Το σύντομο ανέκδοτο της ημέρας...

Ηλεκτρολόγος μηχανικός και έπαιζε τόσο καλή μπάλα?
-Ναι φίλε,κρίμα που δεν προχώρησε
-γιατί ρε,τι έφταιξε?
-Τον φάγαν τα κυκλώματα

(Από το facebook)

Ανέκδοτο για τον κροκόδειλο της Κρήτης: Η σαύρα & ο λαγός

Και επειδή χρειάζεται χιούμορ και εύθυμη διάθεση, ένα πετυχημένο ανέκδοτο για τον Σήφη, τον κροκόδειλο της Κρήτης.

Μια σαύρα και ένας λαγός ζούσαν στα περίχωρα του Ρεθύμνου και έκαναν για χρόνια παρέα.
Κάποια στιγμή λέει η σαύρα στο λαγό :
-Πάω στο φράγμα των Ποταμών να πιω λίγο νερό γιατί κοράκιασα!
Ξεκινάει η σαύρα, σκύβει να πιεί νερό, την βλέπει ο Σήφης, ο κροκόδειλος της Κρήτης και την κάνει μια χαψιά!
Ο λαγός ανησύχησε που πέρασαν δέκα λεπτά και ακόμα να έρθει η σαύρα έτσι αποφάσισε να πάει να τη βρει.
Πηγαίνει στο ποτάμι, βλέπει τον Σήφη να λιάζεται και τρομαγμένος του φωνάζει:
-Bρε σαύρα πόσο νερό ήπιες!

(Πηγή ανέκδοτου: newsbomb.gr)

ΑΝΕΚΔΟΤΟ: Γράμμα στον Αη-Βασίλη

Στα ΕΛΤΑ ανοίγουν οι υπάλληλοι ένα φάκελο με παιδικά γράμματα, που γράφει: "Για τον Άγιο Βασίλη".

"Άγιε μου Βασίλη," γράφει το γράμμα, "είμαι ο Γιωργάκης και είμαι 8 χρονών. Είμαστε πάρα πολύ φτωχοί. Δεν έχουμε να φάμε και τα ρούχα μας είναι παλιά. Σε παρακαλώ! Στείλε μας 1000 ευρώ να περάσουμε καλά τα Χριστούγεννα."

Συγκινούνται οι υπάλληλοι, μαζεύουν 500 ευρώ και τα στέλνουν στο παιδάκι.
Την επόμενη χρονιά το παιδάκι ξαναστέλνει γράμμα στον Αη-Βασίλη.
Θυμούνται οι υπεύθυνοι των ΕΛΤΑ τι είχε γίνει πέρσι, το ανοίγουν και διαβάζουν:

"Αγιε μου Βασίλη, είμαι ο Γιωργάκης πάλι. Σε ευχαριστώ για τα λεφτά που μου έστειλες πέρσι. Αν μου στείλεις και φέτος, σε παρακαλώ στείλτα με επιταγή, γιατί αυτοί οι κλέφτες των ΕΛΤΑ μου έκλεψαν τα άλλα 500 ευρώ!"

Η συντέλεια...

Μια αστεία διαπίστωση για τη συντέλεια του κόσμου, που δημοσιεύτηκε σήμερα στο facebook!

"...Η συντέλεια του κόσμου μπορεί να είναι την Παρασκευή αλλά εμείς στην Ελλάδα γιατί αγχωνόμαστε? αφού έτσι κι αλλιώς είμαστε 100 χρόνια πίσω!!..."

Τα μαθηματικά του Τσακ Νόρις!

1. Ο Chuck Norris γνωρίζει το τελευταίο ψηφίο του π.
2. Ο Chuck Norris μπορεί να διαιρέσει με το μηδέν.
3. Όταν ο Chuck Norris κάνει διαίρεση, δεν υπάρχουν υπόλοιπα.
4. Ο Chuck Norris μέτρησε μέχρι το άπειρο ... δύο φορές.
5. Ο Chuck Norris μέτρησε μέχρι το άπειρο ... ανάποδα.
6. Ο Chuck Norris μπορεί να κάνει ένα άρτιο αριθμό να μοιάζει περιττός.
7. Ο Chuck Norris μπορεί να κάνει δύο παράλληλες ευθείες να τέμνονται.
8. Ο Chuck Norris μπορεί να τετραγωνίσει τον κύκλο.

(Πηγή: mathman.gr)

" Το ρολόι και το λάδι" , μια διδακτική ιστορία

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και συγκεκριμένα κατά την Ιταλική κατοχή, σε κάποιο νησί του Ιονίου η ομάδα κατοχής των Ιταλών είχε επιτάξει το Δημαρχείο, που βρισκόταν στην κεντρική πλατεία του νησιού και το είχε μετατρέψει σε αρχηγείο της. Ο επικεφαλής της ομάδας κατοχής, Ιταλός αξιωματικός είχε θρονιαστεί στο γραφείο του δημάρχου και από το παράθυρό του απολάμβανε τη θέα προς την πλατεία του νησιού. Στο κέντρο της πλατείας υπήρχε μια όμορφη εκκλησία και δίπλα ακριβώς ένα πανύψηλο καμπαναριό με ένα περίτεχνο ρολόι στη μέση. Μάταια περίμενε ο Ιταλός αξιωματικός να το ακούσει να χτυπάει γιατί το ρολόι αυτό είχε εδώ και καιρό σταματήσει λόγω βλάβης. Ο Ιταλός αισθάνθηκε χρέος του να αποκαταστήσει τη βλάβη και έτσι φρόντισε και έμαθε από το δήμαρχο του νησιού ότι το ρολόι είχε σταματήσει γιατί δεν υπήρχε λάδι για να λαδώσουν τα γρανάζια του. Τότε ο αξιωματικός χωρίς δεύτερη σκέψη πρόσφερε στον δήμαρχο έναν τενεκέ 12 λίτρων, παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο, έτσι ώστε να λαδωθούν τα γρανάζια και να δει και πάλι το ρολόι να δουλεύει και πάλι, και να ακούσει την καμπάνα να χτυπάει ρυθμικά την ώρα. Ο δήμαρχος πήρε το λάδι και το ίδιο βράδυ κάλεσε στο σπίτι του τον ταμία του δημοτικού συμβουλίου και του έδωσε μία νταμιτζάνα με 6 λίτρα παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο, λέγοντας του ότι ο Ιταλός αξιωματικός ενδιαφέρεται να δει το ρολόι να δουλεύει και πάλι και πως θα έπρεπε γρήγορα να φτάσει το λάδι στα χέρια του συντηρητή του ρολογιού. Την άλλη μέρα το πρωί ο ταμίας πήγε στην κεντρική εκκλησία του νησιού να βρει τον παπά. Στα χέρια του κρατούσε ένα μπουκάλι με 3 λίτρα παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο. Είπε στον παπά πως ως υπεύθυνος της εκκλησίας, άρα και του ρολογίου, ήταν δική του υπόθεση να φροντίσει ώστε το λάδι να φτάσει στα χέρια του συντηρητή του ρολογιού, με σκοπό να λαδωθούν τα γρανάζια του και να αρχίσει και πάλι να δουλεύει, όπως δηλαδή επιθυμούσε να γίνει ο Ιταλός αξιωματικός. Ο παπάς πήρε το λάδι και το ίδιο μεσημέρι φώναξε τον νεοκόρο στο γραφείο του. Του εξήγησε την επιθυμία του Ιταλού αξιωματικού να δει το ρολόι να δουλεύει και του είπε πως γι’αυτό το λόγο προσφέρει 1 λίτρο παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο. Τον παρακάλεσε αν θα μπορούσε να πάει το λάδι αυτό στον συντηρητή του ρολογιού και να του πει να πιάσει αμέσως δουλειά και να αρχίσει να λαδώνει το ρολόι. Ο νεωκόρος έφυγε αμέσως για να εκτελέσει την εντολή του παπά. Μετά από λίγη ώρα χτυπούσε την πόρτα του συντηρητή του ρολογιού και αφού του εξιστόρησε τα όσα είχαν συμβεί του έδωσε ένα μπουκαλάκι με 200 γραμμάρια παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο και του ζήτησε να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατό να λαδώνει το ρολόι για να μην δυσαρεστηθεί ο Ιταλός αξιωματικός. Ο συντηρητής του ρολογιού, όταν έμεινε μόνος, κοίταξε με δέος το πολύτιμο περιεχόμενο του μικρού μπουκαλιού. Σκέφτηκε πόσο νόστιμες θα έκανε τις λαχανίδες που επί μήνες έτρωγε αυτός και η οικογένειά του. Πόσο καλό θα έκανε στο παιδιά του λίγο λάδι που τους έχει ξεραθεί ο οισοφάγος από την μπομπότα! Την ίδια όμως στιγμή σκέφτηκε με τρόμο την αντίδραση του Ιταλού αξιωματικού αν δεν έκανε αυτό που τον είχε προστάξει μέσω του νεωκόρου, μιας και τους υπόλοιπους κρίκους αυτής της αλυσίδας τους αγνοούσε! Το ίδιο απόγευμα το ρολόι χτύπησε και πάλι μετά από πολύ καιρό, έξι φορές. Στην αρχή οι νησιώτες νόμισαν πως κάποιος είχε πεθάνει και σταυροκοπήθηκαν λέγοντας «ζωή σε λόγου μας». Αργότερα όμως, έμαθαν από τον παπά της εκκλησίας που τους μάζεψε για τον εσπερινό ότι ο καλός Ιταλός αξιωματικός είχε προσφέρει παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο για να βάλει σε λειτουργία το ρολόι τους και πως γι’ αυτό και μόνο θα έπρεπε να αισθάνονται μεγάλη ευγνωμοσύνη που ο Κύριος, αν και περνάνε δύσκολες στιγμές στη μέση ενός φριχτού πολέμου τους έστειλε αυτόν τον μεγαλόψυχο Ιταλό. Φυσικά το ρολόι στην κεντρική πλατεία του νησιού σταμάτησε να δουλεύει μετά από μία εβδομάδα και ο Ιταλός αξιωματικός έστησε στον τοίχο του καμπαναριού τον Έλληνα συντηρητή και τον εκτέλεσε ένα πρωί, παρουσία του δημάρχου, του ταμία, του παπά του νεωκόρου και των υπολοίπων κατοίκων του νησιού για παραδειγματισμό!!!!!!! Το θύμα πάντα είναι ο συντηρητής του ρολογιού...!!!!

(Αναδημοσίευση από "Andronianoi On Line": http://andronianoi.ucoz.com/)

Η γάτα (Ανέκδοτο)

Ένας τύπος ήθελε να ξεφορτωθεί τη γάτα του και επειδή δεν ήξερε τον τρόπο, ρωτούσε τους γύρω του. Ένας γείτονας του λέει:

-Μη στεναχωριέσαι! Θα πας να την αφήσεις στο διπλανό χωριό, κι έτσι δεν θα μπορέσει να βρει το δρόμο πίσω.

Την άλλη μέρα συναντιούνται τυχαία:
-Να μην σε ρωτήσω καλύτερα τι έγινε. Πέτυχε το κόλπο μου, ε;
-Δυστυχώς όχι! Έκανα όλα όσα μου είπες, αλλά η γάτα βρήκε το δρόμο, απαντάει εκείνος φανερά απελπισμένος.
-Μη στεναχωριέσαι. Μ' αυτό που θα σου πω τώρα αποκλείεται να βρει το δρόμο.
Λοιπόν, θα πας σ' αυτό το χωριό. Σε εκείνο το σημείο θα συναντήσεις μια διασταύρωση. Θα στρίψεις αριστερά και θα συνεχίσεις ευθεία. Θα σου σχεδιάσω και έναν χάρτη.

Την άλλη μέρα ξανασυναντιούνται:
-Τι έγινε τελικά; Πες μου τα αποτελέσματα του περίφημου σχεδίου μου...
-Άστα! Πάλι καλά που ήταν και η γάτα μαζί μου, γιατί αλλιώς δεν θα έβρισκα το δρόμο να γυρίσω στο σπίτι μου!

(Από το "Μίκυ Μάους", τεύχος 1934, 8 Αυγούστου 2003)

Το παραγωγικό μυρμήγκι

Μια ιστοριούλα, που βρήκα στο διαδίκτυο, που περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο τις σύγχρονες εργασιακές συνθήκες, τα πολλά διοικητικά πρόσωπα, τη γραφειοκρατία και την αγανάκτηση των εργαζομένων.
Αξίζει να τη διαβάσετε...

Ήταν μία φορά κι έναν καιρό ένα ευτυχισμένο, παραγωγικό Μυρμήγκι που ξεκινούσε κάθε μέρα, πρωί-πρωί, για τη δουλειά του. Περνούσε όλη μέρα δουλεύονται και τραγουδώντας, μέσα στην καλή χαρά!

Του άρεσε πάρα πολύ να εργάζεται Και, φυσικά, η απόδοση του ήταν εξαιρετική! Μόνο που, δυστυχώς στην επιχείρηση δεν υπήρχε manager να το κατευθύνει!Ο Κηφήνας, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας, αποφάσισε πως αυτή η κατάσταση δεν μπορούσε να συνεχιστεί κι έτσι δημιούργησε μία θέση manager, για την οποία προσέλαβε μία ιδιαίτερα έμπειρη Πασχαλίτσα.

Πρώτο μέλημα της Πασχαλίτσας ήταν να εποπτεύσει το ωράριο του Μυρμηγκιού και για αυτό προχώρησε αμέσως στην οργάνωση ενός συστήματος ελέγχου, με κάρτες. Βέβαια, σύντομα χρειάστηκε να προσλάβει μία γραμματέα, που ανέλαβε να ετοιμάζει τους φακέλους αναφοράς, με τη βοήθεια μίας νέο-προσληφθείσας Αράχνης.

Η Αράχνη επιφορτίστηκε με το σύστημα αρχειοθέτηση καθώς και με το τηλεφωνικό κέντρο. Στο μεταξύ, το ευτυχισμένο, παραγωγικό Μυρμήγκι συνέχιζε να δουλεύει, να δουλεύει, να δουλεύει…

Ο Κηφήνας, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, ήταν τόσο ευχαριστημένος με τις καθημερινές αναφορές που λάμβανε από την Πασχαλίτσα, ώστε της ζήτησε να του ετοιμάσει μία συγκριτική μελέτη, με γραφήματα και ανάλυση τάσεων. Έτσι, απευθύνθηκαν σε μία Κατσαρίδα, στην οποία αγόρασαν μάλιστα ένα νέο σετ υπολογιστή-εκτυπωτή, για να βοηθήσει στην εκπόνηση της μελέτης.

Το ευτυχισμένο, παροδικό Μυρμήγκι άρχισε δειλά-δειλά να διαμαρτύρεται για όλη αυτή τη γραφειοκρατία και το χαρτοβασίλειο. Μοιραία, οι ρυθμοί της δουλειάς του άρχισαν να μειώνονται…

Ο Κηφήνας Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος τnς επιχείρησης, αποφάσισε πως έπρεπε να πάρει αμέσως μέτρα αυτή την απαράδεκτη κατάσταση και έφερε επειγόντως έναν ειδικό διευθυντή, αρμόδιο να επιβλέπει το ευτυχισμένο, παραγωγικό Μυρμήγκι.

Τη θέση, λοιπόν, ήρθε να καλύψει ένας τζίτζικας που άλλαξε αμέσως τη φθαρμένη επίπλωση του γραφείου του και ζήτησε μία ειδική, εργονομική πολυθρόνα και έναν υπολογιστή με επίπεδη οθόνη. Βέβαια με τόσους υπολογιστές πια, η εταιρεία προχώρησε, αναγκαστικά, στην αγορά ενός Server.

Ο νέος διευθυντής ένιωσε σύντομα την ανάγκη να φέρει έναν υποδιευθυντή (που ήταν, παλιά, βοηθός του) ώστε, με τη βοήθεια του, να καταστρωθεί ένα στρατηγικό πλάνο, καθώς και ο προϋπολογισμός του νέου αυτού τμήματος.

Όσο γίνονταν όλα αυτά, το Μυρμήγκι ένιωθε όλο και λιγότερο ευτυχισμένο, όλο και λιγότερο παραγωγικό…

Ο Τζίτζικας δεν έχασε χρόνο: “Πρέπει να παραγγείλουμε μια έρευνα σχετικά με τα προβλήματα του εργασιακού περιβάλλοντος και τις αντιδράσεις των εργαζομένων”, είπε. Μόνο που, μια μέρα, μελετώντας τις αναφορές, ο Κηφήνας, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος,συνειδητοποίησε, ότι ο τομέας στον οποίο προσέφερε τις υπηρεσίες του το ευτυχισμένο, παραγωγικό Μυρμήγκι, δεν ήταν πλέον τόσο κερδοφόρος.

Αμέσως ζήτησε από μία περιζήτητη σύμβουλο, την Κουκουβάγια, να γνωμοδοτήσει πάνω στο θέμα και να εισηγηθεί κάποιες λύσεις. Τρεις μήνες αργότερα η Κουκουβάγια έφερε την έκθεσή της που κατέληγε ως εξής:

«Στην επιχείρηση υπάρχει σαφώς, πλεόνασμα προσωπικού». Χωρίς δεύτερη σκέψη, ο Κηφήνας, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, ακολούθησε τη συμβουλή της και…

απέλυσε το Μυρμήγκι!!!

Συμπεράσματα:
Από το να είσαι ένα ευτυχισμένο, παραγωγικό Μυρμήγκι, καλύτερα να είσαι ένα ανίκανο τίποτα, άχρηστο για οτιδήποτε. Άλλωστε, όπως όλοι γνωρίζουμε, οι ανίκανοι δεν έχουν καμία ανάγκη εποπτείας. Τι να την κάνουν; Αν, παρόλα αυτά, επιμένεις να είσαι παραγωγικό Μυρμήγκι, τουλάχιστον, μη δείχνεις ότι είσαι, ταυτόχρονα, κι ευτυχισμένο… Δεν θα σου το συγχωρήσουν ποτέ! Αν πάλι, επιμένεις ξεροκέφαλα να είσαι ένα ευτυχισμένο, παραγωγικό Μυρμήγκι, φρόντισε να δημιουργήσεις δική σου επιχείρηση, ώστε, τουλάχιστον, να μην πρέπει να συντηρείς Κηφήνες, Πασχαλίτσες, Αράχνες, Τζιτζίκια, Κουκουβάγιες και Κατσαρίδες. Δυστυχώς, όλα τα παραπάνω βασίζονται σε έγκυρες πανεπιστημιακές έρευνες που δείχνουν ότι η πλειονότητα των ανθρώπων έχουν την τάση να γίνουν παράσιτα…

(Πηγή: http://vatopaidi.wordpress.com/2010/07/08/%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CF%85%CF%81%CE%BC%CE%AE%CE%B3%CE%BA%CE%B9/)

Σλάβοι

(Ξαναδημοσιεύω ένα άρθρο που είχα βάλει όταν ξεκίνησα το blog. Το είχα βρει τυχαία σε ένα site και το δημοσιεύω σήμερα, καθώς το θεωρώ πολύ επίκαιρο, λόγω της ανέγερσης του αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου στα Σκόπια και των συνεχών προκλήσεων των γειτόνων μας...)

Ένα λαμπρό υπόδειγμα ρητορικής και πολιτικής από πρόσφατη συνεδρίαση της ΓΣ των Ηνωμένων Εθνών, που έκανε τη διεθνή κοινότητα να χαμογελάσει: Ο λόγος του Έλληνα μονίμου αντιπροσώπου στον ΟΗΕ.

«Πριν ξεκινήσω, θέλω να σας πω κάτι για τον Μέγα Αλέξανδρο. Όταν δάμασε τον Βουκεφάλα, κατά τον γυρισμό του και περνώντας τον Αξιό και βλέποντας το νερό, σκέφτηκε ότι ήταν μια καλή ευκαιρία για μπάνιο. Έβγαλε λοιπόν τα ρούχα του, τα ακούμπησε στον βράχο και μπήκε στο νερό. Όταν βγήκε και θέλησε να ντυθεί, τα ρούχα του είχαν εξαφανιστεί. Τα είχε κλέψει ένας Σλάβος της Μακεδονίας.»

Τότε πετάχτηκε οργισμένος ο Σλαβομακεδόνας εκπρόσωπος της ΠΓΔΜ κι άρχισε να φωνάζει «Τι είναι αυτά που λες; Οι Σλάβοι δεν ήταν εκεί τότε.»

Οπότε ο Έλληνας εκπρόσωπος χαμογέλασε και είπε: «Τώρα που το ξεκαθαρίσαμε αυτό, μπορώ να συνεχίσω την ομιλία μου…»!

Ο συγκεκριμένος διάλογος είναι πέρα για πέρα αληθινός και είναι ένα σαφέστατο δείγμα του τρόπου σκέψης των Ελλήνων.

ΑΝΕΚΔΟΤΟ: Προσέξτε πού στέλνετε e-mail...

(Από την Εφημερίδα "Ελευθεροτυπία", του Χρήστου Μιχαηλίδη.)

Ένα ζευγάρι από την Αλάσκα αποφάσισε να πάει στη Φλόριντα για διακοπές το Δεκέμβριο, να ξεφύγει λίγο από το χιόνι και την παγωνιά. Κανόνισαν να μείνουν στο ίδιο ξενοδοχείο, όπου πέρασαν, χρόνια πριν, και το μήνα του μέλιτος. Επειδή όμως και οι δύο είχαν δουλειές, κανόνισαν ο άντρας να φτάσει την Τετάρτη και η γυναίκα την Πέμπτη. Φτάνοντας λοιπόν, ο σύζυγος στο ξενοδοχείο μια μέρα πριν, διαπιστώνει με χαρά ότι τα δωμάτια διαθέτουν πλέον και ηλεκτρονικό υπολογιστή και αποφασίζει να στείλει ένα e-mail στην αγαπημένη του γυναικούλα. Κατά λάθος, όμως, ξεχνάει ένα γράμμα στην ηλεκτρονική διεύθυνση και το στέλνει χωρίς να ξέρει τις συνέπειες του αθώου του λάθους. Στο Χιούστον, μια χήρα, είχε μόλις γυρίσει από την κηδεία του άντρα της και πήγε στο κομπιούτερ να τσεκάρει τα συλλυπητήρια e-mails (έτσι γίνεται στην Αμερική) από φίλους και συγγενείς. Μόλις διαβάζει το πρώτο, πέφτει ξερή, λιπόθυμη στο πάτωμα. Εκεί τη βρίσκει λίγο αργότερα ο γιος της και, κοιτάζοντας την οθόνη του ανοιχτού υπολογιστή, διαβάζει το πρώτο mail και παθαίνει και αυτός την πλάκα του.
ΠΡΟΣ: Την αγαπημένη μου γυναίκα.
ΘΕΜΑ: Έφτασα!
"Ξέρω πως εκπλήσσεσαι που παίρνεις mail από μένα. Έχουν laptop πλέον εδώ και μπορείς να μου στείλεις όπου θέλεις. Μόλις έφτασα και μπήκα μέσα. Όλα είναι έτοιμα και για σένα που θα έρθεις αύριο. Ανυπομονώ να σε δω. Ελπίζω να έχεις το ίδιο καλό ταξίδι με μένα.
ΥΓ: Πολλή ζέστη εδώ κάτω!"

Αρχαίο Ελληνικό ανέκδοτο

Διαβάστε ένα αστείο αρχαίο Ελληνικό ανέκδοτο, που βρήκα στο tromaktiko...

Ένας φαλακρός έβριζε τον Διογένη. Ο φιλόσοφος γύρισε και του είπε...
:
«Δεν σου ανταποδίδω τις βρισιές, αλλά θα ήθελα να πω ένα "μπράβο" στις τρίχες σου, γιατί απαλλάχτηκαν από ένα κακορίζικο κεφάλι».

"Αρχαία Ελληνικά Ανέκδοτα" - Εκδόσεις Σαββάλα

Πηγή: tromaktiko

Τὶ νὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν Θεό

Διαβάστε ένα πολύ ωραίο και διδακτικό ανέκδοτο που χαρακτηρίζει την σύγχρονη ζωή, με τους γρήγορους ρυθμούς και την τηλεόραση. Το βρήκα στο tromaktiko. Το πολυτονικό είναι από τη σελίδα.

«Θεέ μου, ἀπόψε σοῦ ζητάω κάτι ποὺ τὸ θέλω πάρα πολύ. Θέλω νὰ μὲ κάνεις τηλεόραση! Θέλω νὰ πάρω τὴ θέση τῆς τηλεόρασης ποὺ εἶναι στὸ σπίτι μου. Νὰ ἔχω τὸ δικό μου χῶρο. Νὰ ἔχω τὴν οἰκογένειά μου γύρω ἀπὸ ἐμένα. Νὰ μὲ παίρνουν στὰ σοβαρὰ ὅταν μιλάω. Θέλω νὰ εἶμαι τὸ κέντρο τῆς προσοχῆς καὶ νὰ μὲ ἀκοῦνε οἱ ἄλλοι χωρὶς διακοπὲς ἢ ἐρωτήσεις. Θέλω νὰ ἔχω τὴν ἴδια φροντίδα ποὺ ἔχει ἡ τηλεόραση ὅταν δὲν λειτουργεῖ. Ὅταν εἶμαι τηλεόραση, θἄχω τὴν παρέα τοῦ πατέρα μου ὅταν ἔρχεται σπίτι ἀπὸ τὴ δουλειά, ἀκόμα κι ἂν εἶναι κουρασμένος. Καὶ θέλω τὴ μαμά μου νὰ μὲ θέλει ὅταν εἶναι λυπημένη καὶ στενοχωρημένη, ἀντί νὰ μὲ ἀγνοεῖ… Θέλω τ΄ ἀδέλφια μου νὰ μαλώνουν γιὰ τὸ ποιὸς θὰ περνάει ὧρες μαζί μου. Θέλω νὰ νοιώθω ὅτι ἡ οἰκογένειά μου ἀφήνει τὰ πάντα στὴν ἄκρη, πότε – πότε, μόνο γιὰ νὰ περάσει λίγο χρόνο μὲ μένα. Καὶ τὸ τελευταῖο, κάνε με ἔτσι ὥστε νὰ τοὺς κάνω ὅλους εὐτυχισμένους καὶ χαρούμενους.
Θεέ μου, δε ζητάω πολλά. Θέλω μόνο νὰ γίνω σὰν μιὰ τηλεόραση!»

Τὴ δασκάλα ποὺ τὴν διάβασε (καθὼς βαθμολογοῦσε) τὴν ἔκανε νὰ κλάψει. Ὁ σύζυγός της ποὺ μόλις εἶχε μπεῖ στὸ σπίτι, τὴ ρώτησε: «τὶ συμβαίνει;» Αὐτὴ ἀπάντησε: «Διάβασε αὐτὴ τὴν ἔκθεση, τὴν ἔχει γράψει ἕνας μαθητής μου». Ὁ σύζυγος εἶπε: «Τὸ καημένο τὸ παιδί. Τὶ ἀδιάφοροι γονεῖς εἶναι αὐτοί!» Τότε αὐτὴ τὸν κοίταξε καὶ εἶπε: «Αὐτὴ ἡ ἔκθεση εἶναι τοῦ γιοῦ μας!..»

Μια λύση για να βγούμε από την οικονομική κρίση...

Μια λύση για να βγούμε από την οικονομική κρίση σε μορφή ανέκδοτου. Από την Ελευθεροτυπία:

"Σ' ένα χωριό που ζει από τον τουρισμό, λόγω κρίσης τα πάντα έχουν νεκρώθει. Για να επιβιώσουν οι κάτοικοι, ο ένας δανείζεται από τον άλλον. Ο καιρός περνά μέσα σ' αυτή τη θλιβερή ατμόσφαιρα, ώσπου μια μέρα έρχεται ένας και ζητάει ένα δωμάτιο στο ξενοδοχείο του χωριού. Ο ξενοδόχος του λέει την τιμή κι εκείνος προπληρώνει με ένα χαρτονόμισμα των 100 ευρώ. Πριν ακόμα ανέβει στο δωμάτιό του, ο ξενοδόχος πηγαίνει το χαρτονόμισμα στον χασάπη, στον οποίο χρωστά ακριβώς 100 ευρώ. Ο χασάπης παίρνει το χαρτονόμισμα και τρέχει να το δώσει στον κτηνοτρόφο που τον εφοδιάζει με κρέας. Ο κτηνοτρόφος παίρνει το χαρτονόμισμα και πηγαίνει να το δώσει στην κουρτιζάνα του χωριού, που της χρωστά κάποιες τρυφερές ώρες που πέρασαν μαζί. Εκείνη με τη σειρά της τρέχει και το δίνει στον ξενοδόχο, που του χρωστά μερικές βραδιές που χρησιμοποίησε τα δωμάτιά του με τους πελάτες της. Όπως άφηνε το χαρτονόμισμα στη ρεσεψιόν, ο τουρίστας μόλις κατέβηκε από το δωμάτιό του, λέγοντας στον ξενοδόχο ότι δεν του αρέσει και άλλαξε γνώμη, αρπάζει το χαρτονόμισμα και φεύγει. Τελικά τίποτα δεν ξοδεύτηκε, κανείς δεν έχασε, κανείς δεν κέρδισε και όλα τα χρέη ξεχρεώθηκαν. Μήπως κάπως έτσι θα μπορέσουμε να βγούμε από την κρίση;"

Να παντρεύεται κανείς ή να μη παντρεύεται;

Το ερώτημα αυτό θα μας απασχολήσει στο ακόλουθο ξεκαρδιστικό ανέκδοτο. Από την Ελευθεροτυπία. Απολαύστε το:

Ένα ζευγάρι, πολύ ερωτευμένο, αποφασίζει να παντρευτεί, όταν την τελευταία νύχτα πριν το γάμο, συμβαίνει ένα τραγικό δυστύχημα. Το ζευγάρι καταλήγει στον Παράδεισο. Μερικές εβδομάδες αργότερα, ο νεαρός συναντιέται με τον Άγιο Πέτρο και του λέει: "Η αρραβωνιαστικιά μου και εγώ είμαστε πολύ ευτυχισμένοι. Όμως, μας έχει λείψει η διαδικασία του γάμου. Μπορεί κάποιος που βρίσκεται στον Παράδεισο να παντρευτεί;". Ο Άγιος Πέτρος απαντά: "Ποτέ δεν έχω ακούσει κάποιον να θέλει να παντρευτεί στον Παράδεισο. Αν το θέλετε πολύ, θα πρέπει να μιλήσετε με το Θεό. Μπορώ να σας κλείσω ραντεβού σε δυο βδομάδες από σήμερα". Έφτασε το ραντεβού και οι νέοι παρουσιάζονται στο Θεό και του λένε την επιθυμία τους. Ο Κύριος τους κοιτάζει και τους απαντά: "Ελάτε σε πέντε χρόνια από σήμερα. Εάν ακόμη θέλετε να παντρευτείτε, το ξανασυζητάμε". Πέντε χρόνια αργότερα, το ζευγάρι εμφανίζεται και πάλι. Η επιθυμία τους είναι ακόμη ζωντανή. Η εντολή του Θεού είναι η ίδια: "Σε πέντε χρόνια, θα παρουσιαστείτε πάλι εμπρός μου. Τότε θα το συζητήσουμε". Την τρίτη φορά, το ζευγάρι εμφανίζεται πάλι στο Θεό. Δεν έχουν αλλάξει γνώμη. "Εντάξει λοιπόν", λέει ο Θεός, "Μπορείτε να παντρευτείτε. Το Σάββατο, στις 6:30 το απόγευμα. Αφήστε τις λεπτομέρειες σε εμένα". Ο γάμος ήταν μεγάλη επιτυχία. Ο Μωυσής έφερε λουλούδια από το Νείλο, ο Νώε ορυκτά από τη Μεσοποταμία και οι μαθητές του Ιησού έκαναν μερικά θαύματα για να εντυπωσιάσουν τους παρευρισκομένους. Λίγες εβδομάδες αργότερα, το ζευγάρι κατάλαβε ότι ο γάμος ήταν ένα φοβερό λάθος! Έτσι, αποφάσισαν να κλείσουν ακόμη ένα ραντεβού με το Θεό, για να ζητήσουν να τους βγάλει διαζύγιο. Όταν ο Θεός άκουσε το νέο αίτημα, βγήκε από τις χλαμύδες του: "Μα είστε σοβαροί; Μας πήρε 10 χρόνια να βρούμε έναν παπά, που να έχει γίνει δεκτός στον Παράδεισο! Μπορείτε να φανταστείτε πόσο καιρό θα μας πάρει να βρούμε δικηγόρο;".

Σέρλοκ Χολμς

Διαβάστε ένα πολύ ωραίο ανέκδοτο που κυκλοφορεί τελευταία:

Μια φορά ο Σέρλοκ Χολμς και ο φίλος του ο Ουάτσον πήγαν για κάμπινγκ. Έστησαν τη σκηνή τους και έπεσαν να κοιμηθούν. Μερικές αργότερα ο Χολμς ξυπνάει το φίλο του και του λέει: "Ουάτσον, κοίτα τον ουρανό και πες μου τι βλέπεις". Ο Ουάτσον του απαντά: "Βλέπω εκατομμύρια αστέρια". Χολμς: "Και τι σου λέει αυτό;". Ο Ουάτσον σκέφτεται μερικά λεπτά και λέει: "ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑ, μου λέει ότι υπάρχουν εκατομμύρια γαλαξίες και πιθανότατα δισεκατομμύρια πλανήτες. ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΚΑ, μου λέει ότι ο Κρόνος είναι στον Κριό. ΩΡΟΛΟΓΙΑΚΑ, μου λέει ότι η ώρα πρέπει να είναι τρεις παρά τέταρτο. ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ, είναι απόδειξη ότι ο Θεός είναι παντοδύναμος και όλοι εμείς είμαστε μικροί και ασήμαντοι. ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΑΚΑ, φαίνεται ότι θα έχουμε μια θαυμάσια μέρα αύριο. Τι λέει σε εσένα όμως;". Ο Χολμς τον κοιτάζει απαθής και του λέει: "Για μένα είναι ολοφάνερο ότι κάποιος μας έκλεψε τη σκηνή!".

Το e-mail του Άραβα μαθητή στον πατέρα του

Διαβάστε ένα πολύ αστείο ανέκδοτο που βρήκα στο tromaktiko.

Το Βερολίνο είναι θαυμάσιο, οι άνθρωποι εδώ είναι υπέροχοι και μου αρέσει πολύ εδώ, αλλά πατέρα...
ντρέπομαι λίγο να πηγαίνω στο κολέγιο με τη Φερράρι 599 GTB από καθαρό χρυσό, όταν όλοι μου οι καθηγητές και πολλοί συμμαθητές μου έρχονται με τρένο.
Ο γιος σου,
Nasser

----------------------------

Και η απάντηση του Άραβα πατέρα:

20 εκατομμύρια αμερικάνικα δολάρια μόλις μεταφέρθηκαν στο λογαριασμό σου. Σε παρακαλώ σταματά να μας ντροπιάζεις! Πήγαινε και αγόρασε και εσύ ένα τρένο!

Πηγή: tromaktiko

Οι αρετές του Έλληνα

Όταν ο θεός δημιούργησε τα έθνη, έδωσε στο κάθε έθνος από δύο αρετές. Έτσι, έκανε τους Αμερικάνους τακτικούς και νομοταγείς, τους Γερμανούς αποφασιστικούς και μελετηρούς, τους Ιάπωνες εργατικούς και υπομονετικούς. Για τους Έλληνες είπε:

1. Θα είναι έξυπνοι,


2. τίμιοι


3. και θα δουλεύουν στο δημόσιο!!!

Όταν τελείωσε τη δημιουργία του Κόσμου, τον πλησίασε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ και του είπε:

- Κύριε, έδωσες σε όλα τα έθνη από δύο αρετές αλλά στους Έλληνες έδωσες τρείς. Αυτό θα τους κάνει πολύ ισχυρούς και θα διαταράξει τις ισορροπίες πάνω στη Γη.

- Έχεις δίκιο Γαβρίλε, είπε ο Κύριος. Στάθηκα απρόσεκτος κι αυτή η απροσεξία μου θα κάνει του Έλληνες να κυριαρχήσουν σε όλο τον κόσμο. Κάτι πρέπει να κάνω, αλλά δεν μπορώ να ανακαλέσω τις αρετές που τους έδωσα. Το βρήκα. Θα παραμείνουν και οι τρεις αρετές, αλλά κάθε Έλληνας θα μπορεί να κάνει χρήση μόνο των δύο.

Έτσι κι έγινε:

• Αν ένας Έλληνας είναι τίμιος και δουλεύει στο δημόσιο, δεν είναι έξυπνος.


• Αν είναι έξυπνος και δουλεύει στο δημόσιο, δεν είναι τίμιος.


• Κι αν είναι έξυπνος και τίμιος, δεν δουλεύει στο δημόσιο.

Σλάβοι

Ένα λαμπρό υπόδειγμα ρητορικής και πολιτικής από πρόσφατη συνεδρίαση της ΓΣ των Ηνωμένων Εθνών, που έκανε τη διεθνή κοινότητα να χαμογελάσει: Ο λόγος του Έλληνα μονίμου αντιπροσώπου στον ΟΗΕ.

«Πριν ξεκινήσω, θέλω να σας πω κάτι για τον Μέγα Αλέξανδρο. Όταν δάμασε τον Βουκεφάλα, κατά τον γυρισμό του και περνώντας τον Αξιό και βλέποντας το νερό, σκέφτηκε ότι ήταν μια καλή ευκαιρία για μπάνιο. Έβγαλε λοιπόν τα ρούχα του, τα ακούμπησε στον βράχο και μπήκε στο νερό. Όταν βγήκε και θέλησε να ντυθεί, τα ρούχα του είχαν εξαφανιστεί. Τα είχε κλέψει ένας Σλάβος της Μακεδονίας.»

Τότε πετάχτηκε οργισμένος ο Σλαβομακεδόνας εκπρόσωπος της ΠΓΔΜ κι άρχισε να φωνάζει «Τι είναι αυτά που λες; Οι Σλάβοι δεν ήταν εκεί τότε.»

Οπότε ο Έλληνας εκπρόσωπος χαμογέλασε και είπε: «Τώρα που το ξεκαθαρίσαμε αυτό, μπορώ να συνεχίσω την ομιλία μου…»!

Ο συγκεκριμένος διάλογος είναι πέρα για πέρα αληθινός και είναι ένα σαφέστατο δείγμα του τρόπου σκέψης των Ελλήνων.

Καταπληκτικό ανέκδοτο!!!!!

Διαβάστε ένα καταπληκτικό ανέκδοτο που μου έστελιε με e-mail ένας γνωστός μου. Θα γελάσετε σίγουρα:

ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ, ΕΝΑΣ ΓΑΛΛΟΣ ΚΙ ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ (ΩΣ ΣΥΝΗΘΩΣ) ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΤΥΧΗΜΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΠΕΘΑΝΑΝ ΚΑΙ

ΟΙ ΤΡΕΙΣ.


ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΛΕΕΙ: «ΘΑ ΣΑΣ ΔΩΣΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ

ΔΟΥΜΕ ΑΝ ΘΑ ΠΑΤΕ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ Η? ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ. ΘΑ ΠΕΤΑΞΕΤΕ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

ΚΙ ΕΓΩ ΘΑ ΒΟΥΤΗΞΩ ΝΑ ΤΟ ΒΡΩ. ΑΝ ΤΟ ΒΡΩ ΘΑ ΠΑΤΕ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ, ΑΝ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΤΟ ΒΡΩ ΘΑ ΠΑΤΕ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ.»


ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΤΙ ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΝ. ΠΡΩΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο

ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΠΟΥ ΠΕΤΑΞΕ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΕΝΑ ΚΟΥΜΠΙ. ΒΟΥΤΑΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΙΣΗ ΩΡΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΟ

ΚΟΥΜΠΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ. «ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΤΟ ΒΡΗΚΑ ΚΙ ΕΤΣΙ ΘΑ ΠΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ», ΤΟΥ ΛΕΕΙ.


ΜΕΤΑ ΗΡΘΕ Η ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ ΓΑΛΛΟΥ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΦΟΥ ΕΙΔΕ ΠΩΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΒΡΗΚΕ ΚΑΤΙ ΤΟΣΟ ΜΙΚΡΟ ΟΣΟ ΕΝΑ ΚΟΥΜΠΙ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΙ ΜΙΑ ΤΡΙΧΑ. ΒΟΥΤΑΕΙ Ο

ΑΓΙΟΣ, ΠΕΡΝΑΕΙ ΜΙΑ ΩΡΑ, ΠΕΡΝΑΝΕ ΔΥΟ ΩΡΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΒΓΑΙΝΕΙ ΠΑΛΙ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΙΧΑ ΣΤΟ ΧΕΡΙ. «ΚΙ ΕΣΥ ΔΕΝ ΤΑ

ΚΑΤΑΦΕΡΕΣ, ΑΡΑ ΚΙ ΕΣΥ ΘΑ ΠΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ», ΕΙΠΕ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΓΑΛΛΟ.


ΤΕΛΟΣ ΗΡΘΕ Η ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΠΕΤΑΞΕ ΚΑΤΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ. ΒΟΥΤΑΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ, ΠΕΡΝΑΝΕ ΓΥΡΩ ΣΤΙΣ ΠΕΝΤΕ ΩΡΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΒΓΑΙΝΕΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΡΑΤΑΕΙ

ΤΙΠΟΤΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ. «ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ ΝΑ ΒΡΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΕΤΑΞΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ, ΟΜΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΣΕ

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΜΟΥ ΛΥΣΕΙΣ ΤΗΝ ΑΠΟΡΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΤΙ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ?» ΤΟΝ ΡΩΤΑΕΙ.


ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ:

DEPON ΑΝΑΒΡΑΖOΝ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!