Ο πρώτος νεκρός ανώτερος αξιωματικός του Έπους του 40 "απαντά" στο θέμα του "ελληνικού γένους"

"Ήταν Έλληνας -και με το γένος- ο Μαρδοχαίος Φριζής;" Το ερώτημα τίθεται από ανώτερο αξιωματικό ο οποίος μιλώντας στο Onalert εξέφρασε τον προβληματισμό του για όλο το μεγάλο θόρυβο που ξέσπασε με το ζήτημα της επαναφοράς του ελληνικού γένους ως προϋπόθεση για την εισαγωγή στις στρατιωτικές σχολές.

Ο Μαρδοχαίος Φριζής ήταν συνταγματάρχης Πεζικού και ήταν ο πρώτος ανώτερος αξιωματικός του ελληνικού στρατού, που έπεσε επί του πεδίου της μάχης κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου (1940-1941).
Γεννήθηκε το 1893 στη Χαλκίδα. Η οικογένειά του πολυμελής: 13 παιδιά! Ήταν Ρωμανιώτες Εβραίοι.  Έτσι λέγονται οι Έλληνες Εβραίοι, οι περισσότεροι από τους οποίους βρέθηκαν σε βάθος χρόνου στην Ελλάδα, από άλλες χώρες από τις οποίες είχαν υποστεί διωγμούς.

Το ερώτημα του αξιωματικού λοιπόν έχει βάση αν βέβαια δεχτούμε να δούμε το θέμα του γένους με τον τρόπο που το βλέπουν οι Χρυσαυγίτες -που τελικά έμειναν με τους πανηγυρισμούς- κι έχει να κάνει με την …καθαρότητα του αίματος. Εεπειδή η ιστορία δεν είναι το αγαπημένο τους πεδίο ,παρά το γεγονός ότι έχουν αναλάβει και …τη διάπλαση των παίδων μας (!!!), καλό θα είναι να θυμήσουμε και μια ακόμη λεπτομέρεια από την ιστορία του Φριζή. 

Ήθελε πάντα να γίνει στρατιωτικός ,μπήκε στην Ευελπίδων, αλλά αποχώρησε. Αιτία όπως λένε κάποιοι ήταν ότι δεν έγινε “αποδεκτός” επειδή ήταν Εβραίος!

Παρόλα αυτά επέμεινε και το 1916 κατατάχθηκε εθελοντικά στο στρατό. Σπούδασε στη Σχολή Υπαξιωματικών και εξήλθε αυτής με τον βαθμό του λοχία. Σχεδόν αμέσως προήχθη στο βαθμό του εφέδρου ανθυπολοχαγού, λόγω της πανεπιστημιακής του μόρφωσης. Είχε σπουδάσει στη Νομική.

Πολέμησε στο Μακεδονικό Μέτωπο κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου . Τον Ιανουάριο του 1919 συμμετείχε στο εκστρατευτικό σώμα που πολέμησε τους Μπολσεβίκους στην Ουκρανία κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου. Διοικητής της μονάδας του ήταν ο συνταγματάρχης Νικόλαος Πλαστήρας.

Τον Αύγουστο του 1919 η μονάδα του μεταφέρθηκε στη Σμύρνη και έλαβε ενεργό μέρος στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Ο Φριζής προήχθη σε υπολοχαγό, προτού συλληφθεί αιχμάλωτος από τους Τούρκους τον Αύγουστο του 1922. Επειδή δεν ήταν χριστιανός, οι Τούρκοι προσφέρθηκαν να τον απελευθερώσουν αμέσως. Αυτός, όμως, αρνήθηκε να εγκαταλείψει τους συμπολεμιστές του και παρέμεινε σε αιχμαλωσία μέχρι τον Αύγουστο του 1923, οπότε αφέθηκε ελεύθερος μετά την ανταλλαγή αιχμαλώτων.

Στα τέλη της δεκαετίας του '30 προήχθη στο βαθμό του αντισυνταγματάρχη και την άνοιξη του 1940 τοποθετήθηκε στο επιτελείο της VIII Μεραρχίας στα Γιάννινα. Μόλις ξέσπασε ο ελληνοϊταλικός πόλεμος τις πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου 1940 υπηρετούσε ως διοικητής αποσπάσματος στον τομέα Καλαμά - Νεγράδων και στη συνέχεια ως διοικητής του αποσπάσματος Αώου της VIII Μεραρχίας.

Με τους άνδρες του αντέταξε σθεναρή άμυνα στον επιτιθέμενο εχθρό, με αποτέλεσμα την ανάσχεση της ιταλικής προέλασης και στη συνέχεια  την αναστροφή του μετώπου. Είναι αυτός που συνέλαβε τους πρώτους Ιταλούς αιχμαλώτους (15 αξιωματικούς και 700 οπλίτες) και επέφερε συντριπτικό πλήγμα στην περίφημη Ιταλική Μεραρχία Αλπινιστών «Τζούλια».

Κατά την αντεπίθεση του ελληνικού στρατού μέσα στο αλβανικό έδαφος ως διοικητής ανεξάρτητης μεραρχίας ανέτρεψε τα τμήματα της ιταλικής μεραρχίας «Μόντενα» και άνοιξε τον δρόμο για την κατάληψη της Πρεμετής στις 4 Δεκεμβρίου 1940. Την επόμενη ημέρα διατάχθηκε να καταλάβει τον λόφο 1220 στα βορειοανατολικά της Πρεμετής. Στις 11:20 το πρωί της 5ης Δεκεμβρίου μία βόμβα εχθρικού αεροπλάνου τον χτύπησε στο στομάχι κι ενώ ήταν έφιππος, προσπαθώντας να εμψυχώσει και να καθοδηγήσει τους στρατιώτες του, καθώς ανέμεναν ιταλική αντεπίθεση. Λίγη ώρα αργότερα, οι άνδρες του τον βρήκαν να κείτεται νεκρός.
Μήπως η θυσία του δίνει μια απάντηση στην υπόθεση του ελληνικού γένους;

(Πηγή: On Alert.gr)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Βίντεο από τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του Μαρδοχαίου Φριζή στην πόλη του Χαλκίδα, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια.

6 Απριλίου 1941:38.000 ΟΧΙ στη Γερμανία από έναν λοχία!Συγκλονιστική ιστορία αντίστασης

Ο Ουϊνστον Τσώρτσιλ είχε πει το ιστορικό “οι ήρωες πολέμανε σαν ΄Έλληνες”. Όπως φάνηκε βέβαια εκ των υστέρων δεν ήταν μόνο αναγνώριση του αγώνα των Ελλήνων ενάντια στις δυνάμεις του Άξονα,αλλά και εκδήλωση της ανησυχίας του,γι΄ αυτό το λαό που στα πολύ δύσκολα με κάποιο μαγικό τρόπο αφυπνίζεται,ενώνεται,πολεμά μέχρι θανάτου για την εθνική του αξιοπρέπεια. Γι΄ αυτό και αμέσως μετά τα καλά και θερμά του λόγια, ο Τσώρτσιλ, έπαιξε σημαντικό ρόλο στον εθνικό διχασμό που ακολούθησε το τέλος της Κατοχής.

Δεν γνωρίζουμε αν ο Βρετανός πρωθυπουργός είχε στο μυαλό του κάποιο συγκεκριμένο περιστατικό που τον έκανε να εκφράσει το θαυμασμό του για τη μαχητικότητα των Ελλήνων. Δεν γνωρίζουμε αν είχε ακούσει ποτέ την ιστορία ενός Έλληνα λοχία που έχοντας απέναντί του τη πιο σύγχρονη πολεμική μηχανή της εποχής, έμεινε μόνος του μέσα σ΄ ένα πολυβολείο και “έριξε” 38.000 σφαίρες εναντίον των Γερμανών εισβολέων! Σταμάτησε όταν του τελείωσαν οι σφαίρες και αφού είχε προξενήσει απίστευτες απώλειες στους Γερμανούς!

Η ιστορία του λοχία Δημήτρη Ίτσιου και το τραγικό του τέλος είναι ίσως το καλύτερο μήνυμα αυτή την ημέρα μνήμης. Και είναι ένα μήνυμα ότι κανείς δεν μπορεί να σε αναγκάσει να σκύψεις,αν δεν το επιτρέψεις εσύ ο ίδιος.


6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941

Ο Δημήτριος Ίτσιος γεννήθηκε το 1906 στην ακόμα σκλαβωμένη τότε Μακεδονία από Βλάχους γονείς. Παντρεύτηκε την Άννα Κ. Νανοπούλου, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, τη Μαρία και τον Αναστάση. Με την κήρυξη του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου επιστρατεύθηκε ως έφεδρος λοχίας και υπηρετούσε στο Μπέλες, πάνω από το χωριό του, τα Άνω Πορόια Σερρών.
Εκεί επάνω, στην κορυφογραμμή του Μπέλες, ήταν στημένα τα πρώτα πρόχειρα φυλάκια της προκάλυψης της «γραμμής Μεταξά». Λίγο πιο κάτω, σε απόσταση περίπου δύο χιλιομέτρων από την οροθετική γραμμή, βρίσκονταν τα εννέα σκυρόδετα ελληνικά πυροβολεία, στημένα κατά μήκος της δεύτερης αμυντικής γραμμής. Οι υπερασπιστές των πυροβολείων, είχαν εντολή να αμυνθούν ώσπου ο στρατός του υποτομέα Ροδοπόλεως να συμπτυχθεί χωρίς απώλειες προς τα Κρούσια κι αμέσως μετά, να εγκαταλείψουν κι αυτοί τις θέσεις τους με κανονική υποχώρηση, έχοντας ως πλεονέκτημα την άριστη γνώση της περιοχής.



Ο Ίτσιος κατά την εισβολή των Γερμανών στο Μπέλες, στις 6 Απριλίου 1941, βρέθηκε να είναι επικεφαλής του Πολυβολείου Π8. Η ώρα είναι 5.15΄ όταν ψηλά στην «Ομορφοπλαγιά» του Μπέλες η πιο τέλεια πολεμική μηχανή της εποχής αρχίζει το καταστροφικό της έργο. Το πρώιμο γλυκοχάραμα έρχεται συντροφευμένο από ομοβροντίες Γερμανικών πυροβόλων, όλμων και πολυβόλων. Αρχίζει η επίθεση. Ανταπαντούν οι υπερασπιστές της προκάλυψης. Τα μάτια του Ίτσιου και των συντρόφων του κατακόκκινα απ’ την ολονύχτια αγρυπνία ερευνούν πόντο - πόντο το έδαφος μπροστά τους. Με το δάχτυλο στην σκανδάλη είναι έτοιμοι να αντιτάξουν σκληρή αντίσταση στην ιταμή επίθεση. Η προκάλυψη αντιστέκεται ηρωικά.
Ο ήλιος, στις πλαγιές του Μπέλες, αρχίζει σιγά - σιγά το καθημερινό του ανηφόρισμα. Κάποια στιγμή ακούγεται βόμβος αεροπλάνων. Τρία ή τέσσερα «στούκας» πλησιάζουν την περιοχή και ξερνούν σίδηρο και φωτιά. Στη σφοδρότητα των επίγειων και ουράνιων επιθέσεων δεν αντέχει άλλο η προκάλυψη. Αναδιπλώνονται οι υπερασπιστές της πρώτης γραμμής.


Έρχεται η σειρά των πολυβολείων. Θερίζουν τα πολυβόλα τους. Ατσάλινοι οι υπερασπιστές τους καθηλώνουν τους Γερμανούς. Τα αεροπλάνα βουτούν και ξαναβουτούν με λύσσα σκορπώντας φωτιά και όλεθρο. Τα οχυρά αντιστέκονται. Οι υπερασπιστές των πολυβολείων ποτίζουν με το αίμα τους τα ιερά χώματα της γενέθλιας γης.
Σταδιακά τα ελληνικά πυροβολεία Π3, Π4, Π5 και Π9, σιγούν. Ακολουθεί το Π6 που, περικυκλωμένο από τον εχθρό, έπειτα από σθεναρή αντίσταση, καταλαμβάνεται το μεσημέρι… Τα πυροβολεία Π7 και Π8, όμως, συνεχίζουν να μάχονται. Μέσα, βρίσκονται Έλληνες με ψυχή, θρεμμένοι με τα ιδεώδη της ελευθερίας, με τα ιδανικά της αυτοθυσίας. Έλληνες, που δε διαπραγματεύονται ούτε μια σπιθαμή ελληνικής γης… Γνωρίζουν πως δεν υπάρχει ελπίδα γι’ αυτούς. Αλλά, δεν τους νοιάζει. Το πυροβολείο Π8, έχει στη διάθεσή του 38.000 φυσίγγια, που οι υπερασπιστές του είναι διατεθειμένοι να τα «ξοδέψουν» με τη «δέουσα τσιγκουνιά».
Κάποια στιγμή ο λοχίας Ίτσιος βλέποντας το μάταιο της θυσίας, διατάζει τους στρατιώτες της μονάδας του να εγκαταλείψουν το Π8. Ο ίδιος θα μείνει και θα προσπαθήσει να καλύψει μόνος του την σωτηρία τους. Μερικοί υπακούουν. Οι Ανωπορογιώτες όμως μένουν. Φίλοι και σύντροφοι στις δουλειές και στα γλέντια στο χωριό. Πιστοί συμμαχητές του τώρα στο Π8 στην απόφασή του για αντίσταση μέχρις εσχάτων. Στη θυσία.



Μεθυσμένος ο Ίτσιος από τους καπνούς και τη βαριά μυρωδιά της μπαρούτης, αλλά και σε κατάσταση έκστασης, αποκρούει με το πολυβόλο του τις λυσσασμένες απόπειρες των Γερμανών για κατάληψη του οχυρού του. Γυαλίζουν τα κράνη των σκοτωμένων Γερμανών στρατιωτών της Βέρμαχτ στον απριλιάτικο ήλιο. Οι επιθέσεις συνεχίζονται, πληθαίνουν, σκληραίνουν. Μα ο Ίτσιος δε σταματά με το πολυβόλο του να σκορπά τον όλεθρο και το θάνατο στο Γερμανό εισβολέα. Όσο πιο πολύ κρατήσει στο μετερίζι του, τόσο ποιό ασφαλής θα γίνει η υποχώρηση των άλλων προς τα Κρούσια. Ούτε σκέψη για τη δική του σωτηρία με φυγή.
Η χαρά της θυσίας για την πατρίδα δίνει φτερά στην ψυχή, στα χέρια, στο πολυβόλο του λοχία. Οι άδειοι κάλυκες γεμίζουν τον ελεύθερο χώρο του πολυβολείου. Το τηλέφωνο με τη Διοίκηση από ώρα έχει σιγήσει. Κάποια στιγμή τελειώνουν τα πυρομαχικά. Αμέσως μετά ακολουθεί μια αλλόκοτη σιωπή. Οι Γερμανοί λουφάρουν. Αυτό φαίνεται, περίμεναν. Το τελείωμα των φυσιγγιών. Ο Λοχίας με τους συντρόφους του, γνωρίζουν πως έπραξαν το καθήκον τους. Πολέμησαν για την πατρίδα, για τις οικογένειές τους, τους φίλους τους. Ξέρουν πως μάλλον δεν θα ξαναδούν ποτέ τους δικούς τους ανθρώπους, για τους οποίους υπεραμύνθηκαν.
Με δυσκολία ανοίγουν τη βαριά σιδερόπορτα του φρουρίου τους. Τα άδεια φυσίγγια την έχουν φρακάρει. Σε λίγο βρίσκονται έξω. Στο γεμάτο από καπνούς, μυρωδιά μπαρούτης και θάνατο αέρα του βουνού.


Είναι προχωρημένο απόγευμα. Κράτησαν για καλά. Στην κατάσταση αυτή -μισοζαλισμένοι και ιδρωμένοι από την περίεργη σιωπή -  ούτε που κατάλαβαν την περικύκλωσή τους, άοπλοι αυτοί, από ομάδα Γερμανών.
 «Οι άνδρες, όσοι δεν εφονεύθησαν, συλλαμβάνονται αιχμάλωτοι και μαζί μ’ αυτούς κι ο Λοχίας Ίτσιος Δημήτριος, αρχηγός του Πυροβολείου Π8. Το πυροβολείον τούτο, δια του φοβερού, πράγματι, πυρός, επέφερεν εις τους Γερμανούς τεραστίας φθοράς. Δι’ αυτό ο επικεφαλής αυτών Αξιωματικός, ζητάει να μάθει τον Αρχηγόν», μας πληροφορεί ο Συνταγματάρχης Γιακουμής στο πολεμικό του ημερολόγιο.
Ο επικεφαλής αξιωματικός σε άπταιστα Ελληνικά ζητά τον αρχηγό του φρουρίου Π8. Η σκηνή που ακολουθεί, ζωντανεύει, χωρίς υπερβολή, την Αλαμάνα με το Διάκο της πάνω στα Μακεδονικά βουνά. Ευθυτενής, με αγέρωχη αξιοπρέπεια χωρίς ίχνος πρόκλησης και ανόητης επίδειξης, κάνει ο Ίτσιος δυο - τρία βήματα μπροστά, χαιρετά στρατιωτικά το Γερμανό Αξιωματικό και με σταθερή φωνή αναφέρει:
- Ίτσιος Δημήτριος, λοχίας πεζικού.

Ξαφνιάζεται ο άλλος. Στα μάτια του εύκολα θα μπορούσε να διακρίνει κανείς το θαυμασμό του για το παλληκάρι.
- Συγχαρητήρια λοχία. Με τη γενναιότητά σου ζωντάνεψες εδώ πάνω, σε τούτα τα βουνά, την πανάρχαια ιστορία των προγόνων σου.
Αμέσως μετά του κάνει νεύμα να τον ακολουθήσει. Τον οδηγεί στο ξέφωτο μπροστά από το πολυβολείο, και δείχνοντας του τις δεκάδες των πτωμάτων των στρατιωτών του - πάνω από 200 κατά έγκυρη εκτίμηση - του λέει:
- Αυτό που βλέπεις λοχία είναι έργο δικό σου.
Ο Ίτσιος γαλήνιος σαν όλους τους πραγματικούς ήρωες απαντά λακωνικά:
- Έπραξα το καθήκον μου.
- Εσύ έπραξες το καθήκον σου. Τώρα η σειρά μου να «εκτελέσω» κι εγώ το δικό μου καθήκον.

Και μπροστά στα έκπληκτα μάτια των Ελλήνων και Γερμανών στρατιωτών, βγάζει το πιστόλι του και στυλώνοντάς το στον κρόταφο του παλληκαριού τον εκτελεί εν ψυχρώ. Πέφτει άψυχο το παλληκάρι στα πόδια του εκτελεστή του. Μια αυλακιά άλικο αίμα πνίγει τα πρώτα αγριολούλουδα της «Ομορφοπλαγιάς» σημαδεύοντας τα όρια της γενναιότητας της πατριδολατρίας και της θυσίας από τη μια και της βαρβαρότητας, του φασισμού και της απανθρωπιάς από την άλλη. Ψυχρή, εγκληματική δολοφονία. Ο Γερμανός ήξερε καλά πως τη στιγμή εκείνη, διέπραττε ένα έγκλημα πολέμου, μια στυγνή κι αποτρόπαια δολοφονία, μπροστά στα απορημένα βλέμματα των δικών του στρατιωτών και στα γεμάτα πίκρα και αγανάκτηση βλέμματα των συμπολεμιστών του Ίτσιου. Γιατί, ο λοχίας τους, δεν έπεσε. Δολοφονήθηκε εν ψυχρώ. Έφυγε από τη ζωή άδικα, μια όμορφη Απριλιάτικη ημέρα στην καρδιά της άνοιξης…
Η θυσία του έχει καταγραφεί σε σχετική πολεμική έκθεση του 111/70 τάγματος Πεζικού, όπου μεταξύ των άλλων, αναφέρονται :
«….ο γενναίος Ίτσιος Δημήτριος με το σκληρό θάνατό του θα εισέλθει στο πάνθεον των ηρώων και η ιστορία θα αναγράφει το όνομά του προς παραδειγματισμό των επερχόμενων γενεών....»



Το πτώμα του, μαζί με αυτά των άλλων συμπολεμιστών του, ετάφη στην Ομορφοπλαγιά. Το 1946, η σύζυγός του, Άννα, μαζί με άλλους συγχωριανούς, ξέθαψαν και μετέφεραν τα οστά του και των άλλων πεσόντων στο Ηρώο του χωριού Άνω Πορόια. Είναι η χρονιά που απονέμεται μεταθανάτια στο λοχία ο βαθμός του Επιλοχία και το Αργυρό Αριστείο Ανδρείας για τη γενναιότητα και το θάρρος του. Πολλά χρόνια μετά στήνεται στην «Ομορφοπλαγιά» και κοντά στο θρυλικό πλέον Π8 αναμνηστική στήλη, το δε στρατόπεδο που υπάρχει στο χώρο της θυσίας του ονομάζεται «Στρατόπεδο Ίτσιου». Τέλος στις 10 Αυγούστου 1980, σε επίσημη τελετή γίνονται τα αποκαλυπτήρια της γλυπτικής σύνθεσης της κεντρικής πλατείας του χωριού Άνω Πορόια.
Σήμερα, επίκαιρα όσο ποτέ, ο ήρωας Δημήτριος Ίτσιος βροντοφωνάζει με τη χάλκινη σιωπή της προτομής του από την κεντρική πλατεία του Μακεδονίτικου κεφαλοχωριού, σε απόσταση αναπνοής από τα συμβατικά σύνορα του ασύνορου Ελληνισμού, ότι τα κόκκαλα των παλαιών και νέων Μακεδόνων ηρώων τσακίζουν αλύπητα τα βέβηλα χέρια φίλων και εχθρών, για όποια απόπειρα καπήλευσης της Ελληνικής ιστορίας.

- Ίτσιος Δημήτριος του Ευσταθίου...
- Παρών!

(Πηγή: On Alert.gr)

Διάσωση επιβατών θαλαμηγού στα Ψαρά

Μια ακόμη δύσκολη και δραματική όπως εξελίχθηκε αποστολή διάσωσης έφεραν εις πέρας ελικόπτερα Super Puma διασώζοντας την τελευταία στιγμή 8 Γάλλους υπηκόους οι οποίοι επέβαιναν σε θαλαμηγό η οποία βυθιζόταν.

Η θαλαμηγός «Yogi» εξέπεμψε τα ξημερώματα σήμα κινδύνου ύστερα από εισροή υδάτων στο σκάφος με αποτέλεσμα αυτό να πάρει επικίνδυνη κλίση. Σχεδόν ταυτόχρονα ελικόπτερο έρευνας και διάσωσης Super Puma απογειώθηκε στις 04:57, από το αεροδρόμιο της Χίου, με σκοπό τη διάσωση των οκτώ Γάλλων υπηκόων που επέβαιναν σε αυτή.

Το υπό γαλλική σημαία σκάφος, βρισκόταν μεταξύ νήσων Σκύρου-Ψαρών (21 ΝΜ Δυτικά από το Βορειοδυτικό άκρο Ψαρών). Το Super Puma βρέθηκε στο σημείο στις 05:30. Παρόλα αυτά, δεν κατέστη δυνατή η άμεση ανάσυρση των επιβαινόντων λόγω των άκρως δυσμενών συνθηκών που επικρατούσαν στη θαλάσσια αυτή περιοχή.

Έτσι το πρώτο ελικόπτερο αναγκάστηκε να αποχωρήσει από την περιοχή καθώς έπρεπε να ανεφοδιαστεί σε καύσιμα, όχι όμως πριν αντικατασταθεί από δεύτερο Super Puma που απογειώθηκε από την 130 Σμηναρχία Μάχης/στο Αεροδρόμιο της Λήμνου.

Το δεύτερο ελικόπτερο απογειώθηκε στις 06:49 από τη Λήμνο για να βρεθεί λίγο αργότερα στο σημείο όπου βρισκόταν η γαλλική θαλαμηγός αλλά και το πρώτο Super Puma. Τελικά και μετά από υπεράνθρωπες προσπάθειες του πληρώματος του ελικοπτέρου κατέστη δυνατή η διάσωση των 8 Γάλλων υπηκόων.

(Πηγή Βίντεο: Πολεμική Αεροπορία, Πηγή κειμένου: iefimerida)

Το σχόλιό μου:
Η δουλειά του διασώστη είναι αρκετά δύσκολη και οι καιρικές συνθήκες πολλές φορές αντίξοες. Χρειάζεται όχι μόνο πολλή δύναμη και αντοχή άλλα και ψυχικό σθένος για να κάνει κάποιος αυτή τη δουλειά. Γι' αυτό και σε αυτούς ανθρώπους αξίζουν συγχαρητήρια!

On - Line υπογραφές για τις γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις

Η σελίδα που θα σας δώσω πρόκειται για μια ηλεκτρονική πρωτοβουλία συλλογής υπογραφών για την καταβολή των Γερμανικών αποζημιώσεων στην Ελλάδα, για τις υλικές καταστροφές και τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξαν οι Ναζί στη χώρα μας κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

"Ζητούμε από την Γερμανική Κυβέρνηση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της προς την Ελλάδα, πού εκκρεμούν για πολλές δεκαετίες, πληρώνοντας το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, και πολεμικές επανορθώσεις ανάλογες των υλικών ζημιών, των εγκλημάτων και των λεηλασιών που διέπραξε η πολεμική μηχανή των Γερμανών." (Διακήρυξη της σελίδας)

Link για on - line υπογραφή: http://www.greece.org/blogs/wwii/

"ΑΛΕΕΣ ΑΡΙΣΤΟΙ ΑΠΑΝΤΩΝ"

Το γνωμικό που θα σας παρουσιάσω αυτήν την εβδομάδα είναι "ΑΛΕΕΣ ΑΡΙΣΤΟΙ ΑΠΑΝΤΩΝ", δηλαδή "Ενωμένοι, γενναιότεροι από όλους".

"Λακεδαιμόνιοι κατά μεν ένα μαχόμενοι ουδαμών εισί κακίονες ανδρών, αλέες δε άριστοι ανδρών άπαντων".

"Οι Λακεδαιμόνιοι όταν μάχονται ένας προς ένα δεν είναι κατώτεροι από κανένα, όταν όμως είναι ενωμένοι τότε είναι γενναιότεροι από όλους τους ανθρώπους."

Αποτελεί το ρητό της Μεραρχίας Υποστηρίξεως (ΜΕΡ.ΥΠ) του Ελληνικού Στρατού.

www.army.gr

"ΑΝΑΦΑΙΡΕΤΟΝ ΟΠΛΟΝ ΑΡΕΤΗ"

Ομολογώ ότι την έχω παρατήσει τη στήλη του blog με το Αρχαίο Γνωμικό της Εβδομάδας. Αποφάσισα, λοιπόν, να την ξαναρχίσω.

Το αρχαίο γνωμικό που θα σας παρουσιάσω αυτήν την εβδομάδα είναι το "ΑΝΑΦΑΙΡΕΤΟΝ ΟΠΛΟΝ ΑΡΕΤΗ", δηλαδή "Η αρετή είναι όπλο που ποτέ δεν μπορούν να σου το αφαιρέσουν".

Η φράση αυτή αποδίδεται στο Διογένη Λαέρτιο, ιστοριογράφο της φιλοσοφίας της αρχαιότητας, στο έργο του "Βίοι φιλοσόφων", στο ΣΤ Βιβλίο για τον φιλόσοφο Αντισθένη.

Αποτελεί το ρητό της 3ης ΜηχανοΚίνητης ΤΑΞιαρχίας (3 Μ/Κ ΤΑΞ) του Ελληνικού Στρατού.

www.army.gr

28η Οκτωβρίου 1940

Ζήτω το Έθνος!!! Ζήτω η Ελλάς!!!

Ελλάδα και Β' ΠΠ

Ένα ενδιαφέρον άρθρο, καθώς πλησιάζει η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου. Οι αριθμοί δείχνουν πόσες μέρες άντεξε η κάθε χώρα στις επιθέσεις των Γερμανών και των συμμάχων τους.





ΠΟΣΕΣ ΜΕΡΕΣ ΑΝΤΕΞΑΝ;;

• ΕΛΛΑΣ: 219
• ΝΟΡΒΗΓΙΑ: 61
• ΓΑΛΛΙΑ: 43
• ΠΟΛΩΝΙΑ: 30
• ΒΕΛΓΙΟ: 18
• ΟΛΛΑΝΔΙΑ: 4
• ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ: 3
• ΔΑΝΙΑ: 0
• ΤΣΕΧΟΣΛΟΒΑΚΙΑ: 0
• ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ: 0

"ΟΥ ΠΟΣΟΙ ΑΛΛΑ ΠΟΥ"

Ομολογώ ότι την κατηγορία με τα αρχαία γνωμικά την είχα παρατήσει τους τελευταίους 3 μήνες.

Επανέρχομαι σήμερα, λοιπόν, με ένα καινούργιο γνωμικό, "ΟΥ ΠΟΣΟΙ ΑΛΛΑ ΠΟΥ", δηλαδή "Όχι πόσοι, αλλά που".

Η φράση αυτή αποδίδεται στον Πλούταρχο, στο έργο του Αποφθέγματα Λακωνικά.

Αναφέρεται στην ανδρεία των Σπαρτιατών, που δεν τους ενδιέφερε ο αριθμός του εχθρού, αλλά που βρίσκεται ο εχθρός για να τον αντιμετωπίσουν.

"Ούκ έφη δε τους Λακεδαιμονίους ερωτάν πόσοι εισίν οι πολέμιοι αλλά που εισίν".
"Έλεγε, ότι οι Σπαρτιάτες δεν ερωτούν πόσοι είναι οι εχθροί αλλά πού είναι".

Αποτελεί το ρητό της ΧΧΙ ΤΘΤ του Ελληνικού Στρατού.

www.army.gr

"Αίεν Αριστεύειν υπείροχον έμμεναι άλλων"

Το αρχαίο γνωμικό που θα σας παρουσιάσω αυτήν την εβδομάδα είναι "Αίεν Αριστεύειν υπείροχον έμμεναι άλλων", δηλαδή "Πάντα να αριστεύεις και να υπερέχεις από τους άλλους".

Αποδίδεται στον μεγάλο αρχαίο Έλληνα συγγραφέα Όμηρο, στο πασίγνωστο έργο του Ιλιάδα.

Αποτελεί το ρητό της Σμηναρχία Ακαδημαϊκής Εκπαίδευσης που υπάγεται στη Σχολή Ικάρων (ΣΙ/ΣΜΑΕΚ), της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.

www.haf.gr

Κύπρος 1974

Αύριο κλείνονται 37 χρόνια από την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο. Στις 20 Ιουλίου του 1974, σαράντα περίπου χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες, υπό την υποστήριξη της Τουρκικής Αεροπορίας και του ναυτικού εισέβαλαν παράνομα και κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις βόρειες ακτές της Κυπριακής Δημοκρατίας (Βικιπαιδεία). Χιλιάδες νεκροί και αγνοούμενοι από την πλευρά των Ελληνοκυπριακών δυνάμεων. Οι Τούρκοι κατέλαβαν παράνομα το βόρειο τμήμα του νησιού, το οποίο ανακήρυξαν ανεξάρτητο κράτος με το όνομα "Τούρκικη Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου". Το κράτος αυτό μόνο η Τουρκία αναγνωρίζει και χαρακτηρίζεται ως ψευδοκράτος. Κατά την εισβολή, οι Έλληνες κάτοικοι της Βόρειας Κύπρου ξεριζώθηκαν από τα σπίτια και τις περιουσίες τους. Σήμερα, η κατάσταση στην Κύπρο παραμένει η ίδια, το νησί παραμένει διχοτομημένο, δίχως να έχουν γίνει σημαντικά βήματα για να επιλυθεί η κατάσταση. Η Κύπρος είναι ένα νησί που έχει δοκιμαστεί πολύ στο παρελθόν. Ας ελπίσουμε ότι κάποια στιγμή όλα θα επανέλθουν. Όμως οι Έλληνες ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ τι έγινε τον Ιούλιο του 1974 από τους Τούρκους.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ...

(Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για τα γεγονότα του Ιουλίου του 1974 στη Βικιπαιδεία από ΕΔΩ.)

"Χρή δε πάν έρδοντα μαυρώσαι τον εχθρόν"

Το αρχαίο γνωμικό που θα σας παρουσιάσω αυτήν την εβδομάδα είναι "Χρή δε πάν έρδοντα μαυρώσαι τον εχθρόν", δηλαδή "Όταν τύχει να έρθεις αντιμέτωπος με τον εχθρό σου,
επιβάλλεται να τον εξοντώσεις με οποιοδήποτε μέσο.".

Αποδίδεται στον Πίνδαρο, λυρικό ποιητή της Αρχαίας Ελλάδος και αποτελεί το ρητό του ΚΕΦΣΚΥ (Κέντρο Εκπαίδευσης Φρουρών ΣΚΥλων), της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.

www.haf.gr

Συμπάρασταση στους Κύπριους

Η Κύπρος είναι ένα νησί που έχει δοκιμαστεί αρκετές φορές στο παρελθόν, όπως η εισβολή των Τούρκων τον Ιούλιο του 1974, η παράνομη κατοχή του Βόρειου τμήματος του νησιού, οι χιλιάδες νεκροί και αγνοούμενοι... Ήρθε, όμως, ένα ακόμα αιματηρό περιστατικό, αυτό της Δευτέρας 11 Ιουλίου 2011, όταν εξερράγησαν κιβώτια με πυρίτιδα στη ναυτική βάση της Εθνικής Φρουράς "Ευάγγελος Φλωράκης". Σκοτώθηκαν 12 άτομα και τραυματίστηκαν άλλα 62. Από την έκρηξη τέθηκε εκτός λειτουργίας και υπέστη πολλές ζημιές ο σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της Α.Η.Κ (Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου), που βρισκόταν κοντά στη βάση, προκαλώντας εκτεταμένα προβλήματα στην ηλεκτροδότηση και στην αφαλάτωση του νερού. Λόγω του γεγονότος παραιτήθηκαν ο υπουργός Εθνικής Αμύνης της Κύπρου και ο αρχηγός της Εθνικής Φρουράς. Σε αυτή τη δύσκολη στιγμή, η Ελλάδα, οφείλει να βοηθήσει την Κύπρο. Άλλωστε οι δεσμοί μεταξύ των δύο αυτών κρατών είναι ισχυροί. Ήδη, η Δ.Ε.Η αποστέλλει στην Κύπρο Ηλεκτροπαραγωγικά Ζεύγη, προκειμένου να βοηθήσει στο πρόβλημα της ηλεκτροδότησης. Εγώ θέλω, μέσω του blog, να δηλώσω τη συμπαράστασή μου στους Κύπριους Έλληνες αδελφούς μας για το ατυχές συμβάν, και να στείλω συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων.

(Φωτογραφία: Η είσοδος της ναυτικής βάσης, όπου συνέβη η έκρηξη.)

"ΘΝΗΣΚΕ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ"

Το αρχαίο γνωμικό που θα σας παρουσιάσω αυτήν την εβδομάδα είναι "ΘΝΗΣΚΕ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ", δηλαδή "Να πεθάνεις για χάρη της πατρίδας σου".

Αποδίδεται στον Περίανδρο, τύραννο της Κορίνθου και έναν από τους 7 σοφούς της Αρχαιότητας. Ήταν περιώνυμος για την κακουργία αλλά και τη μεγαλοπραγμοσύνη και σοφία του (Βικιπαιδεία).

Σημαίνει ότι, πρέπει ο πολίτης και ο στρατιώτης πρέπει να αγωνίζεται και να πεθαίνει για τη σωτηρία και την ακεραιότητα της πατρίδας του (Σελίδα ΓΕΣ).

Η φράση αυτή αποτελεί το ρητό της ΧΧV ΤΘΤ, του Ελληνικού Στρατού.

www.army.gr

"ΘΑΡΣΕΙΝ ΧΡΗ"

Πρώτα απ' όλα, θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους τους αναγνώστες "Καλό Μήνα". Μπήκε κιόλας ο μήνας Ιούλιος.

Το αρχαίο γνωμικό που θα σας παρουσιάσω αυτή την εβδομάδα είναι "ΘΑΡΣΕΙΝ ΧΡΗ", δηλαδή "Χρειάζεται θάρρος". Αποτελεί την προτροπή της Θεάς Αθηνάς, που δια στόματος του Οδυσσέα απηύθυνε στους Έλληνες πολιορκητές της Τροίας, όταν σκέπτονταν να εγκαταλείψουν τις προσπάθειες και να επιστρέψουν στα σπίτια τους (Πηγή: Σελίδα Γ.Ε.Σ).

"Θαρσείν χρη τάχ' αύριον έσετ' άμεινον".
"Χρειάζεται θάρρος, αύριο όλα θα είναι καλύτερα".

Η φράση αυτή αποτελεί το ρητό των Δυνάμεων Πεζοναυτών του Ελληνικού Στρατού.

www.army.gr

Σλάβοι

(Ξαναδημοσιεύω ένα άρθρο που είχα βάλει όταν ξεκίνησα το blog. Το είχα βρει τυχαία σε ένα site και το δημοσιεύω σήμερα, καθώς το θεωρώ πολύ επίκαιρο, λόγω της ανέγερσης του αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου στα Σκόπια και των συνεχών προκλήσεων των γειτόνων μας...)

Ένα λαμπρό υπόδειγμα ρητορικής και πολιτικής από πρόσφατη συνεδρίαση της ΓΣ των Ηνωμένων Εθνών, που έκανε τη διεθνή κοινότητα να χαμογελάσει: Ο λόγος του Έλληνα μονίμου αντιπροσώπου στον ΟΗΕ.

«Πριν ξεκινήσω, θέλω να σας πω κάτι για τον Μέγα Αλέξανδρο. Όταν δάμασε τον Βουκεφάλα, κατά τον γυρισμό του και περνώντας τον Αξιό και βλέποντας το νερό, σκέφτηκε ότι ήταν μια καλή ευκαιρία για μπάνιο. Έβγαλε λοιπόν τα ρούχα του, τα ακούμπησε στον βράχο και μπήκε στο νερό. Όταν βγήκε και θέλησε να ντυθεί, τα ρούχα του είχαν εξαφανιστεί. Τα είχε κλέψει ένας Σλάβος της Μακεδονίας.»

Τότε πετάχτηκε οργισμένος ο Σλαβομακεδόνας εκπρόσωπος της ΠΓΔΜ κι άρχισε να φωνάζει «Τι είναι αυτά που λες; Οι Σλάβοι δεν ήταν εκεί τότε.»

Οπότε ο Έλληνας εκπρόσωπος χαμογέλασε και είπε: «Τώρα που το ξεκαθαρίσαμε αυτό, μπορώ να συνεχίσω την ομιλία μου…»!

Ο συγκεκριμένος διάλογος είναι πέρα για πέρα αληθινός και είναι ένα σαφέστατο δείγμα του τρόπου σκέψης των Ελλήνων.

"ΑΝΙΚΗΤΟΣ ΕΙ"

Το αρχαίο γνωμικό που θα σας παρουσιάσω αυτή την εβδομάδα είναι "ΑΝΙΚΗΤΟΣ ΕΙ", δηλαδή "Είσαι ανίκητος".

Αποτελεί τον χρησμό του μαντείου των Δελφών προς το Μέγα Αλέξανδρο, οποίος προκάλεσε αισθήματα αυτοπεποίθησης, αισιοδοξίας και πίστης στο ανίκητο του στρατού του (Πηγή: Σελίδα ΓΕΣ).

Βρίσκεται στο έργο του Πλούταρχου "Βίοι Παράλληλοι" και αποτελεί το ρητό της 34 Μ/Κ ΤΑΞ (34η ΜηχανοΚίνητη ΤΑΞιαρχία)του Ελληνικού Στρατού.

www.army.gr

"ΕΣΤ' ΑΝ ΤΗΝ ΑΥΤΗΝ ΟΔΟΝ ΙΗ"

Το αρχαίο γνωμικό που θα σας παρουσιάσω αυτή την εβδομάδα είναι "ΕΣΤ' ΑΝ ΤΗΝ ΑΥΤΗΝ ΟΔΟΝ ΙΗ", δηλαδή "Εφόσον πορεύεται τον ίδιο δρόμο". Η φράση αυτή υπάρχει στο έργο του Ηροδότου, πατέρα της Ιστορίας.

Προ της μάχης των Πλαταιών Άνοιξη του 479 π.Χ. ο Μαρδόνιος, στην προσπάθειά του να διαιρέσει τους Έλληνες πρότεινε στους Αθηναίους ειρήνη και πήρε την παρακάτω απάντηση:

Νυν τε απάγελλε Μαρδονίω, ως Αθηναίοι λέγουσι εστ' αν ο ήλιος την αυτήν οδόν ίη τη περ και νυν έρχεται, μήκοτε ομολογήσειν ημέας Ξέρξη αλλά.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:
Και τώρα πες στο Μαρδόνιο ότι η απάντηση των Αθηναίων είναι αυτή: Εφόσον ο ήλιος πορεύεται τον ίδιο δρόμο, τον οποίο ακολουθεί και τώρα, εμείς δεν πρόκειται να έλθουμε σε συμβιβασμό με τον Ξέρξη.
(Πηγή: Ιστοσελιδα Γ.Ε.Σ)

Η φράση αυτή αποτελεί το ρητό της 1ης Στρατιάς του Ελληνικού Στρατού.

www.army.gr

"Mάθη γάρ τοι φρένας αύξει"

Το γνωμικό που θας παρουσιάσω αυτή την εβδομάδα είναι "Mάθη γάρ τοι φρένας αύξει", δηλαδή "Διότι η μάθηση, βεβαίως, διευρύνει την σκέψη του ανθρώπου". Αποδίδεται στον Εμπεδοκλή, έναν από τους σπουδαιότερους αντιπροσώπους της προσωκρατικής ελληνικής φιλοσοφίας (Βικιπαιδεία).

Aλλ' άγε μύθων κλύθι μάθη γάρ τοι φρένας αύξει
ώς γάρ καί πρίν ειπα πιφαύσκων πείρατα μύθων, δίπλ' ερέω.
(Πηγή: Γ.Ε.Α)

Η φράση αυτή αποτελεί το ρητό της Σχολή Πολέμου Αεροπορίας (Σ.Π.Α), της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.

www.haf.gr

"ΤΩΝ ΚΟΠΙΩΝΤΩΝ ΟΙ ΣΤΕΦΑΝΟΙ"

Το γνωμικό που θα σας παρουσιάσω αυτήν την εβδομάδα είναι "ΤΩΝ ΚΟΠΙΩΝΤΩΝ ΟΙ ΣΤΕΦΑΝΟΙ", δηλαδή "Τα στεφάνια ανήκουν σ' αυτούς που κοπιάζουν". Η φράση αυτή αποδίδεται στον Ισσαάκιο Κομνηνό, Βυζαντινό, τριτότοκο γιο του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού και της Ειρήνης Δούκαινας (Βικιπαιδεία), στο έργο του "Τυπικόν Μονής Κοσμοσώτηρας Φερών".

Παραθέτω το απόσπασμα:
"Ουδείς αμελών τρόπλιον ίστησιν, ουδείς υπνωτών των ελύτου πολεμίων ετροπώσατο· των κοπιώντων εισίν οι στέφανοι και τα τρόπαια των υπομενώντων τα εκ των αγώνων πονήματα".

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:
"Κανείς δεν έστησε τρόπαια με την αμέλεια, κανείς, ενώ βρισκόταν σε κατάσταση ύπνου, δεν κατατρόπωσε τον εχθρό του· τα στεφάνια ανήκουν σε αυτούς που κοπιάζουν και τα τρόπαια σε αυτούς που υπομένουν τους κόπους των αγώνων".
(Πηγή: Σελίδα Γ.Ε.Σ)

Το γνωμικό αποτελεί το ρητό της 31 Μ/Κ ΤΑΞ (31η ΜηχανοΚίνητη ΤΑΞιαρχία) του Ελληνικού Στρατού.

www.army.gr