. Ο Αινείας ήταν ήρωας και από τους σπουδαιότερους υπερασπιστές της πόλης κατά τον Τρωικό πόλεμο. Απελπισμένος από την άλωση της Τροίας, ήταν αυτός που εγκατέλειψε τελευταίος την πόλη. Φεύγοντας, πήρε τον πατέρα του και τα αγάλματα των εφέστιων θεών στους ώμους * ραδινό: λεπτό και ευλύγιστο, λυγερό

Μερικές σκέψεις...

Είμαι περίεργος αν μετά από όλα αυτά τα γεγονότα, οι φιλόλογοι θα επιμένουν στη Γ' Λυκείου να λένε ως επιχειρήματα υπέρ της Ε.Ε. την Ευρώπη των λαών, την αλληλεγγύη, την ισότητα, την προάσπιση της δημοκρατίας, την απόρριψη του φασισμού και του απολυταρχισμού, την Ευρώπη που δε θέλει να ξαναζήσει πολέμους και διχασμό...

Β.Α.

Το αστείο της ημέρας

Από το προφίλ στο facebook ενός φίλου:

"..Λυπάμαι τα παιδιά της θεωρητικής που θα δίνουν πανελλήνιες μετά από 20 χρόνια και θα πρέπει να θυμόνται αναλυτικά τις ημερομηνίες όλων των Eurogroup για το μάθημα της ιστορίας..."

Γραφείον ευρέσεως εργασίας

Από την Athens Voice

Ένα κείμενο του Μένη Κουμανταρέα, από το σχολικό βιβλίο των Κειμένων Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Β' Γυμνασίου. Το θυμήθηκα πρόσφατα, με αφορμή το θάνατο του συγγραφέα (5 Δεκεμβρίου 2014). Στο σχολείο, μας το είχε διδάξει ο φιλόλογος κύριος Γεώργιος Βωβός, τον οποίο έχω πολλάκις αναφέρει σε αυτό το blog...

Καλή σας ανάγνωση...!

MΕΝΗΣ KΟΥΜΑΝΤΑΡΕΑΣ  

Γραφείον ευρέσεως εργασίας

         O Αναστάσης είναι ένας νέος που ζει στην Αθήνα στα μέσα της δεκαετίας του 1950, ο οποίος νιώθει ξεκομμένος από την οικογένεια και τον κοινωνικό του περίγυρο. Σε αυτό το απόσπασμα από Τα μηχανάκια, την πρώτη συλλογή διηγημάτων του μεταπολεμικού πεζογράφου Μένη Κουμανταρέα, ο Αναστάσης αποφασίζει να ψάξει για δουλειά.

Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Η ανοιχτή πόρτα

Την άλλη μέρα ξύπνησε πρωί, ελαφρύς σαν πούπουλο. Πλύθηκε, ντύθηκε, άρπαξε μια φέτα βουτυρωμένο ψωμί και χύθηκε στους δρόμους. Περπάτησε με το κεφάλι ψηλά, χαμογέλασε στο φούρναρη που τον καλημέρισε κι έστειλε στον κουρέα του ένα φιλικό χαιρετισμό - γρήγορα θα τον είχε πάλι πελάτη. Βάδισε κάμποσο, ώσπου βγήκε στη λεωφόρο. Τα δέντρα εκεί πρασίνιζαν, κουρεμένα και φυτεμένα με τάξη πάνω στο πεζοδρόμιο, κρατώντας το ένα τον ώμο τ' αλλουνού, σαν στοιχισμένοι μαθητές την ώρα της γυμναστικής. Χάρηκε που ο δρόμος στις γωνιές δεν είχε αποθηκέψει σκουπίδια. Φαντάστηκε τους σκουπιδιάρηδες άγγελους να δροσίζουν το πρόσωπο της πολιτείας με φρέσκο ποτιστικό νερό. Το φως της μέρας ήταν πεντακάθαρο, λες και το είχαν αλλάξει σήμερα. Περνούσε πάνω στο μάγουλο του δρόμου σαν ακονισμένο ξυράφι. Τ' αυτοκίνητα φαρδιά, με καλογυαλισμένα φτερά και συντηρημένες λαμαρίνες, κυλούσαν πάνω στην άσφαλτο χωρίς να την πληγώνουν. Κι ο τροχαίος* στη μέση του δρόμου με την κολλαρισμένη στολή του, το κράνος του που φεγγοβολούσε, φαινόταν να πιάνει τ' αυτοκίνητα από μιαν αόρατη κλωστή. Ως κι οι κοπέλες ήταν διαφορετικές σήμερα, ξυπνημένες θαρρείς από ύπνο θανάτου που τις είχε σκεπάσει με καινούριο πρόσωπο. Τ' αγόρια είχαν παντελόνια στην τρίχα κι έναν αέρα αυτοπεποίθησης. Άλλοι κρατούσαν την τσάντα του σχολείου, κι άλλοι τα σύνεργα της δουλειάς· οι εργάτες το κολατσό τους τυλιγμένο σε μια πετσέτα. Κι οι γέροι είχαν έναν τρόπο να τον κοιτάζουν λες κι ακόμα θυμόντουσαν πως είχαν περάσει από νέοι. Ο Αναστάσης πήδησε σ' ένα λεωφορείο. Χαμογέλασε στον εισπράχτορα που του έκοψε εισιτήριο και του έδωσε μια θέση που περίσσευε. Απ' το παράθυρο τα σπίτια, με τα σεντόνια γεμάτα ύπνο ακόμα, έφευγαν προς τα πίσω. Ο ήλιος τα τίναζε με τις άταχτες αχτίδες του. Ένα μικρό αγόρι φάνηκε να κυνηγά το λεωφορείο. Όχι για να το προφτάσει στη στάση, μα για να πηδήξει στον προφυλακτήρα. Όταν κατόρθωσε να το φτάσει και να κρεμαστεί, ο εισπράχτορας σηκώθηκε από τη θέση του και του χτύπησε θυμωμένα το τζάμι. «Μπρος, δίνε του». Το παιδί έμεινε για λίγο κοιτάζοντας τον εισπράχτορα. Τα χέρια του ήταν πολύ λιγνά, το πρόσωπό του χλομό, κρατιόταν με κόπο. Έπειτα έβγαλε στον εισπράχτορα τη γλώσσα του. Την ίδια στιγμή, τρομαγμένο, άφησε τα χέρια του να ξεφύγουν και πήδησε χάμω. Ο Αναστάσης είδε το αγόρι να χάνεται στη στροφή του δρόμου. Είχε ακόμα μπρος στα μάτια του τα χέρια του, λιγνά, που πάλευαν να κρατηθούν. Κατέβηκε στην επόμενη στάση. Περπάτησε κοιτάζοντας τα σπίτια και τους αριθμούς. Ύστερα στάθηκε μπροστά σε μια είσοδο μεγάρου. Διάβασε μια ταμπέλα με κεφαλαία ξεθωριασμένα: ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΕΥΡΕΣΕΩΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ. Δίστασε, έπειτα προχώρησε, μπήκε κι άρχισε ν' ανεβαίνει τις σκάλες. Ήταν ατέλειωτες να τις ανεβεί κανείς, μα του άρεσαν. Του άρεσε καθετί που ψήλωνε, που τον ανέβαζε. Όπως τα γράμματα στην αρχή μιας ταινίας. Έφτασε στο έβδομο πάτωμα, έψαξε, ρώτησε, τέλος χτύπησε μια πόρτα. Επειδή δεν πήρε απάντηση, άνοιξε και γλίστρησε αθόρυβα στο εσωτερικό. Στο βάθος της κάμαρης μια κοπέλα έγραφε στη γραφομηχανή. Ούτε που σήκωσε τα μάτια της πάνω του. Έγραφε σαν υπνωτισμένη. Χρειάστηκε να πάει να σταθεί πολύ κοντά της για να τόνε δει. Είχε δυο μάτια κλουβισμένα* σε χοντρούς φακούς, που έμοιαζαν ν' αποστειρώνουν το φως. Σαν δυο ψάρια μέσα στη γυάλα τους. Ύστερα η μηχανή έπαψε απότομα. «Μια στιγμή παρακαλώ». Άνοιξε την πόρτα του διπλανού γραφείου και χώθηκε μέσα. Ξαναγύρισε σχεδόν αμέσως και του είπε με την ίδια απαράλλαχτη φωνή, που έμοιαζε τυπωμένη σε κορδέλα μαγνητοφώνου.*«Περιμένετε παρακαλώ. Ο κύριος Διευθυντής είναι απησχολημένος». Ξανάπιασε το γράψιμο. Τα μάτια της δεν κοίταζαν καθόλου τα πλήκτρα. Ήταν από τις τυφλές δακτυλογράφους.* Ο θόρυβος της μηχανής είχε αποκτήσει τώρα μιαν ένταση και μια πυκνότητα, σα να στριφογύριζε κανένα ελικόπτερο πάνω από το κεφάλι του Αναστάση. Άθελά του χαμήλωσε για να προστατευθεί. Έπεσε σε μια καρέκλα. Προσπάθησε να κρατηθεί ακίνητος, μα κάθε φορά που η κοπέλα πατούσε κανένα πλήκτρο δυνατότερα, τα πόδια του έφευγαν προς τα μπρος, σα να τα βαρούσε κανένας γιατρός με σφυράκι. Ήθελε να τη διακόψει, να της πει πως δεν πείραζε που ο Διευθυντής ήταν απασχολημένος, και ότι θα μπορούσε να ξαναπεράσει. Κι αύριο μέρα ήταν. Μα δεν έβρισκε τρόπο να της μιλήσει. Επειδή δεν μπορούσε να μιλά, να κάθεται ακίνητος, να περιμένει, σηκώθηκε και πήγε στο παράθυρο. Ήταν ένα στενό, δυτικό παράθυρο. Έσκυψε να δει κάτω και ζαλίστηκε. Τον χώριζαν από το έδαφος εφτά ψηλά, θεόρατα πατώματα. Ο αστυφύλακας της τροχαίας ήταν μια τελεία. Το κράνος βουλιαγμένο κάτω από τον ήλιο, οι κλωστές στα χέρια του σπασμένες. Ξαφνικά τον Αναστάση τον έπιασε το στομάχι του. Σταύρωσε τα χέρια του γύρω στη μέση κι έσκυψε το κεφάλι. Τα πλήκτρα της μηχανής δούλευαν σε ρυθμό πολυβόλου. Αμέσως ύστερα, ο γνώριμος πονοκέφαλος σφίχτηκε γύρω στο κεφάλι του σαν αρραβώνας.* Άφησε το στομάχι του κι έπιασε το κεφάλι του. Μα ο πόνος, επιδέξιος ξιφομάχος, τον χτυπούσε ύπουλα στο αφύλαχτο μέρος. Κοίταξε με αγωνία την κοπέλα. Έγραφε ίσια, μονοκόμματη, με τα κλουβισμένα μάτια της σκλαβωμένα πάνω στο χαρτί. Μόνο ο κύλινδρος της μηχανής μετατοπιζόταν ολοένα κι αριστερότερα έχοντας μια τάση να τρυπήσει τον τοίχο και να περάσει στο γραφείο του διευθυντή. Ο Αναστάσης έκανε μερικά βήματα πίσω, κι ήρθε να στηριχθεί πάνω στην πόρτα. Για μερικά δευτερόλεπτα έμεινε εκεί με το πρόσωπο τσαλακωμένο, τα χέρια κλεισμένα σε γροθιές. Ύστερα έκανε απότομη στροφή, άνοιξε την πόρτα κι, αφήνοντάς την ορθάνοιχτη, πετάχτηκε έξω.

Μ. Κουμανταρέας, Τα μηχανάκια, Κέδρος

* τροχαίος: ο αστυνομικός της Τροχαίας * κλουβισμένα: οι φακοί των γυαλιών παρομοιάζονται με κλουβί των ματιών της δακτυλογράφου * τυπωμένη σε κορδέλα μαγνητοφώνου: ηχογραφημένη * τυφλές δακτυλογράφοι: όσες δακτυλογραφούν με τυφλό σύστημα * αρραβώνας: δαχτυλίδι αρραβώνα

Πηγή: Ψηφιακό Σχολείο

Καλή Σχολική Χρονιά!

Καλή Σχολική Χρονιά και Καλό Κουράγιο σε όλους τους μαθητές!

Η νέα σχολική χρονιά ξεκινά στην Ελλάδα, σε μια χώρα που η ποιότητα της εκπαίδευσης έχει πιάσει τριτοκοσμικά επίπεδα (αν και νομίζω ότι αδικώ τις τριτοκοσμικές...), οι μαθητές γίνονται ημιμαθείς χωρίς γενικές γνώσεις, το σχολείο είναι ανεπαρκές, οι υποδομές τρισάθλιες, κυριαρχεί η παραπαιδεία, οι συνειδήσεις διαμορφώνονται, η προσωπική άποψη κατακρίνεται, όλα περιστρέφονται γύρω από την αυθεντία (!) του βιβλίου και του καθηγητή και το παν είναι οι εξετάσεις... Σε μια χώρα που υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που πιστεύουν και διακηρύσσουν (μερίδα πολιτικών και καθηγητών) ότι η πολιτεία παρέχει δημόσια δωρεάν ποιοτική εκπαίδευση, προσιτή σε όλους...! Μια  αξέχαστη (!) εμπειρία που αποκόμισα 12 χρόνια στο σχολείο και ιδιαίτερα στις τρεις τάξεις του Λυκείου!

Και για να γελάσουμε λίγο (νομίζω το χρειαζόμαστε, μες στην παράνοια που ζούμε...), ένα χιουμοριστικό δημοσίευμα από "Το Κουλούρι".


-------------------------------

Υπ. Παιδείας: Χωρίς προβλήματα η έναρξη της σχολικής χρονιάς στα φροντιστήρια της επικράτειας

Χωρίς προβλήματα ξεκίνησε χθες η νέα σχολική χρονιά για χιλιάδες φροντιστήρια σε ολόκληρη την επικράτεια, όπως επισήμανε σε ανακοίνωση του το υπουργείο Παιδείας. Τα φροντιστήρια άνοιξαν τις πόρτες τους και υποδέχθηκαν χιλιάδες μαθητές όλων των ηλικιών, έτοιμα να τους προετοιμάσουν για τις πανελλήνιες εξετάσεις, όπου σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις θα κριθεί το μέλλον τους.

Όπως είθισται, την πρώτη ημέρα του νέου ακαδημαϊκού έτους ανακοινώθηκε και το ακαδημαϊκό ημερολόγιο της χρονιάς 2014-2015, το οποίο όπως συνήθως προβλέπει μαθήματα μόνο τα απογεύματα και τα σαββατοκύριακα, λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων των μαθητών τα πρωινά.

Σε επίσκεψή του σε φροντιστήριο Θεωρητικής Κατεύθυνσης στη Νίκαια, ο υπουργός Παιδείας, Ανδρέας Λοβέρδος εξέφρασε την αισιοδοξία ότι «τα φροντιστήριά μας είναι άριστα προετοιμασμένα και θα λειτουργήσουν άψογα», εκτίμησε ότι η χρονιά θα κυλήσει ομαλά και χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, ενώ δεν παρέλειψε να ευχηθεί «καλή δύναμη σε όλους». «Με ικανοποίηση διαπιστώνουμε ότι τα φροντιστήριά μας είναι καλά στελεχωμένα, λειτουργούν σε χώρους που πληρούν όλες τις προϋποθέσεις και είμαστε βέβαιοι ότι όλα θα πάνε καλά» σημείωσε απευθυνόμενος στους δημοσιογράφους που είχαν κατακλύσει τη γραμματεία του φροντιστηρίου.

«Αναγνωρίζουμε τη δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκονται πολλές οικογένειες λόγω της οικονομικής κρίσης, όμως αισιοδοξούμε ότι το ελληνικό φροντιστήριο θα τα καταφέρει. Για τους πιο αδύναμους, προσπαθούμε να εξασφαλίσουμε τα κονδύλια ώστε να προβούμε στην παροχή πρόσθετης οικονομικής βοήθειας για την πληρωμή των διδάκτρων κατά τη διάρκεια του έτους» κατέληξε ο υπουργός.

Από την πλευρά του, ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Φροντιστηριακής Εκπαίδευσης με δική του ανακοίνωση σημείωσε πως παρά τις ελλείψεις, τα μέλη του θα προσπαθήσουν με όλες τους τις δυνάμεις για την προετοιμασία των παιδιών για τις πανελλήνιες εξετάσεις και την εν γένει ενδυνάμωση του θεσμού του φροντιστηρίου, το οποίο χαρακτήρισε «κοινωνικό αγαθό».

Τέλος, εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η στάση της αντιπολίτευσης καθώς ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ εξαπέλυσαν επίθεση στην κυβέρνηση, κατηγορώντας την ότι με την υποταγή της στις απαιτήσεις της τρόικας έχει ισοπεδώσει τα ελληνικά φροντιστήρια, με αποτέλεσμα να επωφελούνται οι προνομιούχοι που μπορούν να πληρώσουν για ιδιαίτερα μαθήματα στο σπίτι. «Η καταστροφική πολιτική του μνημονίου πρέπει να σταματήσει, πρέπει να προστατέψουμε με κάθε τρόπο το φροντιστήριο και την δωρεάν, δημόσια προετοιμασία των μαθητών για τις πανελλήνιες» καταλήγει η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ.

ΤΟ ΚΟΥΛΟΥΡΙ

Ηλεκτρολόγος Μηχανικός & Μηχανικός Υπολογιστών, Βόλος

Το κεφάλαιο "Σχολείο - Πανελλήνιες" έκλεισε οριστικά...! Οι βάσεις ανακοινώθηκαν προχθές, και πλέον θα είμαι φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών, της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στην όμορφη πόλη του Βόλου. Μόλις ανακοινώθηκαν οι βάσεις, αναχώρησα αμέσως για Βόλο. Βρήκα σπίτι σε μια ήσυχη γειτονιά, στο δρόμο της σχολής. Επέστρεψα Αλιβέρι χθες το απόγευμα, και περίπου σε μια βδομάδα θα ξαναπάω, για να αρχίσω να ετοιμάζω το σπίτι.

Από το λίγο που έχω δει, ο Βόλος μου άφησε θετικές εντυπώσεις, μεγάλοι δρόμοι και πεζόδρομοι, ωραία κτήρια... Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ότι πολλοί κάτοικοι της πόλης, αλλά και οι φοιτητές, μετακινούνται με ποδήλατα. Το αστείο της όλης υπόθεσης είναι ότι πριν μια βδομάδα, είχα πάει στο Βόλο, μετά από πρόσκληση της ξαδέρφης μου...

Πάντως, πρέπει να πούμε ότι έγινε μεγάλο αλαλούμ με τις βάσεις, που οι επίδοξες "Πυθίες" των βάσεων, δεν κατάφεραν να προβλέψουν! Όπως και να 'χει, αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους τους υποψηφίους για την προσπάθειά τους, είτε τα κατάφεραν είτε όχι.

Καλή φοιτητική ζωή σε όσους πέρασαν..., κουράγιο και προσπάθεια σε όσους θα ξαναπροσπαθήσουν...!

Πολλές ευχές για καλή επιτυχία σε όσους θα δώσουν φέτος πανελλήνιες...!

Το τσίρκο των βάσεων...

Αγαπητοί αναγνώστες και υποψήφιοι των Πανελλαδικών Εξετάσεων 2014,

Η μονομελής επιτροπή διαχείρισης του παρόντος blog, θα σας παρουσιάσει τις έγκυρες προβλέψεις της για το πού θα κυμανθούν οι βάσεις των σχολών φέτος. Ο αυξημένος αριθμός αριστούχων, σε σχέση με πέρσι, θα απογειώσει, ή καλύτερα θα εκτοξεύσει, τις βάσεις των περιζήτητων σχολών. Ιατρικές και Νομικές θα φτάσουν, σύμφωνα με έγκυρη πηγή μας, τα 20.000 μόρια, οι Πολυτεχνικές θα κινηθούν ανάλογα. Από τα μέχρι τώρα στοιχεία, τα πιο χαμηλόβαθμα ΤΕΙ θα έχουν βάση περίπου στα 19.000 μόρια. Οι υποψήφιοι θα πρέπει να αισθάνονται τυχεροί, καθώς η αύξηση των θέσεων στις σχολές, λόγω κατάργησης των ειδικών κατηγοριών (τρίτεκνοι, πολύτεκνοι κτλ.) ανέκοψε την ανοδική πορεία των βάσεων. Συνιστούμε στους αναγνώστες μας, να παραμείνουν ψύχραιμοι, ανεπηρέαστοι απ' το ό,τι ακούγεται για τις βάσεις από υποτιθέμενους "ειδικούς", και να αναμένουν την ανακοίνωσή τους μέσα στην επόμενη εβδομάδα. Το μόνο που μπορούν να κάνουν, είναι να γελάσουν ειρωνικά για το τσίρκο που έχει στηθεί σε τηλεοράσεις και εφημερίδες σχετικά με τις πανελλαδικές και για τους δημοσιογράφους και ειδικούς αναλυτές των βάσεων που τόσο πολύ τους νοιάζονται.

Η μονομελής επιτροπή διαχείρισης του blog.

-----------------------------------------------------------------

Με την παραπάνω ... "ανακοίνωση", θέλω να διακωμωδήσω όλο αυτό το τσίρκο που έχει στηθεί στα ΜΜΕ τους τελευταίους 2 μήνες, σχετικά με τις βάσεις εισαγωγής στις σχολές. Ειδικοί εμφανίζονται σε τηλεοπτικά πάνελ και εφημερίδες, αραδιάζοντας κατεβατές λίστες με σχολές και βάσεις, με ύφος ινστρούκτορα, στηριζόμενοι σε "τελευταίες πληροφορίες" (όταν η επεξεργασία δεν έχει καν αρχίσει, και οι σχολές του στρατού και της αστυνομίας μόλις κατέθεσαν τα αποτελέσματα των δοκιμασιών των υποψηφίων τους). "Οι τελευταίες εκτιμήσεις δείχνουν...", πώς το δείχνουν κύριε ειδικέ; Πείτε μας τις πηγές σας, πώς διασταυρώσατε τα στοιχεία που έχετε στη διάθεσή σας, πότε βγάλατε τις εκτιμήσεις. Ιδιαίτερα τις τελευταίες μέρες, "αναμασώνται" εκτιμήσεις που είχαν βγει στις αρχές, παίζοντας με τα νεύρα των υποψηφίων. Τα στατιστικά του υπουργείου μιλάνε όντως για αύξηση των αριστούχων, συμφωνούμε...! Φέτος, όμως, η χρονιά είναι περίεργη: καταργήθηκαν οι ειδικές κατηγορίες και αυξήθηκαν οι θέσεις, ενώ πολλοί είναι αυτοί που, με βάση το νόμο, δικαιούνται μεταγραφή. Θα παίξουν και αυτά το ρόλο τους στο τελικό αποτέλεσμα...

Μεγάλη ευθύνη, κατά τη γνώμη μου, έχει και το Υπουργείο Παιδείας, για την καθυστέρηση ανακοίνωσης των βάσεων, μια καθυστέρηση που κρατά ένα ολόκληρο καλοκαίρι. Δεν αντιλέγω, πιο παλιά, που τα μηχανογραφικά ήταν χειρόγραφα, χρειαζόταν χρόνος πολύς για την επεξεργασία τους. Τα τελευταία χρόνια, όμως, τα μηχανογραφικά κατατίθενται ηλεκτρονικά, ο υποψήφιος μπορεί από τον υπολογιστή στο σπίτι ή στο σχολείο του να το καταθέσει στο Υπουργείο. Η επεξεργασία γίνεται ηλεκτρονικά. Παρόλα αυτά, οι βάσεις ανακοινώνονται πολύ αργότερα από την τελική ημερομηνία κατάθεσης, σαν τα μηχανογραφικά να είναι χειρόγραφα και να έχουν σταλεί με ταχυδρομικά περιστέρια στο Υπουργείο, τέλη Αυγούστου, όπως και πριν...! Αντί η τεχνολογία να μας διευκολύνει, το ισχύον σύστημα συντηρεί το παρελθόν... Αυτό είναι ένα ζήτημα, που πρέπει να απαντήσουν οι αρμόδιοι! Επίσης, θα έπρεπε οι σχολές του στρατού και της αστυνομίας, να καταθέτουν έγκαιρα τα αποτελέσματα των δοκιμασιών των υποψηφίων τους, ώστε ο όλος μηχανισμός να λειτουργήσει πιο γρήγορα. Αν οι βάσεις δημοσιεύονταν πιο νωρίς, εκτός του ότι θα ανακούφιζε τους υποψηφίους, θα βοηθούσε πολλούς απ' αυτούς να κανονίσουν καλύτερα τις δουλειές τους, πχ να βρουν σπίτι, να προμηθευτούν τα απαραίτητα κτλ, αλλά και να περάσουν ένα πιο ξέγνοιαστο καλοκαίρι...

Φίλοι μελλοντικοί φοιτητές, βρίσκομαι στην ίδια θέση με εσάς, στην αναμονή! Εύχομαι ο καθένας να περάσει στη σχολή που επιθυμεί, και να χαρεί τη φοιτητική του ζωή, να αποκομίσει γνώσεις, εμπειρίες, φιλίες κτλ. Και ... , όπως λέει και η ανακοίνωση του blog, ψυχραιμία, υπομονή, και αδιαφορία μέχρι την επόμενη εβδομάδα... Με μερικούς από εσάς, ίσως βρεθούμε και στην ίδια σχολή και τα πούμε!

Καλή συνέχεια...!

Αγαπάμε Χημεία...!

Επειδή αγαπάμε πολύ την Χημεία, δύο χιουμοριστικές εικόνες, που "ψάρεψα" απ' το facebook.

Και να μην ξεχνάμε, βέβαια, και το ποίημα του Κωστή Παλαμά...

"...Κορώνα των Επιστημών, θαυματουργή Χημεία,
που μέσα από τα σκύβαλα στολίδια βγάζεις και πετράδια,
μπορείς τα τίμια να τα πλάσεις από την ατιμία,
να βρεις ερωτικούς παλμούς και στην καρδιά την άδεια;..."

Σε ελεύθερη μετάφραση: "Είσαι το άλλο μου μισό!"

Λογοπαίγνιο με τον συμβολισμό των στοιχείων:
"Είσαι φτιαγμένη από Χαλκό (Cu) και Τελλούριο (Te);
Επειδή είσαι χαριτωμένη (cute)."

Μίλτος Σαχτούρης - Η Αποκριά

Σαν σήμερα, στις 29 Ιουλίου του 1919, γεννιέται στην Αθήνα ο ποιητής Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005). Ήταν ένας από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς Έλληνες ποιητές, τιμημένος με τρία κρατικά βραβεία.

Το ποίημα που παραθέτω στη συνέχεια, το είχα διαβάσει στο σχολικό βιβλίο των Κειμένων Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ' Λυκείου.

Αναδημοσιεύεται απ' τη ιστοσελίδα του Ψηφιακού Σχολείου.

Μίλτος Σαχτούρης

Η Αποκριά

Το Ποιημα Ανηκει στην ποιητική συλλογή Με το πρόσωπο στον τοίχο, που κυκλοφόρησε το 1952. Στα ποιήματα της συλλογής αυτής έχουν περάσει οι εμπειρίες του ποιητή από τη στρατιωτική του ζωή και την τραγωδία του εμφύλιου πολέμου (1946-1949). Να προσέξετε ότι το ποίημα κινείται ανάμεσα σε δυο πραγματικότητες: η μια είναι η πραγματικότητα της αποκριάς. Σ' αυτήν όμως εμπλέκεται η πραγματικότητα του εμφύλιου πολέμου και, γενικότερα, της εφιαλτικής εποχής του.

Μακριά σ' έν' άλλο κόσμο γίνηκε αυτή η αποκριά το γαϊδουράκι γύριζε μες στους έρημους δρόμους όπου δεν ανάπνεε κανείς πεθαμένα παιδιά ανέβαιναν ολοένα στον ουρανό κατέβαιναν μια στιγμή να πάρουν τους αετούς τους που τους είχαν ξεχάσει έπεφτε χιόνι γυάλινος χαρτοπόλεμος μάτωνε τις καρδιές μια γυναίκα γονατισμένη ανάστρεφε τα μάτια της σα νεκρή μόνο περνούσαν φάλαγγες στρατιώτες εν δυο εν δυο με παγωμένα δόντια Το βράδυ βγήκε το φεγγάρι αποκριάτικο γεμάτο μίσος το δέσαν και το πέταξαν στη θάλασσα μαχαιρωμένο Μακριά σ' έν' άλλο κόσμο γίνηκε αυτή η αποκριά.

Φτάσαμε στο τέλος...!

Μπλοκάκια και κινητά, υπολογισμός μορίων άλλων, ανήξεροι και συζητήσεις...! Αδιακρισία και  ταξινόμηση σε όλο τους το μεγαλείο! Φθήνια και φαιδρότητα της ψυχής από μικρόψυχους ανθρώπους...!

Σημασία έχει, αν κάποιος έχει γράψει καλύτερα από κάποιον άλλο, να μην νιώθει υπεροψία και αλαζονεία! Απ' την άλλη, κάποιος που δεν έχει γράψει καλά, δεν πρέπει να διακατέχεται από συναισθήματα ζήλιας και φθόνου για αυτόν που πήγε καλύτερα!

Το κεφάλαιο σχολείο έκλεισε οριστικά! Περήφανοι για τις επιδόσεις μας, συνεχίζουμε μπροστά, στο απέραντο γαλάζιο πέλαγο της νέας ζωής...!

Καλό Μήνα!!!

Καλό Μήνα σε όλους τους αναγνώστες του blog! Έξω μια υπέροχη μέρα! Αναμονή με μουσική και καφεδάκι στον υπολογιστή για τους βαθμούς των πανελληνίων!

Καλωσορίζουμε τον Ιούλιο, όπως συνηθίζουμε στο blog, με το τραγούδι "Ιούλιος Πορθητής", από το άλμπουμ "Το καλαντάρι" του Παντελή Θαλασσινού, και το τραγούδι "Ο Υμηττός", σε μουσική και στίχους Μάνου Χατζιδάκι, με ερμηνεύτρια την Νάνα Μούσχουρη.

Καλό Μήνα και Καλά Αποτελέσματα να έχουμε...!

Αφιέρωμα της ΝΕΡΙΤ στα εκατό χρόνια από την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου

Πηγή εικόνας: ΝΕΡΙΤ

Με αφορμή την συμπλήρωση ενός αιώνα από την κήρυξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, η ΝΕΡΙΤ θα μεταδώσει το Σαββατοκύριακο ένα τηλεοπτικό ιστορικό αφιέρωμα.

Συγκεκριμένα, το Σάββατο 28 Ιουνίου στις 14.00 θα μεταδοθεί το ντοκιμαντέρ του BBC «ΗΜΟΥΝ ΕΚΕΙ, Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ» (Ι was there, the Great War Interviews), παραγωγής 2014.

Πρόκειται για ένα συγκινητικό αφιέρωμα στο ανθρώπινο πρόσωπο του πολέμου, μέσα από τα εκθέματα του Αυτοκρατορικού Μουσείου Πολέμου (Imperial War Museum) στο Λονδίνο – ένας εξαιρετικός θησαυρός που βασίζεται σε μαρτυρίες αυτοπτών κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ντοκιμαντέρ αποτελεί ένα μικρό απόσπασμα της σειράς-ορόσημο του BBC με τίτλο «The Great War» που γυρίστηκε πριν από 50 χρόνια. Μέσα από τις συνεντεύξεις, ζωντανεύουν η φρίκη των βομβαρδισμών, η αγωνία των νεαρών ανδρών που αναγκάστηκαν να γίνουν δολοφόνοι, τα μικρά διαστήματα ειρήνης στα πεδία των μαχών και οι σπαρακτικές ιστορίες γυναικών που έχασαν στο μέτωπο τους κοντινούς τους ανθρώπους.

Την Κυριακή 29 Ιουνίου στις 13.15 η ΝΕΡΙΤ θα μεταδώσει σε μαγνητοσκόπηση τη συναυλία που θα δώσει την προηγουμένη (28.06.14) η Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βιέννης στο Σαράγεβο.

Υπό τη διεύθυνση του Franz Welser-Möst, η Φιλαρμονική της Βιέννης με τη συμμετοχή της Χορωδίας του Εθνικού Θεάτρου του Σαράγεβο, θα ερμηνεύσει έργα Joseph Haydn, Johannes Brahms, Franz Schubert, Maurice Ravel κ.α., σε μια προσεγμένη τηλεοπτική συμπαραγωγή της EBU, που επιμελήθηκαν οι δημόσιες τηλεοράσεις της Βοσνίας- Ερζεγοβίνης (BHRT), της Γαλλίας (France Télévisions) και της Γερμανίας (ZDF).

Η συναυλία θα δοθεί μπροστά από την Εθνική Βιβλιοθήκη Vijećnica της βοσνιακής πρωτεύουσας – ένα σημείο υψηλού συμβολισμού, αφού μόλις λίγα μέτρα μακρύτερα δολοφονήθηκε το 1914 ο αρχιδούκας Φερδινάνδος, γεγονός που πυροδότησε και την έκρηξη του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου.

Πηγή: ΝΕΡΙΤ

------------------------------------------------------------------

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΠΟΨΗ

Οι πόλεμοι αποτελούν τις πιο μελανές σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας του ανθρώπου! Μετά από κάθε πολεμική σύρραξη, οι λαοί επιζητούν την ειρήνη, αλλά δεν αργεί η ώρα που μια νέα πολεμική εστία αρχίζει να καίει, καθώς η ιστορική μνήμη είναι περιορισμένη και επικρατούν τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης. Όπως είχε διατυπώσει ο Καρλ Μαρξ: "Η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα". Κατά βάθος, κανένας λαός δεν θέλει πόλεμο, αλλά οι έντεχνοι μηχανισμοί προπαγάνδας των ισχυρών φανατίζουν τις μάζες και παρουσιάζουν τον πόλεμο ως μόνο λύση! Οι μόνοι πόλεμοι που είναι αποδεκτοί είναι οι αμυντικοί, στους οποίους υπερασπίζεται η ακεραιότητα μιας χώρας έναντι στον ξένο εισβολέα ( πχ Ελλάδα 1940, Σοβιετική Ένωση 1941)!

Ποια είναι, λοιπόν, η λύση για να αποφευχθεί ο πόλεμος; Η ιστορική γνώση, χωρίς δογματισμούς και μονομέρεια! Ο σύγχρονος άνθρωπος επιβάλλεται να γνωρίζει καλά, εκτός απ' την ιστορία της πατρίδας του, και παγκόσμια ιστορία! Δυστυχώς κάτι τέτοιο στην Ελλάδα δεν ισχύει...! Εδώ επικρατεί μια "Ελληνοκεντρική" άποψη για την ιστορία. Επιμένουμε διαρκώς σε ένα λαμπρό ιστορικό παρελθόν (Αρχαιότητα, Βυζάντιο), δίνοντας λιγότερη σημασία σε σχετικά πρόσφατα γεγονότα της ιστορίας. Για παράδειγμα την Αρχαιότητα και το Βυζάντιο τα έχω διδαχτεί ... 3 ... φορές (δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο). Νεότερη ιστορία δεν έχω διδαχθεί ποτέ ολοκληρωμένα στο σχολείο. Είναι σημαντικό οι μαθητές της χώρας να γνωρίζουν για γεγονότα όπως οι Παγκόσμιοι Πόλεμοι, η Κατοχή, η Εθνική Αντίσταση, ο Εμφύλιος, η Χούντα...! Είναι αρκετά σημαντικό το λαμπρό παρελθόν της Αρχαιότητας και του Βυζαντίου, αλλά πρέπει να επικεντρωθούμε και στη Νεότερη Ιστορία, σε Ελληνικό και Παγκόσμιο επίπεδο!

Αν κάποιος έχει κατανοήσει τη ματαιότητα ενός πολέμου, τα δεινά και τις καταστροφές που προκαλεί στις ανθρώπινες ψυχές, τους νεκρούς και τα ορφανά, την καταστροφή σημαντικών τομέων μιας χώρας, όπως η παιδεία, η υγεία, η βιομηχανία και η οικονομία, δεν θα θέλει πόλεμο, αλλά ειρήνη. Μόνο με ιστορική γνώση, χωρίς δογματισμούς, θα τεθούν οι βάσεις για την συμφιλίωση των λαών, την συνεργασία και τον γόνιμο διεθνισμό...! Ίσως φτάσει στο μέλλον μια μέρα, που οι διαφορές των κρατών δεν θα λύνονται με τη δύναμη των όπλων, αλλά με τη δύναμη της διπλωματίας...!

ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΠΟΛΕΜΟΣ!

Το παράδοξο των Πανελληνίων

Το παράδοξο των Πανελληνίων

"Όταν άνθρωποι που μέχρι πρότινος δεν σε γνώριζαν ή δε σου μίλαγαν, να σε βλέπουν στο δρόμο και να σε ρωτούν όλο απορία: Παιδί μου τι κάνεις; Πώς πήγες στις πανελλήνιες;"

Βασίλης Αντώνενας

Όταν ένα απάνθρωπο σύστημα σου ζητά να γράψεις για την ανθρωπιά...!

Όπως αντιλαμβάνεστε, αναφέρομαι στο φετινό θέμα έκθεσης των πανελλαδικών εξετάσεων, το οποίο εγώ, όπως και πολλοί άλλοι υποψήφιοι, γράψαμε πριν δύο εβδομάδες. Με αφορμή, λοιπόν, την διαπίστωση του τίτλου της παρούσας ανάρτησης, θα εκθέσω την προσωπική μου άποψη για το σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων, και την απανθρωπιά του, που τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε όλο της το μεγαλείο...!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΠΟΨΗ

Ξεκινώντας, η προσωπική άποψη καταπνίγεται. Η διαπίστωση αυτή αναφέρεται στο μάθημα της έκθεσης, όπου ο μαθητής αναγκάζεται να μαθαίνει προκάτ απόψεις για διάφορα θέματα. Για παράδειγμα, σε έκθεση σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση λέμε ότι είμαστε υπέρ και ότι η ένταξη σε αυτήν μας ωφελεί, ή σε θέμα για την εκπαίδευση στην Ελλάδα γράφουμε για σχολεία "κολέγια" με προσωπικό που βάζει πάνω απ' όλα τον μαθητή, μαθητές με κριτική σκέψη, ανθρωπιστική παιδεία και σφαιρικές γνώσεις...! Και όλα αυτά, για να μη θιχτεί ο διορθωτής από κάποια άποψη που είναι αντίθετη. Όμως με όλα αυτά δεν στηρίζεται η πολυφωνία και πλουραλισμός, χαρακτηριστικά της δημοκρατίας που οπωσδήποτε αναφέρουμε σε σχετική έκθεση. Συμπερασματικά, ο μαθητής μαζοποιείται και δεν του δίνεται η δυνατότητα να αποκτήσει άποψη πάνω σε διάφορα θέματα...!

ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Συνεχίζοντας, δεν θα μπορούσε να λείπει απ' την ανάρτηση αυτή η παπαγαλία και η αυθεντία του σχολικού βιβλίου, ή όπως την ονομάζω "φασισμός του σχολικού βιβλίου" (με βάση τα πάνω, δε μπορώ να το γράψω σε έκθεση). Ό,τι λέει το βιβλίο είναι σωστό, ακόμα κι αν έχει γραφτεί 20 χρόνια πριν, ενώ πρέπει κανείς, σε μαθήματα όπως οι Βιολογίες, να το μάθει απέξω, χωρίς να ξεχνά ούτε λέξη. Η παράνοια αυτή έχει αναδείξει όχι αυτούς που κατανοούν τι διαβάζουν και ξέρουν να το εφαρμόσουν, αλλά αυτούς που ξέρουν απέξω το βιβλίο. Θα ήθελα να έλεγα στους κύριους διορθωτές, που διορθώνουν με το βιβλίο δίπλα, αν μπορούσαν να το έλεγαν απέξω ή να διόρθωναν χωρίς αυτό...! ΄Όσον αφορά την αυθεντία του βιβλίου, δεν εννοώ να αμφισβητήσει κανείς το 2ο νόμο του Νεύτωνα, αλλά να μπορεί να εκφράσει πράγματα τα οποία αποδεδειγμένα ισχύουν, αλλά δεν υπάρχουν στο σχετικό βιβλίο.

Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΕ ΤΟ ΜΠΛΟΚΑΚΙ

Ένα άλλο θέμα που πρέπει να θιχτεί, είναι η δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων σε κοινή θέα. Προσωπικά είμαι κατά, πιστεύω θα μπορούσε ο υποψήφιος να τα δει στο ίντερνετ με τον κωδικό του, ή να του αποστέλλεται αναλυτική επιστολή, με τις βαθμολογίες σε κάθε μάθημα και θέμα ξεχωριστά. Αυτό θα μπορούσε να προστατεύσει πολλούς από την κάθε λογής γιαγιά, που από περιέργεια (ή μήπως όχι...;), πηγαίνει ... τυχαία στο σχολείο και σημειώνει βαθμούς. Άνθρωποι που δεν έχουν ιδέα από εξετάσεις, σχολιάζουν και κατηγοριοποιούν τους μαθητές.

ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΒΑΘΜΟ

Τελευταίο και πιο σημαντικό γεγονός που θα ήθελα να αναφέρω είναι ο διαχωρισμός των μαθητών, που καλλιεργείται στο χώρο του σχολείου. Μαθητές καλοί και κακοί, τμήματα με καλούς και τμήματα δεύτερης κατηγορίας...! Κάποιος στην κοινωνία, πρέπει να κρίνεται απ' το περιεχόμενο του χαρακτήρα του, τη στάση ζωής και τη συμπεριφορά του και όχι μόνο απ' την επίδοσή στα μαθήματα. Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί μαθητές, ο καθένας είναι δεξιοτέχνης σε κάποιο τομέα, τον οποίο πρέπει να ανακαλύψει και να καλλιεργήσει...!

Αντί επιλόγου, παραθέτω τους στίχους του Βολφ Μπήρμαν, απ' το τραγούδι "Αυτούς τους έχω βαρεθεί" 

«Κι οι δάσκαλοι της νεολαίας γδαρτάδες,

κόβουν στα μέτρα τους μαθητάδες,

κάθε σημαίας πλαισιώνουν τους ιστούς,

με ιδεώδεις υποτακτικούς,

που είναι στο μυαλό νωθροί,

μα υπακοή έχουν περισσή,

τους έχω βαρεθεί»

(Wolf Biermann, Δημοσθένης Κούρτοβικ)

Επιστροφή στη Γη...

Οι περιβόητες "Πανελλήνιες" έφτασαν στο τέλος τους..., μια δύσκολη, πιεστική και ψυχοφθόρα διαδικασία...! Εμπνεόμενος από μια ανάρτηση της φίλης και συναδέλφου blogger, της Ελευθερίας, όλη αυτή η διαδικασία θα μπορούσε να παρομοιαστεί με ένα διαστημικό ταξίδι!

Χρειάστηκε μεγάλη προετοιμασία για την προσαρμογή στις συνθήκες και τις δυσκολίες του διαστήματος, μια προετοιμασία που ξεκίνησε πέρσι το καλοκαίρι, προκειμένου όλα να είναι έτοιμα την κατάλληλη στιγμή...!
Στις 28/05 όλα ήταν έτοιμα για την επικείμενη εκτόξευση, και η αγωνία είχε φτάσει στο ζενίθ...! Το ταξίδι αυτό, με διάρκεια 2 περίπου βδομάδες, είχε τις εύκολες και τις δύσκολες πτυχές του, ενώ με σκληρή προσπάθεια, αντιμετωπίστηκαν
οι δυσκολίες. Πώς να νιώθει κανείς όταν ταξιδεύει στο άγνωστο...; Αισθάνεσαι μόνος σου, στο αχανές σύμπαν, αλλά υπάρχει ένα "επιτελείο" στη... Γη, που σε στηρίζει και συντονίζει τις προσπάθειές σου, κάνοντάς σε να βλέπεις τα πράγματα αισιόδοξα...! Η κάψουλα του διαστημοπλοίου προσγειώθηκε σήμερα το μεσημέρι στις απέραντες στέπες της φυσιολογικής καθημερινότητας του πλανήτη Γη, μακριά απ' την ψυχική φθορά και την παράνοια! Μένει να αναλυθούν τα δεδομένα του υπολογιστή του σκάφους, δεδομένα που σχετίζονται με τις διάφορες διεργασίες που έπρεπε να διεκπεραιωθούν εκεί πάνω, για να θεωρηθεί η αποστολή επιτυχής...! Προς στιγμήν είμαστε ελεύθεροι να βιώσουμε μια φυσιολογική πραγματικότητα...!

------------------------------------------------------------------------------------

Ένα τραγούδι που άκουγα αυτές τις δύο βδομάδες του ταξιδιού μου, κατά την ξεκούραση στο σκάφος..! Είναι μεταγραφή για πιάνο του τραγουδιού "Μπαξέ Τσιφλίκι" του Βασίλη Τσιτσάνη, από τον μεγάλο Μάνο Χατζιδάκι...!

Λίγες μέρες ακόμα...!

Λίγες μέρες ακόμα για την έναρξη των πανελλαδικών εξετάσεων (28/05/14)...!

Ο καιόμενος

Κοιτάχτε μπήκε στη φωτιά! είπε ένας από το πλήθος.

Γυρίσαμε τα μάτια γρήγορα. Ήταν

στ’ αλήθεια αυτός που απόστρεψε το πρόσωπο, όταν του

μιλήσαμε. Και τώρα καίγεται. Μα δε φωνάζει βοήθεια.

Διστάζω. Λέω να πάω εκεί. Να τον αγγίξω με το χέρι μου.

Είμαι από τη φύση μου φτιαγμένος να παραξενεύομαι.

Ποιος είναι τούτος που αναλίσκεται περήφανος;

Το σώμα του το ανθρώπινο δεν τον πονά;

Η χώρα εδώ είναι σκοτεινή. Και δύσκολη. Φοβάμαι.

Ξένη φωτιά μην την ανακατεύεις, μου είπαν.

Όμως εκείνος καίγονταν μονάχος. Καταμόναχος.

Κι όσο αφανίζονταν τόσο άστραφτε το πρόσωπο.

Γινόταν ήλιος.

Στην εποχή μας όπως και σε περασμένες εποχές

άλλοι είναι μέσα στη φωτιά κι άλλοι χειροκροτούνε.

Ο ποιητής μοιράζεται στα δυο.

Τάκης Σινόπουλος (1917 - 1981)

Επιστροφή στο σχολείο...

1ο ΓΕΛ Αλιβερίου

Επιστροφή, λοιπόν, στο σχολείο από αύριο...! Καλή αρχή σε όλους τους μαθητές!

Καλό κουράγιο σε όλους όσους είμαστε Γ' Λυκείου...!

Καλό Καλοκαίρι...!

Εξετάσεις τέλος...! Η Β' Λυκείου ανήκει, πλέον, στο παρελθόν...!

Καλό Καλοκαίρι σε όλους...!

Άρχισαν οι εξετάσεις...