(Επιστροφή στο blog ένα χρόνο μετά, με ένα ρώσικο τραγούδι...)
Ελπίδα - πυξίδα μου πάνω στη γη
Η "Ελπίδα" (ρωσ. Надежда) είναι ένα δημοφιλές ρώσικο τραγούδι της σοβιετικής περιόδου. Γράφτηκε από κοινού το 1971 από την συνθέτρια Aleksandra Pakhmutova και τον σύζυγό της, στιχουργό Nikolai Dobronravov.
Η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού έγινε από την Edita Piekha, με την πρόταση να έχει γίνει αρχικά στον Joseph Kobzon, ο οποίος αρνήθηκε. Η μεγάλη επιτυχία του τραγουδιού ήρθε, όμως, με την ερμηνεία της Πολωνής Anna German. Έχει ερμηνευτεί και από τον Muslim Magomayev.
Οι στίχοι αναφέρονται σε ένα ζευγάρι, το οποίο έχει χωριστεί, και βρίσκονται μακριά ο ένας από τον άλλον. Οι συνθήκες είναι δύσκολες, αλλά η ελπίδα της επανασύνδεσης, που παρομοιάζεται με ένα αστέρι στον ουρανό, παραμένει ζωντανή, ως η μόνη παρηγοριά μέσα στις δυσκολίες της μοναξιάς...
Οι στίχοι στα ελληνικά προέκυψαν από την αγγλική μετάφραση που βρίσκεται σε βίντεο του Youtube (κάντε κλικ ΕΔΩ).
ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Ένα άγνωστο αστέρι λάμπει
Είμαστε και πάλι μακριά από το σπίτι μας
Ξανά ανάμεσά μας οι πόλεις
Και τα φώτα των αεροδιαδρόμων
Εδώ έχουμε ομίχλη και βροχές
Εδώ η αυγή είναι παγωμένη
Εδώ, σε ένα άγνωστο μονοπάτι
Περιμένοντας περίπλοκες εξελίξεις
ΡΕΦΡΑΙΝ
Ελπίδα - πυξίδα μου πάνω στη γη
Και η τύχη - ανταμοιβή για το θάρρος
Ένα μόνο τραγούδι είναι αρκετό
Αρκεί να αναφέρεται στο σπίτι μας
Πίστεψέ με, εδώ μακριά
Πολλά έχουν πλέον χαθεί
Τα σύννεφα της καταιγίδας λιώνουν
Φαντάζουν γελοίες οι προσβολές
Πρέπει να μάθουμε να περιμένουμε
Να είμαστε ήρεμοι και πεισματάρηδες
Ώστε κάποια στιγμή, να λάβουμε από τη ζωή
Τηλεγραφήματα που θα μας δώσουν λίγη χαρά
ΡΕΦΡΑΙΝ
Και ακόμα δε μπορώ να ξεχάσω
Το τραγούδι που τότε αφήσαμε μισό
Ωραία μου κουρασμένα μάτια
Μπλε χιονοθύελλες στη Μόσχα
Ξανά ανάμεσά μας οι πόλεις
Η ζωή μας χώρισε, όπως και πριν
Και στον ουρανό ένα άγνωστο αστέρι
Λάμπει σαν υπενθύμιση στην ελπίδα
ΡΕΦΡΑΙΝ
Η ερμηνεία που παρατίθεται στη συνέχεια, είναι της Anna German.
Ο Ελληνορωσικός Πολιτιστικός Σύλλογος Φιλίας και Συνεργασίας Νομού Μαγνησίας, διοργανώνει συναυλία Ρωσικής μουσικής το Σάββατο 6 Μαΐου, στις 7.30 μ.μ.
στο Αμφιθέατρο «Γιάννης Κορδάτος»
του Παραλιακού Συγκροτήματος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στον Βόλο.
Στην συναυλία η γνωστή πιανίστα Καίτη Ζωνζήλου-Σαμαρτζή θα παρουσιάσει έργα μεγάλων Ρώσων συνθετών για πιάνο, ενώ ο βαρύτονος Γιώργος Ρήγας θα ερμηνεύσει
μερικά από τα πιο αγαπημένα ρωσόφωνα τραγούδια του παλιού Σοβιετικού κινηματογράφου.
Την εκδήλωση θα παρουσιάσει η μουσικολόγος Άννα Παυριανίδη και
θα πλαισιώσουν με τον χορό τους μέλη του Πολιτιστικού ΣυλλόγουPuertodeltango.
Το χθεσινό περιστατικό της πτώσης του ρωσικού αεροπλάνου, που μετέφερε μέλη της Χορωδίας του Κόκκινου Στρατού και δημοσιογράφους στη Συρία για τον εορτασμό της νέας χρονιάς, είναι ένα γεγονός που με στεναχώρησε βαθύτατα... Μέσω αυτής της ανάρτησης, θα ήθελα να στείλω τα συλλυπητήριά μου στις οικογένειες των θυμάτων.
Η αγάπη μου για τη ρώσικη μουσική είναι γνωστή, μέσω των σχετικών αναρτήσεων και μεταφράσεων τραγουδιών, που έχω ανεβάσει στο blog τα τελευταία 3 χρόνια (μπορείτε να δείτε όλες τις αναρτήσεις, κάνοντας κλικ ΕΔΩ), μια αγάπη που επεκτάθηκε αργότερα στην ιστορία και τον πολιτισμό της μεγάλης αυτής χώρας. Ως εκ τούτου, το χθεσινό γεγονός με επηρέασε...
Για το λόγο αυτό, εις μνήμην των θυμάτων, θα παραθέσω στη συνέχεια μερικά τραγούδια που έχει ερμηνεύσει η χορωδία, κάπως πιο στενάχωρα...
Όπως έχω αναφέρει ξανά, το Συγκρότημα Αλεξαντρώφ ιδρύθηκε το 1928 από τον Αλεξάντερ Βασίλιεβιτς Αλεξαντρώφ, ο οποίος είναι και ο συνθέτης του εθνικού ύμνου της Σοβιετικής Ένωσης και της Ρωσίας (στο blog τον έχουμε ξαναδεί στα τραγούδια "Ιερός Πόλεμος" και "Οι στρατιώτες προχωρούσαν", όπου έχει συνθέσει τη μουσική). Περιλαμβάνει αντρική χορωδία, ορχήστρα καθώς και χορευτικό τμήμα.
Σαν σήμερα, στις 4 Οκτωβρίου του 1957, η Σοβιετική Ένωση εκτοξεύει στο διάστημα το δορυφόρο Σπούτνικ 1 (ρωσ. Спутник-1), τον πρώτο τεχνητό δορυφόρο στην ιστορία. Στα ρώσικα, Σπούτνικ σημαίνει συνοδός. Η εκτόξευση έγινε από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν, με πύραυλο τύπου R7. Ο πύραυλος R7 ήταν ο πρώτος διηπειρωτικός πύραυλος του κόσμου, με αρχική αποστολή τη μεταφορά πυρηνικών κεφαλών σε πολύ μεγάλες αποστάσεις. Σχεδιαστής του Σπούτνικ και του R7, όπως και επικεφαλής σχεδιαστής του Σοβιετικού Διαστημικού προγράμματος μέχρι και το θάνατό του το 1966, ήταν ο Σεργκέι Κορολιόφ (ρωσ. Сергей Павлович Королёв). Αξίζει να σημειωθεί ότι από τα δημιουργήματά του, χρησιμοποιούνται μέχρι και σήμερα ο πύραυλος R7 και το διαστημόπλοιο Σογιούζ. Ο δορυφόρος Σπούτνικ είχε ως αποστολή τη μελέτη του περιβάλλοντος έξω από την ατμόσφαιρα. Το πιο γνωστό του χαρακτηριστικό είναι το "Μπιπ" που εξέπεμπε κάθε 0,3 sec. Έμεινε στο διάστημα για 3 μήνες, μέχρι τις 3 Ιανουαρίου του 1958, που κάηκε στην ατμόσφαιρα. Με την εκτόξευση του Σπούτνικ 1, αρχίζει επίσημα ο ανταγωνισμός για την κατάκτηση του διαστήματος (Κούρσα του Διαστήματος), μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων του Ψυχρού Πολέμου, ΕΣΣΔ και ΗΠΑ. Ο ανταγωνισμός αυτός έληξε τυπικά, με την αποστολή Απόλλων 11 των Αμερικανών στη Σελήνη, τον Ιούλιο του 1969.
Κάπως έτσι λοιπόν, ξεκίνησε το θαυμαστό ταξίδι της ανθρωπότητας στο διάστημα. Με την ενασχόληση αυτή, ο άνθρωπος εκτός του ότι έμαθε πολλά, κατάφερε να σπάσει τα "δεσμά" που τον κρατούσαν στη Γη. Η εξερεύνηση του διαστήματος στις μέρες μας συνεχίζεται, (όχι με το ζήλο και την έκταση της Κούρσας του Διαστήματος), με απώτερο σκοπό στο μέλλον τα ταξίδια και τις αποικίες σε άλλους πλανήτες. Εκτός από τις παραδοσιακές δυνάμεις του χώρου (Ρωσία, ΗΠΑ), έχουν εμφανιστεί πλέον και άλλες, όπως η Κίνα, η 3η χώρα (μετά τις δύο που προαναφέρθηκαν) που με δικά της μέσα στέλνει ανθρώπους στο διάστημα.Νέοι, άγνωστοι και ανεξερεύνητοι κόσμοι ανοίγονται μπροστά μας...
Να σημειωθεί ότι στις 4 Οκτωβρίου γιορτάζουν οι Διαστημικές Δυνάμεις του Ρωσικού Στρατού.
Αντί επιλόγου, θα παραθέσω μερικές Σοβιετικές αφίσες, σχετικές με την εξερεύνηση του διαστήματος, με την αντίστοιχη μετάφραση.
Ο θρίαμβός μας στο διάστημα - Ύμνος στη Σοβιετική χώρα
Πατρίδα! Άναψες το άστρο της Προόδου και της Ειρήνης Ζήτω η Επιστήμη, Ζήτω η Εργατιά! Ζήτω η Σοβιετική κυβέρνηση
Σοβιετικέ να είσαι υπερήφανος. Εσύ άνοιξες το δρόμο από τη Γη προς τα Αστέρια
Στο όνομα της Ειρήνης
Γεννηθήκαμε, για να κάνουμε το παραμύθι πραγματικότητα
Το τραγούδι "Αγαπημένη μου πρωτεύουσα" (ρωσ. Дорогая моя столица) ή "Μόσχα μου" (ρωσ. Моя Москва), είναι ο ύμνος της πόλης της Μόσχας, από το 1995.
Η Μόσχα, η Αγία Πετρούπολη, και από το 2014 (ενσωμάτωση της χερσονήσου της Κριμαίας στη Ρωσία) η Σεβαστούπολη, κατέχουν το καθεστώς των Ομοσπονδιακών Πόλεων.
Η μουσική γράφτηκε από τον Ισαάκ Ντουναγιέφσκι (Исаак Осипович Дунаевский) και οι στίχοι από τους Sergey Agranyan (Сергей Агранян) και Mark Lisyansky (Марк Лисянский). Αρχικά, η 1η στροφή και μια διαφορετική 2η, είχαν δημοσιευτεί ως ποίημα στο έγκριτο σοβιετικό περιοδικό λογοτεχνίας «Νέος Κόσμος», όπου το διάβασε ο Ντουναγιέφσκι το 1942 και αμέσως έγραψε τη μελωδία. Οι στίχοι αυτοί είχαν γραφτεί από τον Mark Lisyansky και το περιστατικό που περιγράφεται στην 1η στροφή του συνέβη κατά τη διάρκεια του πολέμου. Όταν το διάβασε ο Ντουναγιέφσκι, έψαξε να βρει τον Lisyansky, αλλά λόγω του πολέμου αυτό δεν κατέστη δυνατό. Έτσι ζήτησε από τον Sergey Agranyan να το ολοκληρώσει. Οι αυθεντικοί στίχοι είχαν 4 στροφές, στην τελευταία των οποίων υπήρχε αναφορά στον Ιωσήφ Στάλιν. Η 4η στροφή αφαιρέθηκε με την Αποσταλινοποίηση.
Το έμβλημα της πόλης από το 1993 έως σήμερα
Η πρώτη ερμηνεύτρια του τραγουδιού ήταν η Zoya Rozhdestvenskaya. Οι στίχοι που παρατίθενται στη συνέχεια είναι όπως διαμορφώθηκαν εν τέλει την εποχή του Μπρέζνιεφ, με την αφαίρεση της 4ης στροφής και μικρές αλλαγές στους στίχους ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Περιπλανήθηκα πολύ στον κόσμο
Έζησα στα καταφύγια, στα χαρακώματα και στην τάιγκα
Θάφτηκα ζωντανός δύο φορές
Έζησα τον αποχωρισμό, αγάπησα και θρήνησα
Αλλά μεγάλωσα συνηθισμένος να είμαι περήφανος για τη Μόσχα
Και παντού επαναλαμβάνω αυτά τα λόγια:
Αγαπημένη μου Πρωτεύουσα!
Χρυσή μου Μόσχα!
Αγαπώ τα δάση κοντά στη Μόσχα
Και τις γέφυρες πάνω από το ποτάμι σου
Αγαπώ την Κόκκινη Πλατεία σου
Και τους χτύπους του ρολογιού του Κρεμλίνου
Πάντα θα μιλούν για σένα
Στις πόλεις και στα μακρινά χωριά
Αγαπημένη μου Πρωτεύουσα!
Χρυσή μου Μόσχα!
Θα θυμόμαστε εκείνο το βαρύ φθινόπωρο *(1)
Θα θυμόμαστε τους ήχους των τανκς και τη λάμψη από τις ξιφολόγχες
Και οι είκοσι οχτώ γενναίοι γιοι σου *(2)
Θα ζουν στους αιώνες
Αλλά ο εχθρός ποτέ δε θα σε αναγκάσει να σκύψεις το κεφάλι
Αγαπημένη μου Πρωτεύουσα!
Χρυσή μου Μόσχα!
=====================
Πάνω από τη Μόσχα τα λάβαρα της δόξας
Ο λαός γιορτάζει τη Νίκη
Χαίρε πόλη του μεγάλου κράτους
Εκεί που ο αγαπημένος μας Στάλιν ζει
Θα είμαστε αιώνια περήφανοι για σένα
Η δόξα σου μέσα στους αιώνες θα ζει
Αγαπημένη μου Πρωτεύουσα!
Χρυσή μου Μόσχα!
=====================
*(1) η γερμανική επίθεση στην ΕΣΣΔ το 1941, η Υπεράσπιση της Μόσχας
*(2) αναφορά για τους 28 στρατιώτες που πολέμησαν μέχρις εσχάτων στο δρόμο για τη Μόσχα το 1941. Οι στρατιώτες αυτοί πήραν μέρος στη Μάχη της Μόσχας. Σύμφωνα με την επίσημη σοβιετική ιστορία, σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της μάχης, στις 16 Νοεμβρίου του 1941, αφού κατέστρεψαν 18 γερμανικά τεθωρακισμένα. Τους απονεμήθηκε ο τίτλος του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης (ανώτατο Σοβιετικό μετάλλιο ανδραγαθίας). Μια έρευνα των σοβιετικών αρχών το 1948, αποκάλυψε ότι η περιγραφή των γεγονότων ήταν υπερβολική. Έξι από τους είκοσι οχτώ ήταν εν ζωή, συμπεριλαμβανομένου ενός που συνελήφθη το 1947 για εσχάτη προδοσία, καθώς ομολόγησε ότι παραδόθηκε με τη θέλησή του στους Γερμανούς, και στη συνέχεια εντάχθηκε στη γερμανική αστυνομία. Το ευρήματα αυτά διατηρήθηκαν μυστικά, μέχρι τη διάλυση της ΕΣΣΔ.
=====================
Εκτέλεση από τον Vladimir Troshin το 1986. Ο λόγος που επέλεξα αυτό το βίντεο, είναι επειδή ο Troshin είχε τραγουδήσει πρώτος το επίσης πολύ γνωστό τραγούδι "Νύχτες στη Μόσχα"
Μόνο η μουσική
Και επειδή η Βόρεια Κορέα ακούγεται πολύ τελευταία (λόγω των πυρηνικών της δοκιμών) η Βορειοκορεάτικη έκδοση του τραγουδιού
=====================
Για τη συγγραφή της ανάρτησης, αντλήθηκαν πληροφορίες από τις παρακάτω σελίδες:
Μετά από (πάρα πολύ...) καιρό, επιστρέφω πάλι (ελπίζοντας να μείνω!) στα διαδικτυακά μου λημέρια.
Σαν σήμερα λοιπόν, το είχα ξαναγράψει και σε πιο παλιές αναρτήσεις, ο Σοβιετικός κοσμοναύτης Γιούρι Γκαγκάριν γίνεται ο πρώτος άνθρωπος που ταξιδεύει στο διάστημα και εκτελεί την πρώτη επανδρωμένη τροχιακή πτήση, με το Βοστόκ 3ΚΑ-2 (Βοστόκ 1). ΕΔΩκαι ΕΔΩ, μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις αυτές.
Για την ημέρα αυτή, επέλεξα να αναρτήσω την μετάφραση από ένα ρώσικο τραγούδι του 1962. Ο τίτλος είναι "Δόξα σε αυτούς που κοιτούν μπροστά" (ρωσ. Слава впередсмотрящему), σε στίχους Nikolai Dobronravov (Н. Добронравов) και μουσική της Aleksandra Pakhmutova (А. Пахмутова). Αναφέρεται στη νεολαία, το μέλλον της κάθε χώρας, που προσπαθεί και αγωνίζεται για την πρόοδο και της ανάπτυξη της πατρίδας.
Τους στίχους στα ρώσικα, μπορείτε να βρείτε ΕΔΩ. Η ελληνική μετάφραση προέκυψε, με μικρές αλλαγές, από το βίντεο που παρατίθεται παρακάτω.
Καλή σας ακρόαση! ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Η σημαία του Λένιν κυματίζει πάνω από εμάς
Ήρθαμε για να χτίσουμε τη χαρά
Γράφουμε με τα νεανικά μας χέρια
τη βιογραφία της Γης
ΡΕΦΡΑΙΝ
Δόξα σε αυτούς που κοιτούν μπροστά
Δόξα σε αυτός που προχωρούν μπροστά
Ο δρόμος μας είναι από το σήμερα
προς το λαμπρό μέλλον!
Η νεολαία είναι σαν τους διαστημικούς πυραύλους
Προς τα πάνω κάθε μέρα αγωνίζεται
Εμείς θα φέρουμε τη φωτεινή αυγή
πάνω από την πατρίδα μας
ΡΕΦΡΑΙΝ
Το μονοπάτι των ηρώων δεν είναι εύκολο
Πιστεύω θα το περάσουμε μαζί
Μέσα στα μονοπάτια στην τάιγκα
και στα μονοπάτια της Σελήνης
ΡΕΦΡΑΙΝ
Η πορεία μας θα είναι θρυλική
στους δρόμους του αύριο
Ο καθένας μας θα ναι σαν τον Γκαγκάριν
Ο καθένας μας θα ναι σαν τον Τιτόφ.
ΡΕΦΡΑΙΝ
Σημείωση: Ο Γκέρμαν Τιτόφ (Герман Степанович Титов), που αναφέρεται στο τραγούδι, ήταν και αυτός Σοβιετικός κοσμοναύτης. Αυτός και ο Γκαγκάριν ήταν οι επικρατέστεροι για να πετάξουν στην πρώτη επανδρωμένη διαστημική πτήση. Ο Γκαγκάριν επιλέχθηκε λόγω του μικρού του αναστήματος (1,58m.), αλλά και επειδή ήταν παιδί εργατών, ενώ ο Τιτόφ είχε πατέρα δάσκαλο (μια συμβολική κίνηση λόγω της ιδεολογίας της ΕΣΣΔ). Ο Τιτόφ ταξίδεψε τελικά στην αποστολή του Βοστόκ 2, λίγους μήνες αργότερα.
(Το άρθρο γράφτηκε το βράδυ 8 προς 9 Μαΐου) Μετά από (πάρα) πολύ καιρό επανέρχομαι στο blog...!
Αύριο (9 Μαΐου 2015) θα γιορτάσουμε τα 70 χρόνια από την Ημέρα της Νίκης (9 Μαΐου 1945). Με αφορμή, λοιπόν, αυτή την σημαντική ημερομηνία, παραθέτω στη συνέχεια της ανάρτησης τη μετάφραση ενός ρώσικου τραγουδιού για τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο. Τη μετάφραση την είχα κάνει εδώ και πολύ καιρό, από το καλοκαίρι νομίζω, αλλά θεώρησα πως τώρα ταίριαζε πιο πολύ να την δημοσιεύσω...!
"Εμπρός" (ρωσ. В путь) είναι ρώσικο-σοβιετικό τραγούδι για τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο (ο Β' ΠΠ στη Ρωσία), γραμμένο το 1954 από τον Σοβιετικό συνθέτη Vasily Solovyov-Sedoi (αν θυμάστε τον είχαμε ξαναδεί στο blog στη μουσική από τις "Νύχτες στη Μόσχα" και τα "Αηδόνια") και τον στιχουργό Mikhail Dudin, για την ταινία σχετική με τον Β' ΠΠ "Maxim Perepelitsa". Η ταινία προβλήθηκε το 1955 και έκτοτε το τραγούδι έγινε πολύ δημοφιλές. Το 1959 ο Vasily Solovyov-Sedoi τιμήθηκε με το βραβείο Λένιν γι' αυτό το τραγούδι. Είναι από τα γνωστά τραγούδια και στρατιωτικά εμβατήρια για τις παρελάσεις για την Ημέρα της Νίκης στη Ρωσία και τις υπόλοιπες πρώην Σοβιετικές δημοκρατίες.
(Οι ελληνικοί στίχοι προέκυψαν από μετάφραση των ρώσικων, που βρήκα στο site SovMusic.ru.)
ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
1)
Ο δρόμος μας είναι μακρύς
Χαμογέλα στρατιώτη, κοίτα!
Το λάβαρο του συντάγματος ανεμίζει στον αέρα,
Οι αρχηγοί μπροστά!
ΡΕΦΡΑΙΝ
Στρατιώτες, εμπρός, εμπρός, εμπρός!
Και για σένα, αγάπη μου,
Θα σου στείλω γράμματα από το μέτωπο!
Αντίο! Η σάλπιγγα καλεί!
Στρατιώτες, στη σειρά!
2)
Κάθε πολεμιστής, γενναίος άνδρας
μοιάζει με γεράκι στη γραμμή!
Εμείς, γίναμε ένα με τη δόξα!
Κερδίσαμε τη δόξα στη μάχη
ΡΕΦΡΑΙΝ
3)
Ας το θυμούνται οι εχθροί
Δεν απειλούμε, και λέμε
Μαζί περάσαμε τη μισή οικουμένη (σημ: εννοεί από τη Μόσχα μέχρι το Βερολίνο)
και αν είναι απαραίτητο, θα το επαναλάβουμε!
ΡΕΦΡΑΙΝ
4)
Και τώρα για μας ήρθαν
Μέρες σπουδών και εργασίας!
Χρόνο με το χρόνο, ακμάζουν
Τα χωριά και οι πόλεις μας!
Σε πολλές από τις εκτελέσεις παραλείπεται η 3η στροφή.
Πρώτη εκτέλεση στην ταινία "Maxim Perepelitsa" (στροφές 1,2,3)
Εκτέλεση από την Χορωδία του Κόκκινου Στρατού στην Κόκκινη Πλατεία. Διευθύνει ο Μπόρις Αλεξαντρώφ. (στροφές 1,2.4)
Σε ελεύθερη απόδοση, η γερμανική έκδοση του τραγουδιού, από στρατιωτική χορωδία του Εθνικού Λαϊκού Στρατού (γερμ Nationale Volksarmee - NVA) της Ανατολικής Γερμανίας.
(στροφές 1,2,3. Από το 1:53 και μετά, η χορωδία τραγουδά στα ρώσικα, με γερμανική προφορά)
Καλό Μήνα σε όλους τους αναγνώστες! Τα ξαναλέμε μετά από (πολύ...) καιρό...
Το 2ο εξάμηνο στη σχολή έχει ήδη ξεκινήσει, μαθήματα, εργαστήρια...
Ομολογώ ότι το blog το είχα παρατήσει, πρώτα την περίοδο της εξεταστικής που ήταν πρακτικά αδύνατο να γράψω, και έπειτα την περίοδο μετά την εξεταστική. Ιδιαίτερα το χρονικό διάστημα μετά, παραδέχομαι ότι βαριόμουν τόσο πολύ, που παρόλο που είχα ιδέες, δεν είχα τη διάθεση να γράψω...
Όπως και να χει, η ζωή επανέρχεται στους φυσιολογικούς της ρυθμούς! Εδώ στο Βόλο, ο καιρός μας έχει τρελάνει λίγο, με ψύχρα και βροχή τις προηγούμενες μέρες, αλλά και σήμερα με μια υπέροχη λιακάδα, ιδανική για βόλτα στην παραλία... Η κυριακάτικη βόλτα στην παραλία έχει ενταχθεί στο πρόγραμμά μου, σχεδόν από την αρχή που ήρθα εδώ...!
Όπως σας έχω συνηθίσει άλλωστε, θα καλωσορίσω το Μάρτη, με το τραγούδι "Ο Μάρτης Μάρτης μίλησε", από το άλμπουμ το "Το Καλαντάρι", του Παντελή Θαλασσινού!
Μείνετε εδώ, τα τραγούδια συνεχίζουν... Λόγω της ημέρας "Ξημερώνει Κυριακή"!
"...Ξημερώνει Κυριακή μη μου λυπάσαι Έιναι όμορφη η ζωή να το θυμάσαι..."
Το τελευταίο τραγούδι το βάζω, γιατί το άκουσα σήμερα από έναν πλανόδιο μουσικό, επιστρέφοντας σπίτι από την κυριακάτικη βόλτα στην παραλία. Είναι το μουσικό θέμα από την ταινία "Ο νονός". Ο πλανόδιος μουσικός που σας ανέφερα είναι μια από τις εμβληματικές φυσιογνωμίες του Βόλου! Είναι ένας παππούλης με ένα ακορντεόν, που κάθεται συνήθως γωνία Ερμού με Αντωνοπούλου, και παίζει μουσική, χωρίς να λογαριάζει τον καιρό, πχ βροχή.
Για το συγκεκριμένο τραγούδι, έχω επιλέξει μια εκτέλεση από τον Σοβιετικό, με καταγωγή από το Αζερμπαϊτζάν, καλλιτέχνη Μούσλιμ Μαγκομάεβ (1942 - 2008).
Όσον αφορά τη ρώσικη μουσική, για να σπάσω τη μονοτονία, γιατί σας έχω συνηθίσει σε Χορωδία του Κόκκινου Στρατού κτλ., παραθέτω το παρακάτω αγαπημένο μου κομμάτι. Είναι το Waltz No. 2 του μεγάλου Σοβιετικού συνθέτη Ντμίτρι Σοστακόβιτς (1906 - 1975) (ρωσ. Дми́трий Дми́триевич Шостако́вич).
Ένας από τους λόγους που ασχολούμαι με τη Ρωσία - Σοβιετική Ένωση, είναι η ιδιαίτερη ανάπτυξη των τεχνών στη χώρα αυτή. Οι τέχνες είναι ένας τομέας της καθημερινής ζωής, ο οποίος με αγγίζει στη σκέψη και στην ψυχή...!
Σοβιετική αφίσα για την πολιορκία του Λένινγκραντ. "Θα υπερασπιστούμε την πόλη του Λένιν"
Το ακόλουθο άρθρο είχα σκοπό να το γράψω ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου, αλλά λόγω υποχρεώσεων της σχολής, το βάζω σήμερα.
Αντί προλόγου, θα παραθέσω τη μετάφραση ενός ρώσικου τραγουδιού.
"Οι στρατιώτες προχωρούσαν" (ρωσ. Шли солдаты) είναι ρώσικο-σοβιετικό τραγούδι του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Τους στίχους έγραψε ο A. Dostal (А. Досталь), ενώ τη μουσική συνέθεσε ο Alexander Vasilyevich Alexandrov (Александр Васильевич Александров) ιδρυτής της χορωδίας του Κόκκινου Στρατού και συνθέτης του Σοβιετικού και του Ρώσικου εθνικού ύμνου.Δεν κατάφερα να βρω πολλές πληροφορίες για αυτό το τραγούδι. Στους στίχους προβάλλεται η άδολη αγάπη για την πατρίδα, η υπενθύμιση των αγώνων του παρελθόντος, αλλά και η πρόθεση για νέο αγώνα για την προστασία της πατρίδας (και κατ' επέκταση των ανθρωπων της), αν κάποιος την απειλήσει.
Ένα τραγούδι που ταιριάζει στην περίπτωση που μια χώρα διεξάγει αμυντικό πόλεμο, ώστε να αντιμετωπίσει έναν εχθρό που επιβουλεύεται την ελευθερία της και την ειρήνη...!
Οι ελληνικοί στίχοι προέκυψαν από μετάφραση των ρώσικων, που βρήκα στο site SovMusic.ru.
ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Οι στρατιώτες προχωρούσαν,
Οι στρατιώτες προχωρούσαν,
για να υπερασπιστούν τη χώρα τους.
Οι στρατιώτες προχωρούσαν,
Οι στρατιώτες προχωρούσαν,
ένας ιερός πόλεμος.
Μες στα ηλιοβασιλέματα, πάνε οι στρατιώτες στη μάχη
για την αγαπημένη πατρίδα.
Μες στα ηλιοβασιλέματα, πάνε οι στρατιώτες στη μάχη
για την αγαπημένη πατρίδα.
ΡΕΦΡΑΙΝ
Ε, έι, στρατιώτη, το μονοπάτι των στρατιωτών.
Τραγούδι, σαν κοκκινολαίμης, πέτα.
Μακρύς δρόμος, ε, εί.
Ωραίος δρόμος, ε, έι.
Τραγούδι, σαν κοκκινολαίμης, πέτα.
Τραγούδι, σαν κοκκινολαίμης, πέτα.
Ήταν, ήταν
ήταν δύσκολα χρόνια.
Αυτό, αυτό
δε θα το ξεχάσουμε ποτέ.
Ας σβήσει η φωτιά του πεδίου της μάχης.
Ας θυμάται τα κατορθώματα όλη η γη.
Ας σβήσει η φωτιά του πεδίου της μάχης.
Ας θυμάται τα κατορθώματα όλη η γη.
ΡΕΦΡΑΙΝ
Αν χρειαστεί, αν χρειαστεί
Από αυτόν τον τόπο θα κινηθούμε με τις ξιφολόγχες.
Σταθείτε πλάι πλάι, σταθείτε πλάι
Ισχυρό τείχος.
Αν χρειαστεί, θα ορθώσουμε ένα τείχος,
για να προστατέψουμε τα πατρικά μας σπίτια.
Αν χρειαστεί, θα ορθώσουμε ένα τείχος,
για να προστατέψουμε τα πατρικά μας σπίτια.
ΡΕΦΡΑΙΝ
Πατρίδα αγαπημένη, πατρίδα αγαπημένη.
Η απέραντη ομορφιά
Σπίτι αγαπημένο, σπίτι αγαπημένο,
όπου οι συγγενείς περιμένουν να μας δουν.
Πατρίδα αγαπημένη με τις χρυσές διαδρομές.
Σταματώ να τραγουδώ, συγγνώμη,
Πατρίδα αγαπημένη με τις χρυσές διαδρομές.
Σταματώ να τραγουδώ, συγγνώμη,
Ερμηνεία από τη χορωδία του Κόκκινου Στρατού.
Το βίντεο πιθανόν να είναι από περιοδία της σε σοβιετικό στρατόπεδο.
Ο όρος πατριωτισμός και αγάπη κάποιου για την πατρίδα του, είναι ένας (απ' τους πολλούς) όρος που έχει παρεξηγηθεί στην Ελλάδα. Ο πατριώτηςαγαπά τη χώρα του χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα (άδολη αγάπη), σέβεται την ιστορία της, τα ήθη και τα έθιμα, τους ανθρώπους της, το φυσικό της περιβάλλον, επιθυμεί την πρόοδο και την ανάπτυξή της. Ταυτόχρονα επιδιώκει την ειρήνη και την αρμονική συνύπαρξη με τους υπόλοιπους λαούς, καθώς και τη συνεργασία μαζί τους, για την πρόοδο του παγκόσμιου πολιτισμού. Δεν διακατέχεται από σύνδρομα ανωτερότητας ή κατωτερότητας και αναγνωρίζει ότι όλοι οι λαοί έχουν προσφέρει στο διάβα της παγκόσμιας ιστορίας. Ακολουθεί ένα διεθνιστικό τρόπο αντίληψης, χωρίς να απομακρύνεται από την ιστορία και τις παραδόσεις του. Ο πατριώτης δεν είναι ρατσιστής, σέβεται τους συνανθρώπους του και δεν διακατέχεται από ξενοφοβικά σύνδρομα. Δείχνει ανοχή στην αντίθετη άποψη και στο διαφορετικό, επικροτώντας το διάλογο και τη δημοκρατία και καταδικάζοντας τη βία. Δεν διαλαλεί το "πόσο αγαπά τη χώρα του", πράγμα το οποίο δεν μετριέται, αλλά το αποδεικνύει καθημερινά με τον τρόπο συμπεριφοράς του, αλλά και σε δύσκολες στιγμές, όπως πχ ένας αμυντικός πόλεμος.
Τα παραπάνω έρχονται σε αντίθεση με το προφίλ του εθνικιστή, που κάποιοι προσπαθούν να τον βαφτίσουν πατριώτη. Όλες οι ιδέες του στηρίζονται στο μίσος και στο φόβο για το διαφορετικό. Ο εθνικιστής πιστεύει ότι η χώρα του είναι η ανώτερη και μόνο αυτή έχει προσφέρει στην ιστορία, (ρε όταν εμείς χτίζαμε παρθενώνες, οι άλλοι ζούσαν σε σπηλιές... κτλ.) σε αντίθεση με τις άλλες χώρες. Αντιμετωπίζει τους ανθρώπους που είναι διαφορετικοί απ' αυτόν με αισθήματα μίσους και τους κατηγοριοποιεί, οδηγώντας στην έξαρση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της βίας.Δεν επιδιώκει την ειρήνη με τις άλλες χώρες, τονίζοντας ότι με έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο θα λυθούν οι όποιες διαφορές.Υποτιμά τη δημοκρατία, τους μηχανισμούς της και την αρχή της πλειοψηφίας καθώς επικροτεί απολυταρχικά-ολοκληρωτικά καθεστώτα. Επιδιώκει να επιβάλλει την άποψή του, χωρίς να διατίθεται για διάλογο, δεν αποδέχεται μια αντίθετη γνώμη και καταφεύγει πολλές φορές σε πράξεις βίας, για εξοντώσει αυτούς που του αντιτίθενται. Μένει προσκολλημένος στο παρελθόν και βλέπει παντού γύρω του συνωμοσίες (μασόνοι, Εβραίοι, εξωγήινοι κτλ...). Τονίζει συνέχεια πόσο αγαπά τη χώρα του, χωρίς να το αποδεικνύει έμπρακτα με τη στάση ζωής του.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο πατριώτης ΔΕΝ είναι εθνικιστής-φασίστας, όπως υποστήριζουν κάποιοι! Ο πατριωτισμός δεν είναι κτήμα συγκεκριμένου πολιτικού χώρου και κανένας δεν είναι θεματοφύλακάς του. Είναι κτήμα του κάθε λαού. Ο πατριωτισμός δεν κοιτά πολιτικά πιστεύω, ο πατριώτης μπορεί να είναι αριστερός, κομμουνιστής, δεξιός, κεντρώος, να μην ασχολείται με τα πολιτικά. Αυτό έχει αποδειχθεί με την πορεία της ιστορίας. Α, και κάτι άλλο, ο μόνος δίκαιος και αναγκαίος πόλεμος είναι ο αμυντικός.
Αν και έχει περάσει μια βδομάδα απ' την 28η Οκτωβρίου,
Ζήτω η 28η Οκτωβρίου! Τιμή και δόξα σε όσους πολέμησαν το 40! Τιμή και δόξα στους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης! Κάτω ο φασισμός! Ζήτω ο Ελληνικός Λαός! Ζήτω η Ελλάδα!
Μακάρι να μην ξαναζήσει η χώρα και η οικουμένη πολέμους και βία! Μακάρι οι λαοί να συνεργαστούν και να ζήσουν όλοι μαζί αρμονικά σε αυτόν τον υπέροχο πλανήτη, στην μικρή και ήσυχη γωνιά του σύμπαντος, στην οποία βρισκόμαστε...!
Σαν σήμερα, στις 9 Σεπτεμβρίου του 1828 γεννιέται ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέαςΛέων Τολστόι (ρωσ. Лев Николаевич Толстой). Μερικά γνωστά έργα του είναι Πόλεμος και Ειρήνη, Άννα Καρένινα, Ανάσταση, Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς, Αφέντης και δούλος και άλλα.
Στη συνέχεια θα παραθέσω μερικά επιλεγμένα αποφθέγματα του Τολστόι, που βρήκα στη σελίδα
Ο άνθρωπος μοιάζει με κλάσμα όπου ο αριθμητής είναι ο πραγματικός εαυτός του και ο παρονομαστής η ιδέα που έχει για τον εαυτό του. Όσο μεγαλύτερος ο παρονομαστής, τόσο μικρότερη η αξία του κλάσματος. Και όσο ο παρανομαστής διογκώνεται προς το άπειρο, τόσο το κλάσμα τείνει προς το μηδέν.
Χωρίς ελληνομάθεια δεν υπάρχει παιδεία.
Όλοι θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο, αλλά κανένας δεν θέλει να αλλάξει τον εαυτό του.
Κυβέρνηση είναι μια παρέα ανθρώπων που παρενοχλούν τους υπόλοιπους.
Ευτυχία δεν είναι να κάνεις πάντα αυτό που θέλεις, αλλά να θέλεις πάντα αυτό που κάνεις.
Όλες οι ευτυχισμένες οικογένειες μοιάζουν μεταξύ τους. Κάθε δυστυχισμένη οικογένεια, όμως, είναι δυστυχισμένη με το δικό της τρόπο. (η πρώτη φράση από την «Άννα Καρένινα»)
Μην ακούτε ποτέ αυτούς που κακολογούν τους άλλους και λένε καλά λόγια για σας.
Να έχεις ένα στόχο για όλη σου τη ζωή, ένα στόχο για ένα μέρος της ζωής σου και ένα στόχο για κάθε χρόνο. Ένα στόχο για κάθε μήνα, ένα στόχο για κάθε εβδομάδα, ένα στόχο για κάθε μέρα, ένα στόχο για κάθε ώρα και κάθε λεπτό. Και να θυσιάζεις το μικρότερο στόχο για το μεγαλύτερο.
Η φιλαργυρία και η φιλομάθεια έχουν κάτι κοινό: όσο περισσότερα αποταμιεύουν, τόσο λιγότερα νομίζουν ότι κατέχουν
Πλήξη: η επιθυμία για επιθυμίες
Τι παράξενη ψευδαίσθηση είναι να υποθέτεις ότι η ομορφιά είναι καλοσύνη.
Κάνοντας καλό σε κάποιον, μην ξεχάσεις να τον ευχαριστήσεις.
Και για αλλαγή, κάτι πιο ... "ποπ" στην κατηγορία του blog για τη ρώσικη μουσική!
"Η διεύθυνσή μου είναι η Σοβιετική Ένωση" (ρωσ. мой адрес советский союз) είναι ένα δημοφιλές σοβιετικό τραγούδι της δεκαετίας του 1970, της εποχής Μπρέζνιεφ. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Vladimir Kharitonov (ρωσ. Влади́мир Гаври́лович Харито́нов) και η μουσική συντέθηκε από τον David Tukhmanov (ρωσ. Дави́д Фёдорович Тухма́нов). Ερμηνεύτηκε από το μουσικό συγκρότημα Samotsvety (ρωσ. Ансамбль "Самоцветы"). Οι ελληνικοί στίχοι, που παραθέτω στη συνέχεια, προέκυψαν από την αγγλική μετάφραση του τραγουδιού, που βρήκαΕΔΩ και στο παρακάτω βίντεο του Youtube. Οι ρώσικοι στίχοι βρίσκονται ΕΔΩ.
Kharitonov και Tukhmanov έχουν γράψει τους στίχους και τη μουσική αντίστοιχα για το πολύ δημοφιλές τραγούδι για τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο (Β' ΠΠ) "Ημέρα της Νίκης" (Δείτε ΕΔΩ.)
ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Οι τροχοί του τρένου μάς δείχνουν,
εκεί όπου θα συναντηθούμε επειγόντως!
Τα νούμερα του τηλεφώνου μου,
είναι διάσπαρτα σε όλες τις πόλεις!
ΡΕΦΡΑΙΝ
Η καρδιά νοιάζεται, η καρδιά ανησυχεί!
Πακεταρισμένα πράγματα για αποστολή με το ταχυδρομείο
Η διεύθυνσή μου δεν είναι ένα σπίτι και μια οδός!
Η διεύθυνσή μου είναι η Σοβιετική Ένωση!
Τελείες και παύλες στον τηλέγραφο
Με αναζητείς στα εργοτάξια
Σήμερα, τα προσωπικά θέματα δεν είναι σημαντικά,
Μόνο η ημερήσια έκθεση αναφοράς στη δουλειά!
ΡΕΦΡΑΙΝ
Είμαι εκεί όπου οι άνθρωποι είναι λογικοί!
Είμαι εκεί όπου οι αφίσες καλούν "ΕΜΠΡΟΣ"!
Όπου η εργατική χώρα τραγουδά,
των νέων εργατών τα τραγούδια!
ΡΕΦΡΑΙΝ
Εκτέλεση από το συγκρότημα Samotsvety (Ансамбль "Самоцветы")
"Τα στάχυα" ή "Ω, εσείς στάχυα" (ρωσ. Ой ты, рожь), (για την ακρίβεια рожь = σίκαλη), είναι ρώσικο ερωτικό τραγούδι. Οι στίχοι γράφτηκαν το 1961 από τον Anton Prishelets (Антон Пришелец) και η μουσική συντέθηκε από τον Aleksandr Dolukhanyan (Александр Долуханян). Δεν κατάφερα να βρω σχεδόν καμία πληροφορία για το τραγούδι. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι στίχοι, σε συνδυασμό με τη μουσική, δημιουργούν στο μυαλό καταπληκτικές εικόνες: το χωράφι στην εξοχή σπαρμένο σίκαλη, το αεράκι που φυσά και κουνά τα στάχυα, το ζευγάρι που συναντιέται στο χωράφι, το στενό δρομάκι που συναντήθηκαν...!
Η συγκεκριμένη μετάφραση με δυσκόλεψε ιδιαίτερα σε κάποια σημεία, καθώς στο διαδίκτυο δε βρήκα μια επαρκή αγγλική μετάφραση των στίχων. Τους στίχους στα ρώσικα, τους βρήκα στην ιστοσελίδα SovMusic.ru.
ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Σε ένα χωράφι στην εξοχή
όπου κι αν πας
Θόρυβος στις πλαγιές!
Ο δρόμος με τα στάχυα!
Μαύρα μάτια είδαν,
μες στο χωράφι περνούν!
Εκεί, στο σημείο συνάντησης, από μακριά,
το αγόρι πηγαίνει!
ΡΕΦΡΑΙΝ
Ω, εσείς στάχυα!
Τραγουδήστε καλά!
Τι τραγουδάτε
χρυσά στάχυα;
Η ευτυχία έχει έρθει,
δε θα χαθεί!
Ω, εσείς στάχυα!
Μουσική γεμίζει τον ουρανό!
Αεράκι φυσά!
Στο στενό μονοπάτι
συναντήθηκαν
Ξεπερνούν ο ένας τον άλλο;
Άνθη θυμηθείτε
Και τα μάτια καίνε σαν κάρβουνα!
Εκεί, δεν μπορείτε να καταλάβετε!
ΡΕΦΡΑΙΝ
Βλέπουν την ευτυχία το ίδιο,
από κοινού!
Και οι δύο μαζί, προχωρούν,
κρατώντας ο ένας τον άλλο!
Τα στάχυα ηχούν, κινούνται!
Δεν φαίνονται πια!
Αυτό είναι που συμβαίνει,
στη ζωή, μερικές φορές!
ΡΕΦΡΑΙΝ
Εκτέλεση από τη Χορωδία του Κόκκινου Στρατού, το 1965. Ερμηνεύει ο τενόρος και σολίστ της χορωδίαςEvgeny Mikhailovich Belyaev (Евгений Михайлович Беляев), γνωστός ερμηνευτής του τραγουδιού "Καλίνκα".
Μια, επίσης, ωραία ερμηνεία από την Gelena Martselievna Velikanova (Гелена Марцелиевна Великановна).
Για πρώτη φορά μετά τη σοβιετική εποχή, η Ρωσία εκτόξευσε την Τετάρτη έναν πύραυλο νέου σχεδιασμού, με τον οποίο ελπίζει να ανακτήσει τη θέση της στην επικερδή αγορά εκτόξευσης δορυφόρων και παράλληλα να απεξαρτηθεί από τα ουκρανικά εξαρτήματα πυραύλων.
Οπως επισημαίνει το Reuters, η ιδέα της ανάπτυξης ενός πυραύλου που θα κατασκευάζεται αποκλειστικά εντός της Ρωσίας προτάθηκε από τον τότε πρόεδρο της χώρας Μπόρις Γιέλτσιν τη δεκαετία του 1990.
Ο πύραυλος Angara, ο οποίος εκτοξεύτηκε στις 15.00 ώρα Ελλάδας από το στρατιωτικό κοσμοδρόμιο του Πλεσέτσκ, προγραμματίζεται να αντικαταστήσει σταδιακά τον πύραυλο Proton, ο οποίος έχει υποστεί τα τελευταία χρόνια μια σειρά από παταγώδεις αποτυχίες.
Η δοκιμαστική πτήση του πυραύλου δεν μεταδόθηκε από τη ρωσική τηλεόραση, αντίθετα από ό,τι είχε συμβεί στην προηγούμενη απόπειρα εκτόξευσης, η οποία ακυρώθηκε ενώ ο πρόεδρος Πούτιν παρακολουθούσε ζωντανά από το Κρεμλίνο.
«Η πρώτη δοκιμαστική εκτόξευση της ελαφριάς κλάσης Angara-1.2ΠΠ πραγματοποιήθηκε από τις δυνάμεις αεροδιαστημικής άμυνας» ανακοίνωσε στα τοπικά ΜΜΕ το ρωσικό υπουργείο Άμυνας.
Ο πύραυλος μετέφερε δοκιμαστικό φορτίο και πραγματοποίησε υποτροχιακή πτήση διάρκειας 20 λεπτών περνώντας πάνω από τις ρωσικές ακτές στην Αρκτική.
H Μόσχα ελπίζει ότι o Angara θα της επιτρέψει να απεξαρτηθεί από τα εξαρτήματα πυραύλων που προμηθεύεται σήμερα από την Ουκρανία και άλλες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες. Επιπλέον, σχεδιάζει να εκτοξεύει τον Angara από το νέο κοσμοδρόμιο του Βοστότσνι που κατασκευάζεται στη ρωσική Άπω Ανατολή, και όχι από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ το οποίο νοικιάζει η Ρωσία στο Καζακστάν.
Η ρωσική διαστημική βιομηχανία βασίζεται σήμερα στους πυραύλους Soyuz που εκτοξεύονται από το Μπαϊκονούρ και το ευρωπαϊκό διαστημικό κέντρο στο Κουρού της Γαλλικής Γουιάνας, καθώς και στους πυραύλους Proton, οι οποίοι ντρόπιασαν τη Μόσχα σε μια σειρά θεαματικών αποτυχιών.
Η «ελαφριά» έκδοση του Αngara, o oποίος κατασκευάζεται από τη ρωσική εταιρεία Khrunichev, μπορεί να μεταφέρει φορτίο τεσσάρων τόνων σε χαμηλή γήινη τροχιά, ενώ η βαριά έκδοση Angara-5 θα μπορεί να μεταφέρει περίπου επτά τόνους σε γεωστατική τροχιά σε ύψος 36.000 χιλιομέτρων. Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ
"Η μελαχρινή Μολδαβή" (ρωσ. Смуглянка Молдаванка) είναι ρώσικο τραγούδι γραμμένο το 1940 σε στίχους Yakov Shvedov και μουσική του Anatoliy Grigorevich Novikov. Η σύνθεσή του ανατέθηκε από τη Στρατιωτική Διοίκηση του Κιέβου (Киевский вое́нный о́круг), ως μέρος μιας σουίτας προς τιμήν του Grigory Kotovsky, αρχηγού δύο Μολδαβικών εξεγέρσεων στη Βεσσαραβία (περιοχή της Ανατολικής Ευρώπης, οριοθετημένη από τους ποταμούς Δνείστερο και Προύθο), ενάντια στη Ρωσική Αυτοκρατορία, το 1905 και το 1915.
Είναι γραμμένο σε στυλ παραδοσιακού μολδαβικού τραγουδιού. Το τραγούδι αποδίδει φόρο τιμής στις αντάρτισσες του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου (1917 - 1922). Οι στίχοι λένε ότι ένας νεαρός άνδρας ερωτεύτηκε μια όμορφη μελαχρινή Μολδαβή που μάζευε σταφύλια, η οποία αποδείχθηκε ότι ήταν αντάρτισσα, και τον πείθει να ενταχθεί και αυτός στις τάξεις των ανταρτών.
Το τραγούδι συνδέθηκε, επίσης, και με τους Σοβιετικούς αντάρτες και την αντίστασή τους ενάντια στους κατακτητές, κατά την ναζιστική κατοχή περιοχών της ΕΣΣΔ. Η παρουσίαση του τραγουδιού το 1973 στη Σοβιετική ταινία "Μόνο οι έμπειροι πάνε στη μάχη" (В бой идут одни „старики“), το έκανε ευρύτερα γνωστό στη Σοβιετική Ένωση, εντάσσοντάς το στην λαϊκή παράδοση.
Η σημαία της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Μολδαβίας (1940 - 1991)
Για την ιστορία, να αναφέρουμε ότι ένα τμήμα της σημερινής Μολδαβίας , η Υπερδνειστερία, καθώς και περιοχές της σημερινής Ουκρανίας, αποτέλεσαν την Μολδαβική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατρατία (μολδ. Република Аутономэ Советикэ Cочиалистэ Молдовеняскэ) που άνηκε στην Σοβιετική Δημοκρατίας της Ουκρανίας, την περίοδο 1924 - 1940. Το 1940, η προαναφερθείσα αυτόνομη δημοκρατία, μαζί με την περιοχή της Βεσσαραβίας, συγκρότησαν την Μολδαβική Σοβιετική Σοσιαλιστική
Δημοκρατία (ρωσ. Молда́вская Сове́тская Социалисти́ческая Респу́блика), μια από τις 15 δημοκρατίες της ΕΣΣΔ. Το 1991, η Σοβιετική Δημοκρατία της Μολδαβίας ανακήρυξε την ανεξαρτησία της από την ΕΣΣΔ. Η περιοχή της Υπερδνειστερίας έχει από το 1990 κηρύξει την ανεξαρτησία της από τη Μολδαβία, χωρίς αυτή να έχει αναγνωριστεί από τη διεθνή κοινότητα, που τη θεωρεί τμήμα της Μολδαβίας. Σε δημοψήφισμα, η συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων της Υπερδνειστερίας (93,1%) ζητούν την ένωση με τη Ρωσία, με την οποία όμως δεν συνορεύει. Με την κρίση της Κριμαίας, το θέμα της ένωσης επανήλθε. Ο Μολδαβικός λαός είναι διχασμένος, καθώς άλλοι υποστηρίζουν καλύτερες σχέσεις με τη Ρωσία, ενώ άλλοι με τη Ρουμανία. Υπάρχει μια συνεχής διαμάχη, σχετικά με το αν οι Μολδαβοί είναι έθνος από μόνοι τους ή Ρουμανικό φύλο. Επίσημη γλώσσα της χώρας είναι η Μολδαβική (κατά την Σοβιετική Περίοδο και η Ρώσικη), που στην πραγματικότητα είναι η Ρουμάνικη.
Μια φορά, μια καλοκαιρινή αυγή,
κοίταξα την πόρτα του διπλανού κήπου
Εκεί ήταν, μια μελαχρινή Μολδαβή,
ένα κορίτσι που μάζευε σταφύλια
Κοκκίνισα και χλόμιασα!
Ξαφνικά, θέλω να πάω να της πω:
"Ας κάτσουμε πλάι στο ποτάμι,
και ας υποδεχτούμε την καλοκαιρινή αυγή"!
ΡΕΦΡΑΙΝ
Ο πράσινος σφένδαμος είναι φουντωτός και τα φύλλα του σκαλιστά
Είμαι ερωτευμένος και στέκομαι ντροπαλά κοντά σου!
Το πράσινο του σφενδάμου, και είναι φουντωτός
Ναι, όλα φουντωτά και σκαλιστά!
Αλλά η μελαχρινή Μολδαβή
λέει στον νεαρό δυνατά:
"Μια ομάδα Μολδαβών ανταρτών
είμαστε έτοιμοι να συγκεντρωθούμε.
Νωρίτερα σήμερα, οι αντάρτες
έφυγαν απ' τα πατρικά σπίτια τους.
Ο δρόμος σε περιμένει
για τους αντάρτες στο δάσος!"
ΡΕΦΡΑΙΝ
Έτσι η μελαχρινή Μολδαβή
έφυγε για το μονοπάτι του δάσους.
Και είχα την πίκρα να δω
ότι αυτή δε με κάλεσε μαζί της!
Και το μελαχρινό κορίτσι απ' τη Μολδαβία
συχνά το σκέφτομαι τη νύχτα!
Ξαφνικά, το μελαχρινό κορίτσι μου
το είδα στην ομάδα (των ανταρτών)!
Ο πράσινος σφένδαμος είναι φουντωτός, και τα φύλλα του σκαλιστά!
Γεια σου νεαρέ άντρα, καλέ μου, αγαπημένε μου!
Το πράσινο του σφενδάμου, και είναι φουντωτός,
Ναι, όλα φουντωτά και σκαλιστά!
Η Χορωδία του Κόκκινου Στρατού, από τους πιο γνωστούς ερμηνευτές του τραγουδιού.
Με αφορμή το γεγονός ότι σαν σήμερα (22/06/1941)ξεκίνησε η επιχείριση "Μπαρμπαρόσα" των ναζί κατά της Σοβιετικής Ένωσης, θα σας παρουσιάσω ένα ρώσικο τραγούδι, το οποίο έγινε πολύ γνωστό στην Σοβιετική Ένωση εκείνη την περίοδο, την "Κατιούσα" (ρωσ. Катю́ша).
Το τραγούδι συντέθηκε το 1938 από τον Matvei Isaakovich Blanter (ρωσ. Матве́й Исаа́кович Бла́нтер), σε στίχους του Mikhail Vasil'evich Isakovsky (ρωσ. Михаи́л Васи́льевич Исако́вский).
Κατιούσα είναι υποκοριστικό του ονόματος Κατερίνα (Екатерина). Το τραγούδι αναφέρεται σε μια κοπέλα, την Κατιούσα, της οποίας ο άντρας υπηρετεί μακριά στα σύνορα. Αυτή τον αναπολεί και εύχεται να είναι καλά.
Οι σοβιετικοί πύραυλοι Κατιούσα (ΒΜ - 13), που χρησιμοποιήθηκαν από τον Κόκκινο Στρατό, πιθανότατα, πήραν την ονομασία τους από αυτό το τραγούδι, χωρίς αυτό να είναι σίγουρο. Η εκδοχή αυτή είναι πειστική, γιατί για πρώτη φορά η πυροβολαρχία έβαλε εναντίον ομάδας φασιστών στην πλατεία Μπαζάρναγια της πόλης Ρούντνια της περιοχής Σμολένσκ στις 14 Ιουνίου του 1941. Και πυροβολούσε από ψηλό απότομο βουνό με απευθείας στόχευση, γι΄αυτό οι στρατιώτες χωρίς καθυστέρηση τη συνέδεσαν στη φαντασία τους με την υψηλή απότομη ακτή στο τραγούδι.
Η πρώτη επίσημη παρουσίαση του τραγουδιού έγινε από την Valentina Batishcheva στο "Παλάτι των Ενώσεων" (ρωσ. Дом союзов) στη Μόσχα. Άλλοι σημαντικοί ερμηνευτές ήταν η Lidia Andreyevna Ruslanova και φυσικά η Χορωδία του Κόκκινου Στρατού.
Στην Ελλάδα, η μουσική του τραγουδιού, με άλλους στίχους είναι γνωστή ως "Ύμνος του ΕΑΜ".
Οι παρακάτω στίχοι είναι δικιά μου μετάφραση της Αγγλικής μετάφρασης του τραγουδιού, την οποία βρήκα στο Διαδικτυακό Αρχείο Μαρξιστών.
ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Οι μηλιές και οι αχλαδιές άνθισαν
Η ομίχλη έπλεε πάνω απ' το ποτάμι
Η Κατιούσα ξεπρόβαλε στην όχθη,
την ψηλή και απόκρημνη
Περπατά, τραγουδώντας ένα τραγούδι,
για έναν γκρι της στέπας αετό
για την αληθινή της αγάπη,
του οποίου τα γράμματα κρατά!
Ω, εσύ τραγούδι της κοπέλας,
πήγαινε με τον λαμπρό ήλιο,
και φτάσε στον στρατιώτη μακριά στα σύνορα,
μαζί με τις ευχές της Κατιούσας.
Ας θυμάται ένα απλό κορίτσι,
και ας ακούσει πως αυτή τραγουδά!
Ας φυλάει την πατρίδα,
όπως η Κατιούσα φυλά την αγάπη τους!
Στο βίντεο που παραθέτω στη συνέχεια, έχω προσαρμόσει τους παραπάνω στίχους. Ερμηνεύει η Χορωδία του Κόκκινου Στρατού.
"Το τραγούδι των Κοζάκων του Ντον" ή "Τραγούδι των ιππέων" είναι ρώσικο τραγούδι του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου (ονομασία του Β' ΠΠ στη Ρωσία). Δεν κατάφερα να βρω πολλές πληροφορίες γι' αυτό το τραγούδι, ούτε καν το σωστό όνομά του, παρά μόνο μια αγγλική μετάφραση στο Youtube, απ' όπου προέκυψαν οι Ελληνικοί στίχοι που θα παραθέσω στη συνέχεια. Οι στίχοι του τραγουδιού δημιουργούν καταπληκτικές εικόνες, όπως αυτή με τον Κοζάκο να καλπάζει με το άλογό του στη στέπα με το σπαθί του ψηλά να σφυρίζει στον άνεμο...!
Η σημαία των Κοζάκων του Ντον
Ο Ντον (ρωσ. Дон) είναι ποταμός της Ρωσίας, που πηγάζει κοντά στην πόλη Νοβομοσκόφσκ, ΝΑ της Μόσχας, και εκβάλλει στη Αζοφική Θάλασσα, στα βόρεια της Μαύρης Θάλασσας. Κατά μήκος αυτού του ποταμού εγκαταστάθηκαν Κοζάκοι. Οι Κοζάκοι του Ντον έχουν μεγάλη στρατιωτική παράδοση, παίζοντας σημαντικό ρόλο στην ιστορική πορεία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, συμμετέχοντας σε όλους τους μεγάλους πολέμους της.
ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Ένα σύνταγμα Κοζάκων του Ντον βαδίζει στη στέπα
Ένας Κοζάκος χαμηλώνει το κεφάλι απελπισμένος
Ω, του λείπει το σπίτι του!
Το χαλινάρι πέφτει στη χαίτη του αλόγου του!
Ω, το καπέλο του από προβιά είναι ακατάστατο
Η νοσταλγία για το σπίτι του τον σκοτώνει
Α, κοιτάζει την απέραντη στέπα
Μέχρι εκεί που δεν φαίνεται τίποτα
Ο Κοζάκος κουνά το κεφάλι του
και λέει λυπημένος στους συντρόφους του
"Ω, η καρδία μου πονά!
Πόσο θα ήθελα να είμαι σπίτι τώρα!"
Πετώντας κατά μήκος του δρόμου
Αποβάλλοντας το αίσθημα θλίψης
Α, καλπάζοντας με το άλογο με τη μέγιστη ταχύτητα
Με το σπαθί του να σφυρίζει ψηλά
Ο ένδοξος στρατός μας είναι στις στέπες
Όλοι προχωρούν τραγουδώντας σαν τα αηδόνια
"Αγαπημένη μου πατρίδα,
Δέξου μια υπόκλιση απ' τον κόκκινο Κοζάκο!"
(Η Χορωδία του Κόκκινου Στρατού ερμηνεύει το τραγούδι το 1972. Στο βίντεο, ενσωμάτωσα Ελληνικούς υπότιτλους.)
Πηγή πληροφοριών για τον Ντον και τους Κοζάκους: Ελληνική & Αγγλική Βικιπαίδεια
Η αρχική φωτογραφία δείχνει Κοζάκους απ' την περιοχή της Ρωσίας Kuban (ρωσ. Кубань) στην πρώτη παρέλαση για την ημέρα της Νίκης, στις 24 Ιουνίου 1945, στην Κόκκινη Πλατεία στη Μόσχα. Ο λόγος που την επέλεξα είναι γιατί το τραγούδι είναι της εποχής του Β' ΠΠ.
(Ένα γεγονός, που μου ήρθε στο μυαλό αυτές τις μέρες, διαβάζοντας θέματα έκθεσης. Θα μπορούσε, ίσως, να ενταχθεί στο τι μπορούν να κάνουν οι νέοι για την επικράτηση της παγκόσμιας ειρήνης, το γόνιμου διεθνισμού και της συνεργασίας των λαών. Τα παρακάτω είναι απ' την Ελληνική Βικιπαιδεία.)
Η Σαμάνθα Σμιθ (αγγλ. Samantha Smith) (29 Ιουνίου 1972 – 25 Αυγούστου, 1985) ήταν Αμερικανίδα μαθήτρια από το Μέιν, η πιο μικρή πρεσβευτής της Αμερικής στις Ηνωμένες Πολιτείες και Πρέσβειρα Καλής Θέλησης στη Σοβιετική Ένωση κατά τη διάρκεια της διάρκειας της ζωής της.
Έγινε διάσημη σε αυτές τις δύο χώρες και γνωστή παγκοσμίως, αφότου έγραψε μια επιστολή στο Σοβιετικό κομμουνιστή γενικό γραμματέα Γιούρι Αντρόποφ (ρωσ. Ю́рий Влади́мирович Андро́пов) κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και έλαβε απάντησή του, που περιλάμβανε και μια προσωπική πρόσκληση για να επισκεφτεί τη Σοβιετική Ένωση, την οποία η Σμιθ δέχτηκε. Βοηθημένη από την εκτενή προσοχή των ΜΜΕ και στις δύο χώρες, συμμετείχε στις δραστηριότητες για την ειρήνη, ενώ μετά από την επίσκεψή της στη Σοβιετική Ένωση, έγραψε ένα βιβλίο και πρωταγωνίστησε σε μια τηλεοπτική σειρά πριν από το θάνατό της σε συντριβή αεροπλάνου.
Τον Νοέμβριο του 1982, όταν η Σαμάνθα ήταν στην πέμπτη τάξη, έγραψε στο Σοβιετικό ηγέτη Γιούρι Αντρόποφ, προσπαθώντας να καταλάβει γιατί οι σχέσεις μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και των ΗΠΑ ήταν τόσο δυναμιτισμένες:
Σαμάνθα Σμιθ
Αξιότιμε Κύριε Αντρόποφ,
Το όνομά μου είναι Σαμάνθα Σμιθ. Είμαι δέκα ετών. Συγχαρητήρια για τη νέα θέση σας. Είμαι ανήσυχη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ξεκινήσουν πυρηνικό πόλεμο. Πρόκειται να ψηφίσετε να κάνετε έναν πόλεμο ή όχι; Εάν δεν πρόκειται, παρακαλώ να μου πείτε πώς πρόκειται να βοηθήσετε για να μην έχετε πόλεμο. Αυτή την ερώτηση δεν είναι απαραίτητο να απαντήσετε, αλλά θα επιθυμούσα να ξέρω γιατί θέλετε να κατακτήσετε τον κόσμο ή τουλάχιστον τη χώρα μας. Ο Θεός έκανε τον κόσμο για μας για να ζήσουμε μαζί εν ειρήνη και όχι για να πολεμάμε.
Ειλικρινά, Σαμάνθα Σμιθ
Η επιστολή της δημοσιεύθηκε στη σοβιετική εφημερίδα Pravda και στις 25 Απριλίου έλαβε μια απάντηση από τον Αντρόποφ:
Γιούρι Αντρόποφ
Αγαπητή Samantha,
Έλαβα την επιστολή σας, η οποία είναι όπως πολλές άλλες που έχουν φθάσει σε μένα πρόσφατα από τη χώρα σας και από άλλες χώρες σε όλο τον κόσμο. Μου φαίνεται - και μπορώ να το πω από την επιστολή - ότι είστε θαρραλέο και τίμιο κορίτσι, που μοιάζει με την Μπέκι, την φίλη του Τόμ Σόγιερ στο διάσημο βιβλίο του συμπατριώτη σας, Μάρκ Τουέιν. Αυτό το βιβλίο είναι καλά γνωστό και αγαπημένο στη χώρα μας από όλα τα αγόρια και τα κορίτσια. Γράφετε ότι είστε ανήσυχη για εάν θα υπάρξει ένας πυρηνικός πόλεμος μεταξύ δύο χωρών μας. Και ρωτάτε αν εμείς κάνουμε τίποτα έτσι ώστε ο πόλεμος να μην ξεσπάσει. Η ερώτησή σας είναι η σημαντικότερη που κάθε σκεπτόμενο άτομο μπορεί να θέσει. Θα απαντήσω σοβαρά και ειλικρινά.
Ναι, Σαμάνθα, στη Σοβιετική Ένωση προσπαθούμε να κάνουμε όλα όσα χρειάζονται ώστε να μην υπάρξει πόλεμος στη γη. Αυτό επιθυμεί κάθε Σοβιετικός. Αυτό είναι που ο μεγάλος ιδρυτής του κράτους μας, Βλαντιμίρ Λένιν, μας δίδαξε. Οι σοβιετικοί ξέρουν καλά τι είναι ένας φοβερός πόλεμος. Σαράντα δύο έτη πριν, η Ναζιστική Γερμανία, προσπάθησε να κατακτήσει ολόκληρο τον κόσμο, επιτέθηκε στη χώρα μας, έκαψε και κατέστρεψε πολλές χιλιάδες πόλεις και χωριά μας, σκοτώνοντας εκατομμύρια Σοβιετικούς άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Σε εκείνο τον πόλεμο, ο όποιος τελείωσε με τη νίκη μας, ήμασταν σύμμαχοι με τις Ηνωμένες Πολιτείες: μαζί παλέψαμε για την απελευθέρωση πολλών ανθρώπων από τους ναζιστικούς εισβολείς. Ελπίζω ότι ξέρετε για αυτό από τα μαθήματα ιστορίας σας στο σχολείο. Και σήμερα θέλουμε πάρα πολύ να ζήσουμε εν ειρήνη, να κάνουμε εμπόριο και να συνεργαστούμε με όλους τους γείτονές μας σε αυτή τη γη, με εκείνους που είναι μακρυά και εκείνους που είναι κοντά. Και βεβαίως με μια τέτοια μεγάλη χώρα όπως είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Στην Αμερική και στη χώρα μας υπάρχουν πυρηνικά όπλα - φοβερά όπλα - που μπορούν να σκοτώσουν εκατομμύρια ανθρώπων σε μια στιγμή. Αλλά δεν θέλουμε να χρησιμοποιηθούν. Για αυτό το λόγο ακριβώς η Σοβιετική Ένωση δήλωσε επισήμως σε όλο τον κόσμο ότι ποτέ δεν θα χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα πρώτη ενάντια σε οποιαδήποτε χώρα. Γενικά προτείνουμε να διακόψουμε την περαιτέρω παραγωγή τους και να προχωρήσουμε στην κατάργηση όλων των αποθεμάτων στη γη. Φαίνεται ότι αυτή είναι μια ικανοποιητική απάντηση στη δεύτερη ερώτησή σας: "Γιατί εσείς θέλετε τον πόλεμο ενάντια σε ολόκληρο στον κόσμο ή τουλάχιστον τις Ηνωμένες Πολιτείες;". Δεν θέλουμε τίποτα αυτού του είδους. Κανένας στη χώρα - κανένας από τους εργαζομένους μας, αγρότες, συγγραφείς, ούτε γιατροί, ούτε ηλικιωμένοι, ούτε παιδιά, ούτε μέλη της κυβέρνησης- έχουν ανάγκη είτε ένα μεγάλο είτε "μικρό" πόλεμο.
Θέλουμε ειρήνη, αυτό με το οποίο ασχολούμαστε εμείς είναι: να καλλιεργούμε το σιτάρι, να χτίζουμε και να εφευρίσκουμε, να γράφουμε βιβλία και να ταξιδεύουμε στο διάστημα. Θέλουμε την ειρήνη για μας και για όλους τους λαούς του πλανήτη. Για τα παιδιά μας και για σας, Σαμάνθα.
Σας προσκαλώ, εάν οι γονείς σας σας αφήσουν, να έρθετε στη χώρα μας, η καλύτερη εποχή είναι αυτό το καλοκαίρι. Θα ανακαλύψετε τη χώρα μας, θα συναντηθείτε με τους συγχρόνους σας, θα επισκεφτείτε την κατασκήνωση των παιδιών "Αρτεκ" στη θάλασσα. Και θα δείτε μόνη σας πως στη Σοβιετική Ένωση, ο καθένας θέλει την ειρήνη και τη φιλία μεταξύ των λαών. Σας ευχαριστώ για την επιστολή σας. Σας εύχομαι τα καλύτερα στη νέα ζωή σας.
Με αφορμή τη φετινή επέτειο της συνθηκολόγησης της ναζιστικής Γερμανίας στη Σοβιετική Ένωση (9 Μαΐου 1945), και λόγω της αγάπης μου για τη Ρώσικη μουσική, αποφάσισα να κάνω ένα μικρό μουσικό αφιέρωμα για τη συγκεκριμένη μέρα. Το μήνυμα της συγκεκριμένης επετείου παραμένει επίκαιρο, λόγω της ανόδου του φασισμού, η οποία είναι εμφανής στις κοινωνίες πολλών χωρών!
Τιμή στους ήρωες και στους νεκρούς του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου (έτσι ονομάζεται στη Ρωσία ο Β ΠΠ')!
(Τους στίχους μπορείτε σε παλαιότερη ανάρτηση, ΕΔΩ)
Οι Γερανοί (ρωσ. Журавли́)
(Πληροφορίες και στίχοι σε παλαιότερη ανάρτηση, ΕΔΩ)
Τα αηδόνια (ρωσ. Соловьи)
(Πληροφορίες και στίχοι σε παλαιότερη ανάρτηση, ΕΔΩ)
Που είστε τώρα, συμπολεμιστές μου; (ρωσ. Где же вы теперь, друзья-однополчане?) Τραγούδι για τους νεκρούς του πολέμου. (Δεν έχω προλάβει να το μεταφράσω)
Στίχοι: Aleksei Fatyanov Μουσική: Vasily Solovyov-Sedoi
_-_Portrait_of_Leo_Tolstoy_(1887).jpg)
