Αλλού απλώνεται δροσιά...

"...Αλλού απλώνεται δροσιά

κι αλλού χιονιάς σφυρίζει

και τ’ όνειρο που χάνεται

πάει και δε γυρίζει..."

Στη Μάνα

Στη Μάνα
Πάρκο Αγ. Κωνσταντίνου, Βόλος

"...Έτυχε να με γεννήσεις

και ζωή να μου χαρίσεις

στον πιο δύσκολο καιρό

μάνα πού ζω..."

Φθινόπωρο στο Βόλο...

Περπατώντας στο πάρκο του Αγίου Κωνσταντίνου στο Βόλο, ένα φθινοπωρινό μεσημέρι...

"...Κράτησα τη ζωή μου

ταξιδεύοντας ανάμεσα σε κίτρινα δέντρα, 

κάτω απ’ το πλάγιασμα της βροχής..."

Όταν έρχονται τα σύννεφα...

Όταν έρχονται τα σύννεφα... (Βόλος, Λιμάνι)

...το δειλινό σε βρήκα...

"...Ξημέρωμα σε γύρεψα

το δειλινό σε βρήκα

με την καρδιά σου μίλησα

στη μαύρη μοίρα μπήκα..."

Τ’ άστρα κι ο ουρανός, το κρύο το φεγγάρι

"...Αγάπη μου, αγάπη μου, η νύχτα θα μας πάρει, 

τ’ άστρα κι ο ουρανός, το κρύο το φεγγάρι..."

Η νύχτα έπεσε οι δρόμοι χαθήκαν

Θα γίνεις δικιά μου πριν έρθει η νύχτα

τα χλωμά τα φώτα πριν ρίξουν δίχτυα

θα γίνεις δικιά μου

Η νύχτα έφτασε τα παράθυρα κλείσαν

η νύχτα έπεσε οι δρόμοι χαθήκαν

Βοριάς χτυπά την πόρτα μου...

"...Βοριάς χτυπά την πόρτα μου

και στην ψυχή μου αγιάζι

και στα πικρά τα μάτια μου

στιγμή στιγμή βραδιάζει..."

Βόλος: Συναυλία Ρώσικης Μουσικής

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΡΩΣΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Ο Ελληνορωσικός Πολιτιστικός Σύλλογος Φιλίας και Συνεργασίας Νομού Μαγνησίας, διοργανώνει συναυλία Ρωσικής μουσικής το Σάββατο 6 Μαΐου, στις 7.30 μ.μ.

στο Αμφιθέατρο «Γιάννης Κορδάτος»

του Παραλιακού Συγκροτήματος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στον Βόλο.

Στην συναυλία η γνωστή πιανίστα Καίτη Ζωνζήλου-Σαμαρτζή θα παρουσιάσει έργα μεγάλων Ρώσων συνθετών για πιάνο, ενώ ο βαρύτονος Γιώργος Ρήγας θα ερμηνεύσει

μερικά από τα πιο αγαπημένα ρωσόφωνα τραγούδια του παλιού Σοβιετικού κινηματογράφου.

Την εκδήλωση θα παρουσιάσει η μουσικολόγος Άννα Παυριανίδη και

θα πλαισιώσουν με τον χορό τους μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Puerto del tango.

Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη.

Να σ΄ αγναντεύω, θάλασσα

Η θέα από την Αίθουσα Σ, στο Παραλιακό Συγκρότημα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (παλιά καπναποθήκη Παπαστράτου).

Να σ΄ αγναντεύω, θάλασσα

Να σ’ αγναντεύω, θάλασσα, 

να μη χορταίνω απ’ το βουνό ψηλά 

στρωτή και καταγάλανη και μέσα να πλουταίνω 

απ’ τα μαλάματά σου τα πολλά.

Να ναι χινοπωριάτικον απομεσήμερο, 

όντας μετ’ άξαφνη νεροποντή 

χυμάει μες απ’ τα σύνεφα θαμπωτικά γελώντας 

ήλιος χωρίς μαντύ.

Να ταξιδεύουν στον αγέρα τα νησάκια, 

οι κάβοι, τ’ ακρόγιαλα σαν μεταξένιοι αχνοί 

και με τους γλάρους συνοδιά κάποτ’ ένα καράβι 

ν’ ανοίγουν να το παίρνουν οι ουρανοί.

Ξανανιωμένα απ’ το λουτρό να ροβολάνε κάτου 

την κόκκινη πλαγιά χορευτικά τα πεύκα, 

τα χρυσόπευκα, κι ανθός του μαλαμάτου 

να στάζουν τα μαλλιά τους τα μυριστικά.

Κι αντάμα τους να σέρνουνε στο φωτεινό χορό τους 

ως μέσα στο νερό τα ερημικά χιονόσπιτα 

κι αυτά μες στ’ όνειρό τους να τραγουδάνε, αξύπνητα καιρό.

Έτσι να στέκω, θάλασσα, παντοτινέ έρωτά μου 

με μάτια να σε χαίρομαι θολά 

και να ναι τα μελλούμενα στην άπλα σου μπροστά μου, 

πίσω κι αλάργα βάσανα πολλά.

Ως να με πάρεις κάποτε, μαργιόλα συ, 

στους κόρφους σου αψηλά τους ανθισμένους 

και να με πας πολύ μακριά απ’ τη μαύρη τούτη Κόλαση, 

μακριά πολύ κι από τους μαύρους κολασμένους

Κώστας Βάρναλης

Έρημοι σταθμοί

Σιδηροδρομικός Σταθμός Βόλου

Έρημοι σταθμοί - 2003

Στίχοι:   Μάνος Ελευθερίου

Μουσική:   Διονύσης Τσακνής

1. Διονύσης Τσακνής

Έρημοι σταθμοί σιδηροδρόμων

δίπλα οι σκουριασμένες οι γραμμές

μοιάζουν με τις νύχτες κάποιων πόνων

στων ερώτων τις διαδρομές.

Έρημοι σταθμοί σαν τα τραγούδια

που δεν τα τραγούδησε κανείς

σαν στενά παπούτσια και κοστούμια

μιας ζωής που εσύ καταφρονείς.

Κάτω απ το υπόστεγο βαγόνια

δίχως μνήμη, δίχως εποχές

Μοιάζουν με τα αμίλητα σεντόνια

που κορμιά σκεπάσαν και ψυχές.

Έρημοι σταθμοί μέσα στ αγκάθια

συναντήσεις κι αποχωρισμοί 

σε θυμάμαι απ τα σπασμένα τζάμια

να φωτογραφίζεις τη σιωπή.

Χιονισμένος Βόλος

Πρώτη ανάρτηση για τη νέα χρονιά! Καλή Χρονιά σε όλους!

Μερικές φωτογραφίες από το χιονισμένο Βόλο, που τράβηξα σήμερα το απόγευμα... Λίγος κόσμος στους δρόμους, ελάχιστα αυτοκίνητα κυκλοφορούν, ησυχία... Ο συννεφιασμένος ουρανός, το χιόνι να πέφτει, αλλά και το απόκοσμο φως, μου θύμισε το ταξίδι μου στην Ισλανδία το 2011. Σύμφωνα με τους μετεωρολόγους, η χιονόπτωση αναμένεται να σταματήσει αύριο, αλλά οι χαμηλές θερμοκρασίες θα παραμείνουν...

Περπατώντας αργά στην προκυμαία...

Περπατώντας αργά στην προκυμαία,

"Υπάρχω;" λες, κ' ύστερα "δεν υπάρχεις!"

Φτάνει το πλοίο. Υψωμένη σημαία.

Ίσως έρχεται ο Κύριος Νομάρχης. 

(Πρέβεζα - Κώστας Καρυωτάκης)

Γιατί είμ’ αέρας που περνά...

Βόλος - ένα στενάκι στην Ερμού

Γιατί είμ’ αέρας που περνά

μέσα στης πόλης τα στενά

και κάνει τα κλειστά παράθυρα να τρίζουν

Γιατ’ είμαι αύρα εσπερινή

πνοή καθάρια ζωντανή

που κάνει τα γερμένα φύλλα να θροΐζουν

Η λατέρνα

Ζαλισμένος από τις υποχρεώσεις της εξεταστικής (τελείωσε την περασμένη βδομάδα), βγήκα ένα απόγευμα, να περπατήσω στην παραλία του Βόλου. Μμμμ...., μου φαίνεται θα δώσω μια δόση ποιητικότητας στην περιγραφή... Ο ήλιος έδυε και ο ουρανός είχε πάρει τα χαρακτηριστικά χρώματα του δειλινού. Μαζί με το αεράκι, ερχόταν από μακριά μια γνώριμη μελωδία, η μουσική από την Οδό Ονείρων του Μάνου Χατζιδάκι. Σε μια άκρη ήταν ένας ηλικιωμένος κύριος με τη λατέρνα του, ανάμεσα στον κόσμο, που προχωρούσε στην προκυμαία.

Γενικά έχω μια ιδιαίτερη συμπάθεια στους μουσικούς του δρόμου (γι' αυτό σχεδόν πάντα τους αφήνω κάτι), γιατί δίνουν μια διαφορετική νότα στη γρήγορη και μονότονη ζωή της πόλης. Μπορεί να είσαι στεναχωρημένος, πιεσμένος, κάτι να σε απασχολεί, και η μουσική που θα ακούσεις ξαφνικά, να σου φτιάξει τη διάθεση και να σε γεμίσει αισιοδοξία... 

Στο Βόλο υπάρχουν ακόμα ένας βιολιστής στην πλατεία του Αγίου Νικολάου και ένας ηλικιωμένος κύριος με ένα ακορντεόν στον πεζόδρομο της Ερμού. Άλλη μια φορά είχα συναντήσει κάποιον με τη λατέρνα του να τριγυρνά στους δρόμους του Βόλου. 

Ευτυχώς, το ίντερνετ πλέον διαθέτει τα πάντα... Έτσι με μια σχετική αναζήτηση, μπόρεσα και βρήκα τις μελωδίες στο YouTube, και θα τις μοιραστώ εδώ μαζί σας...

======================================

Ένα τραγούδι που μου 'ρθε στο νου, την ώρα που έγραφα την ανάρτηση...

Καλή σας ακρόαση...

Η λατέρνα - 1954

Στίχοι:   Άγγελος Τερζάκης

Μουσική:   Μάνος Χατζιδάκις

Κάθε που βραδιάζει στη μικρή τη γειτονιά
μ’ ήλιο ή με χαλάζι με νοτιά και με χιονιά
έρχεται ν’ αράξει μάθε του έρωτα φονιά
μια λατέρνα κούτσα κούτσα στη γωνιά. 

Γλυκόλαλη, γλυκόλαλη λατέρνα στη βραδιά
σαν το πουλί, σαν το πουλί φτεροκοπάει η καρδιά.
και ξανανθίζει στη μαραμένη τη γειτονιά
ξεγελασμένη μεσ’ στο χειμώνα κι η λεμονιά. 

Σ’ ένα δρόμο σ’ ένα στενό, μες 
στο σύθαμπο το γαλανό
έχουν στήσει τώρα φωλιά 
του Παραδείσου θαρρείς τα πουλιά.

Γλυκόλαλη, γλυκόλαλη λατέρνα στη βραδιά
σαν το πουλί, σαν το πουλί φτεροκοπάει η καρδιά.
και ξανανθίζει στη μαραμένη τη γειτονιά
ξεγελασμένη μεσ’ στο χειμώνα κι η λεμονιά.

Όταν κοιτάς από ψηλά...

Δύο χρόνια στο Βόλο, και πάμε για το τρίτο...

Η θέα από τη Μακρινίτσα...

Αριστερά στην Εδέμ

Αριστερά στην Εδέμ - 1994

Στίχοι:   Αφροδίτη Μάνου

Μουσική:   Αφροδίτη Μάνου

1. Αφροδίτη Μάνου

Ό,τι έγινε, έγινε, κι όμως κάτι έμεινε, 

σαν παιδική προσευχή, σαν καινούργια αρχή, 

ουράνιο τόξο μετά τη βροχή.

Αριστερά στην Εδέμ, με τους αγγέλους στα F.M., 

για τα παλιά να τραγουδάνε, 

με μια γλυκιά μουσική, σαν να `ναι όλοι εκεί, 

και ώρα Ελλάδος ό,τι να `ναι.

Όποιος χάνει, χάνεται, μα η ψυχή δεν πιάνεται, 

βγάζει φτερά στο κενό, βρίσκει φως κι ουρανό, 

την ομορφιά σου, ζωή, προσκυνώ.

Αριστερά στην Εδέμ, με τους αγγέλους στα F.M., 

για τα παλιά να τραγουδάνε, 

με μια γλυκιά μουσική, σαν να `ναι όλοι εκεί, 

και ώρα Ελλάδος ό,τι να `ναι.

Volos beach aerial footage

Αυτοί που φεύγουν...

Αυτοί που φεύγουν σφίγγουν τα χείλια

πνίγουν τα δάκρυα να μη φανούν

κι αυτοί που μένουν κουνούν μαντήλια

κι αναστενάζουν γιατί πονούν.

Κι αυτούς που φεύγουν 

κι αυτούς που μένουν

οι μοίρες μ’ απονιά 

πάντα τους δέρνουν.

Αυτοί που φεύγουν κάποιο λυγμό τους

παίρνουν μαζί τους και μιαν ευχή

κι αυτοί που μένουν στο σπαραγμό τους

κάνουν κουράγιο και προσευχή.

Ήλιε και θάλασσα γαλάζα...

Ήλιε και θάλασσα γαλάζα

και βάθος τ' άσωτ' ουρανού!

Ω! της αβγής κροκάτη γάζα, 

γαρούφαλα του δειλινού,

λάμπετε, σβήνετε μακριά μας,

χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας!

Κώστας Βάρναλης

----------------------------------------

Επιστροφή σε λίγο, έπειτα από καιρό...