(Επιστροφή στο blog ένα χρόνο μετά, με ένα ρώσικο τραγούδι...)
Ελπίδα - πυξίδα μου πάνω στη γη
Η "Ελπίδα" (ρωσ. Надежда) είναι ένα δημοφιλές ρώσικο τραγούδι της σοβιετικής περιόδου. Γράφτηκε από κοινού το 1971 από την συνθέτρια Aleksandra Pakhmutova και τον σύζυγό της, στιχουργό Nikolai Dobronravov.
Η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού έγινε από την Edita Piekha, με την πρόταση να έχει γίνει αρχικά στον Joseph Kobzon, ο οποίος αρνήθηκε. Η μεγάλη επιτυχία του τραγουδιού ήρθε, όμως, με την ερμηνεία της Πολωνής Anna German. Έχει ερμηνευτεί και από τον Muslim Magomayev.
Οι στίχοι αναφέρονται σε ένα ζευγάρι, το οποίο έχει χωριστεί, και βρίσκονται μακριά ο ένας από τον άλλον. Οι συνθήκες είναι δύσκολες, αλλά η ελπίδα της επανασύνδεσης, που παρομοιάζεται με ένα αστέρι στον ουρανό, παραμένει ζωντανή, ως η μόνη παρηγοριά μέσα στις δυσκολίες της μοναξιάς...
Οι στίχοι στα ελληνικά προέκυψαν από την αγγλική μετάφραση που βρίσκεται σε βίντεο του Youtube (κάντε κλικ ΕΔΩ).
ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Ένα άγνωστο αστέρι λάμπει
Είμαστε και πάλι μακριά από το σπίτι μας
Ξανά ανάμεσά μας οι πόλεις
Και τα φώτα των αεροδιαδρόμων
Εδώ έχουμε ομίχλη και βροχές
Εδώ η αυγή είναι παγωμένη
Εδώ, σε ένα άγνωστο μονοπάτι
Περιμένοντας περίπλοκες εξελίξεις
ΡΕΦΡΑΙΝ
Ελπίδα - πυξίδα μου πάνω στη γη
Και η τύχη - ανταμοιβή για το θάρρος
Ένα μόνο τραγούδι είναι αρκετό
Αρκεί να αναφέρεται στο σπίτι μας
Πίστεψέ με, εδώ μακριά
Πολλά έχουν πλέον χαθεί
Τα σύννεφα της καταιγίδας λιώνουν
Φαντάζουν γελοίες οι προσβολές
Πρέπει να μάθουμε να περιμένουμε
Να είμαστε ήρεμοι και πεισματάρηδες
Ώστε κάποια στιγμή, να λάβουμε από τη ζωή
Τηλεγραφήματα που θα μας δώσουν λίγη χαρά
ΡΕΦΡΑΙΝ
Και ακόμα δε μπορώ να ξεχάσω
Το τραγούδι που τότε αφήσαμε μισό
Ωραία μου κουρασμένα μάτια
Μπλε χιονοθύελλες στη Μόσχα
Ξανά ανάμεσά μας οι πόλεις
Η ζωή μας χώρισε, όπως και πριν
Και στον ουρανό ένα άγνωστο αστέρι
Λάμπει σαν υπενθύμιση στην ελπίδα
ΡΕΦΡΑΙΝ
Η ερμηνεία που παρατίθεται στη συνέχεια, είναι της Anna German.
Ο Ελληνορωσικός Πολιτιστικός Σύλλογος Φιλίας και Συνεργασίας Νομού Μαγνησίας, διοργανώνει συναυλία Ρωσικής μουσικής το Σάββατο 6 Μαΐου, στις 7.30 μ.μ.
στο Αμφιθέατρο «Γιάννης Κορδάτος»
του Παραλιακού Συγκροτήματος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στον Βόλο.
Στην συναυλία η γνωστή πιανίστα Καίτη Ζωνζήλου-Σαμαρτζή θα παρουσιάσει έργα μεγάλων Ρώσων συνθετών για πιάνο, ενώ ο βαρύτονος Γιώργος Ρήγας θα ερμηνεύσει
μερικά από τα πιο αγαπημένα ρωσόφωνα τραγούδια του παλιού Σοβιετικού κινηματογράφου.
Την εκδήλωση θα παρουσιάσει η μουσικολόγος Άννα Παυριανίδη και
θα πλαισιώσουν με τον χορό τους μέλη του Πολιτιστικού ΣυλλόγουPuertodeltango.
Το χθεσινό περιστατικό της πτώσης του ρωσικού αεροπλάνου, που μετέφερε μέλη της Χορωδίας του Κόκκινου Στρατού και δημοσιογράφους στη Συρία για τον εορτασμό της νέας χρονιάς, είναι ένα γεγονός που με στεναχώρησε βαθύτατα... Μέσω αυτής της ανάρτησης, θα ήθελα να στείλω τα συλλυπητήριά μου στις οικογένειες των θυμάτων.
Η αγάπη μου για τη ρώσικη μουσική είναι γνωστή, μέσω των σχετικών αναρτήσεων και μεταφράσεων τραγουδιών, που έχω ανεβάσει στο blog τα τελευταία 3 χρόνια (μπορείτε να δείτε όλες τις αναρτήσεις, κάνοντας κλικ ΕΔΩ), μια αγάπη που επεκτάθηκε αργότερα στην ιστορία και τον πολιτισμό της μεγάλης αυτής χώρας. Ως εκ τούτου, το χθεσινό γεγονός με επηρέασε...
Για το λόγο αυτό, εις μνήμην των θυμάτων, θα παραθέσω στη συνέχεια μερικά τραγούδια που έχει ερμηνεύσει η χορωδία, κάπως πιο στενάχωρα...
Όπως έχω αναφέρει ξανά, το Συγκρότημα Αλεξαντρώφ ιδρύθηκε το 1928 από τον Αλεξάντερ Βασίλιεβιτς Αλεξαντρώφ, ο οποίος είναι και ο συνθέτης του εθνικού ύμνου της Σοβιετικής Ένωσης και της Ρωσίας (στο blog τον έχουμε ξαναδεί στα τραγούδια "Ιερός Πόλεμος" και "Οι στρατιώτες προχωρούσαν", όπου έχει συνθέσει τη μουσική). Περιλαμβάνει αντρική χορωδία, ορχήστρα καθώς και χορευτικό τμήμα.
Το τραγούδι "Αγαπημένη μου πρωτεύουσα" (ρωσ. Дорогая моя столица) ή "Μόσχα μου" (ρωσ. Моя Москва), είναι ο ύμνος της πόλης της Μόσχας, από το 1995.
Η Μόσχα, η Αγία Πετρούπολη, και από το 2014 (ενσωμάτωση της χερσονήσου της Κριμαίας στη Ρωσία) η Σεβαστούπολη, κατέχουν το καθεστώς των Ομοσπονδιακών Πόλεων.
Η μουσική γράφτηκε από τον Ισαάκ Ντουναγιέφσκι (Исаак Осипович Дунаевский) και οι στίχοι από τους Sergey Agranyan (Сергей Агранян) και Mark Lisyansky (Марк Лисянский). Αρχικά, η 1η στροφή και μια διαφορετική 2η, είχαν δημοσιευτεί ως ποίημα στο έγκριτο σοβιετικό περιοδικό λογοτεχνίας «Νέος Κόσμος», όπου το διάβασε ο Ντουναγιέφσκι το 1942 και αμέσως έγραψε τη μελωδία. Οι στίχοι αυτοί είχαν γραφτεί από τον Mark Lisyansky και το περιστατικό που περιγράφεται στην 1η στροφή του συνέβη κατά τη διάρκεια του πολέμου. Όταν το διάβασε ο Ντουναγιέφσκι, έψαξε να βρει τον Lisyansky, αλλά λόγω του πολέμου αυτό δεν κατέστη δυνατό. Έτσι ζήτησε από τον Sergey Agranyan να το ολοκληρώσει. Οι αυθεντικοί στίχοι είχαν 4 στροφές, στην τελευταία των οποίων υπήρχε αναφορά στον Ιωσήφ Στάλιν. Η 4η στροφή αφαιρέθηκε με την Αποσταλινοποίηση.
Το έμβλημα της πόλης από το 1993 έως σήμερα
Η πρώτη ερμηνεύτρια του τραγουδιού ήταν η Zoya Rozhdestvenskaya. Οι στίχοι που παρατίθενται στη συνέχεια είναι όπως διαμορφώθηκαν εν τέλει την εποχή του Μπρέζνιεφ, με την αφαίρεση της 4ης στροφής και μικρές αλλαγές στους στίχους ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Περιπλανήθηκα πολύ στον κόσμο
Έζησα στα καταφύγια, στα χαρακώματα και στην τάιγκα
Θάφτηκα ζωντανός δύο φορές
Έζησα τον αποχωρισμό, αγάπησα και θρήνησα
Αλλά μεγάλωσα συνηθισμένος να είμαι περήφανος για τη Μόσχα
Και παντού επαναλαμβάνω αυτά τα λόγια:
Αγαπημένη μου Πρωτεύουσα!
Χρυσή μου Μόσχα!
Αγαπώ τα δάση κοντά στη Μόσχα
Και τις γέφυρες πάνω από το ποτάμι σου
Αγαπώ την Κόκκινη Πλατεία σου
Και τους χτύπους του ρολογιού του Κρεμλίνου
Πάντα θα μιλούν για σένα
Στις πόλεις και στα μακρινά χωριά
Αγαπημένη μου Πρωτεύουσα!
Χρυσή μου Μόσχα!
Θα θυμόμαστε εκείνο το βαρύ φθινόπωρο *(1)
Θα θυμόμαστε τους ήχους των τανκς και τη λάμψη από τις ξιφολόγχες
Και οι είκοσι οχτώ γενναίοι γιοι σου *(2)
Θα ζουν στους αιώνες
Αλλά ο εχθρός ποτέ δε θα σε αναγκάσει να σκύψεις το κεφάλι
Αγαπημένη μου Πρωτεύουσα!
Χρυσή μου Μόσχα!
=====================
Πάνω από τη Μόσχα τα λάβαρα της δόξας
Ο λαός γιορτάζει τη Νίκη
Χαίρε πόλη του μεγάλου κράτους
Εκεί που ο αγαπημένος μας Στάλιν ζει
Θα είμαστε αιώνια περήφανοι για σένα
Η δόξα σου μέσα στους αιώνες θα ζει
Αγαπημένη μου Πρωτεύουσα!
Χρυσή μου Μόσχα!
=====================
*(1) η γερμανική επίθεση στην ΕΣΣΔ το 1941, η Υπεράσπιση της Μόσχας
*(2) αναφορά για τους 28 στρατιώτες που πολέμησαν μέχρις εσχάτων στο δρόμο για τη Μόσχα το 1941. Οι στρατιώτες αυτοί πήραν μέρος στη Μάχη της Μόσχας. Σύμφωνα με την επίσημη σοβιετική ιστορία, σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της μάχης, στις 16 Νοεμβρίου του 1941, αφού κατέστρεψαν 18 γερμανικά τεθωρακισμένα. Τους απονεμήθηκε ο τίτλος του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης (ανώτατο Σοβιετικό μετάλλιο ανδραγαθίας). Μια έρευνα των σοβιετικών αρχών το 1948, αποκάλυψε ότι η περιγραφή των γεγονότων ήταν υπερβολική. Έξι από τους είκοσι οχτώ ήταν εν ζωή, συμπεριλαμβανομένου ενός που συνελήφθη το 1947 για εσχάτη προδοσία, καθώς ομολόγησε ότι παραδόθηκε με τη θέλησή του στους Γερμανούς, και στη συνέχεια εντάχθηκε στη γερμανική αστυνομία. Το ευρήματα αυτά διατηρήθηκαν μυστικά, μέχρι τη διάλυση της ΕΣΣΔ.
=====================
Εκτέλεση από τον Vladimir Troshin το 1986. Ο λόγος που επέλεξα αυτό το βίντεο, είναι επειδή ο Troshin είχε τραγουδήσει πρώτος το επίσης πολύ γνωστό τραγούδι "Νύχτες στη Μόσχα"
Μόνο η μουσική
Και επειδή η Βόρεια Κορέα ακούγεται πολύ τελευταία (λόγω των πυρηνικών της δοκιμών) η Βορειοκορεάτικη έκδοση του τραγουδιού
=====================
Για τη συγγραφή της ανάρτησης, αντλήθηκαν πληροφορίες από τις παρακάτω σελίδες:
Μετά από (πάρα πολύ...) καιρό, επιστρέφω πάλι (ελπίζοντας να μείνω!) στα διαδικτυακά μου λημέρια.
Σαν σήμερα λοιπόν, το είχα ξαναγράψει και σε πιο παλιές αναρτήσεις, ο Σοβιετικός κοσμοναύτης Γιούρι Γκαγκάριν γίνεται ο πρώτος άνθρωπος που ταξιδεύει στο διάστημα και εκτελεί την πρώτη επανδρωμένη τροχιακή πτήση, με το Βοστόκ 3ΚΑ-2 (Βοστόκ 1). ΕΔΩκαι ΕΔΩ, μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις αυτές.
Για την ημέρα αυτή, επέλεξα να αναρτήσω την μετάφραση από ένα ρώσικο τραγούδι του 1962. Ο τίτλος είναι "Δόξα σε αυτούς που κοιτούν μπροστά" (ρωσ. Слава впередсмотрящему), σε στίχους Nikolai Dobronravov (Н. Добронравов) και μουσική της Aleksandra Pakhmutova (А. Пахмутова). Αναφέρεται στη νεολαία, το μέλλον της κάθε χώρας, που προσπαθεί και αγωνίζεται για την πρόοδο και της ανάπτυξη της πατρίδας.
Τους στίχους στα ρώσικα, μπορείτε να βρείτε ΕΔΩ. Η ελληνική μετάφραση προέκυψε, με μικρές αλλαγές, από το βίντεο που παρατίθεται παρακάτω.
Καλή σας ακρόαση! ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Η σημαία του Λένιν κυματίζει πάνω από εμάς
Ήρθαμε για να χτίσουμε τη χαρά
Γράφουμε με τα νεανικά μας χέρια
τη βιογραφία της Γης
ΡΕΦΡΑΙΝ
Δόξα σε αυτούς που κοιτούν μπροστά
Δόξα σε αυτός που προχωρούν μπροστά
Ο δρόμος μας είναι από το σήμερα
προς το λαμπρό μέλλον!
Η νεολαία είναι σαν τους διαστημικούς πυραύλους
Προς τα πάνω κάθε μέρα αγωνίζεται
Εμείς θα φέρουμε τη φωτεινή αυγή
πάνω από την πατρίδα μας
ΡΕΦΡΑΙΝ
Το μονοπάτι των ηρώων δεν είναι εύκολο
Πιστεύω θα το περάσουμε μαζί
Μέσα στα μονοπάτια στην τάιγκα
και στα μονοπάτια της Σελήνης
ΡΕΦΡΑΙΝ
Η πορεία μας θα είναι θρυλική
στους δρόμους του αύριο
Ο καθένας μας θα ναι σαν τον Γκαγκάριν
Ο καθένας μας θα ναι σαν τον Τιτόφ.
ΡΕΦΡΑΙΝ
Σημείωση: Ο Γκέρμαν Τιτόφ (Герман Степанович Титов), που αναφέρεται στο τραγούδι, ήταν και αυτός Σοβιετικός κοσμοναύτης. Αυτός και ο Γκαγκάριν ήταν οι επικρατέστεροι για να πετάξουν στην πρώτη επανδρωμένη διαστημική πτήση. Ο Γκαγκάριν επιλέχθηκε λόγω του μικρού του αναστήματος (1,58m.), αλλά και επειδή ήταν παιδί εργατών, ενώ ο Τιτόφ είχε πατέρα δάσκαλο (μια συμβολική κίνηση λόγω της ιδεολογίας της ΕΣΣΔ). Ο Τιτόφ ταξίδεψε τελικά στην αποστολή του Βοστόκ 2, λίγους μήνες αργότερα.
(Το άρθρο γράφτηκε το βράδυ 8 προς 9 Μαΐου) Μετά από (πάρα) πολύ καιρό επανέρχομαι στο blog...!
Αύριο (9 Μαΐου 2015) θα γιορτάσουμε τα 70 χρόνια από την Ημέρα της Νίκης (9 Μαΐου 1945). Με αφορμή, λοιπόν, αυτή την σημαντική ημερομηνία, παραθέτω στη συνέχεια της ανάρτησης τη μετάφραση ενός ρώσικου τραγουδιού για τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο. Τη μετάφραση την είχα κάνει εδώ και πολύ καιρό, από το καλοκαίρι νομίζω, αλλά θεώρησα πως τώρα ταίριαζε πιο πολύ να την δημοσιεύσω...!
"Εμπρός" (ρωσ. В путь) είναι ρώσικο-σοβιετικό τραγούδι για τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο (ο Β' ΠΠ στη Ρωσία), γραμμένο το 1954 από τον Σοβιετικό συνθέτη Vasily Solovyov-Sedoi (αν θυμάστε τον είχαμε ξαναδεί στο blog στη μουσική από τις "Νύχτες στη Μόσχα" και τα "Αηδόνια") και τον στιχουργό Mikhail Dudin, για την ταινία σχετική με τον Β' ΠΠ "Maxim Perepelitsa". Η ταινία προβλήθηκε το 1955 και έκτοτε το τραγούδι έγινε πολύ δημοφιλές. Το 1959 ο Vasily Solovyov-Sedoi τιμήθηκε με το βραβείο Λένιν γι' αυτό το τραγούδι. Είναι από τα γνωστά τραγούδια και στρατιωτικά εμβατήρια για τις παρελάσεις για την Ημέρα της Νίκης στη Ρωσία και τις υπόλοιπες πρώην Σοβιετικές δημοκρατίες.
(Οι ελληνικοί στίχοι προέκυψαν από μετάφραση των ρώσικων, που βρήκα στο site SovMusic.ru.)
ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
1)
Ο δρόμος μας είναι μακρύς
Χαμογέλα στρατιώτη, κοίτα!
Το λάβαρο του συντάγματος ανεμίζει στον αέρα,
Οι αρχηγοί μπροστά!
ΡΕΦΡΑΙΝ
Στρατιώτες, εμπρός, εμπρός, εμπρός!
Και για σένα, αγάπη μου,
Θα σου στείλω γράμματα από το μέτωπο!
Αντίο! Η σάλπιγγα καλεί!
Στρατιώτες, στη σειρά!
2)
Κάθε πολεμιστής, γενναίος άνδρας
μοιάζει με γεράκι στη γραμμή!
Εμείς, γίναμε ένα με τη δόξα!
Κερδίσαμε τη δόξα στη μάχη
ΡΕΦΡΑΙΝ
3)
Ας το θυμούνται οι εχθροί
Δεν απειλούμε, και λέμε
Μαζί περάσαμε τη μισή οικουμένη (σημ: εννοεί από τη Μόσχα μέχρι το Βερολίνο)
και αν είναι απαραίτητο, θα το επαναλάβουμε!
ΡΕΦΡΑΙΝ
4)
Και τώρα για μας ήρθαν
Μέρες σπουδών και εργασίας!
Χρόνο με το χρόνο, ακμάζουν
Τα χωριά και οι πόλεις μας!
Σε πολλές από τις εκτελέσεις παραλείπεται η 3η στροφή.
Πρώτη εκτέλεση στην ταινία "Maxim Perepelitsa" (στροφές 1,2,3)
Εκτέλεση από την Χορωδία του Κόκκινου Στρατού στην Κόκκινη Πλατεία. Διευθύνει ο Μπόρις Αλεξαντρώφ. (στροφές 1,2.4)
Σε ελεύθερη απόδοση, η γερμανική έκδοση του τραγουδιού, από στρατιωτική χορωδία του Εθνικού Λαϊκού Στρατού (γερμ Nationale Volksarmee - NVA) της Ανατολικής Γερμανίας.
(στροφές 1,2,3. Από το 1:53 και μετά, η χορωδία τραγουδά στα ρώσικα, με γερμανική προφορά)
Όσον αφορά τη ρώσικη μουσική, για να σπάσω τη μονοτονία, γιατί σας έχω συνηθίσει σε Χορωδία του Κόκκινου Στρατού κτλ., παραθέτω το παρακάτω αγαπημένο μου κομμάτι. Είναι το Waltz No. 2 του μεγάλου Σοβιετικού συνθέτη Ντμίτρι Σοστακόβιτς (1906 - 1975) (ρωσ. Дми́трий Дми́триевич Шостако́вич).
Ένας από τους λόγους που ασχολούμαι με τη Ρωσία - Σοβιετική Ένωση, είναι η ιδιαίτερη ανάπτυξη των τεχνών στη χώρα αυτή. Οι τέχνες είναι ένας τομέας της καθημερινής ζωής, ο οποίος με αγγίζει στη σκέψη και στην ψυχή...!
Σοβιετική αφίσα για την πολιορκία του Λένινγκραντ. "Θα υπερασπιστούμε την πόλη του Λένιν"
Το ακόλουθο άρθρο είχα σκοπό να το γράψω ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου, αλλά λόγω υποχρεώσεων της σχολής, το βάζω σήμερα.
Αντί προλόγου, θα παραθέσω τη μετάφραση ενός ρώσικου τραγουδιού.
"Οι στρατιώτες προχωρούσαν" (ρωσ. Шли солдаты) είναι ρώσικο-σοβιετικό τραγούδι του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Τους στίχους έγραψε ο A. Dostal (А. Досталь), ενώ τη μουσική συνέθεσε ο Alexander Vasilyevich Alexandrov (Александр Васильевич Александров) ιδρυτής της χορωδίας του Κόκκινου Στρατού και συνθέτης του Σοβιετικού και του Ρώσικου εθνικού ύμνου.Δεν κατάφερα να βρω πολλές πληροφορίες για αυτό το τραγούδι. Στους στίχους προβάλλεται η άδολη αγάπη για την πατρίδα, η υπενθύμιση των αγώνων του παρελθόντος, αλλά και η πρόθεση για νέο αγώνα για την προστασία της πατρίδας (και κατ' επέκταση των ανθρωπων της), αν κάποιος την απειλήσει.
Ένα τραγούδι που ταιριάζει στην περίπτωση που μια χώρα διεξάγει αμυντικό πόλεμο, ώστε να αντιμετωπίσει έναν εχθρό που επιβουλεύεται την ελευθερία της και την ειρήνη...!
Οι ελληνικοί στίχοι προέκυψαν από μετάφραση των ρώσικων, που βρήκα στο site SovMusic.ru.
ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Οι στρατιώτες προχωρούσαν,
Οι στρατιώτες προχωρούσαν,
για να υπερασπιστούν τη χώρα τους.
Οι στρατιώτες προχωρούσαν,
Οι στρατιώτες προχωρούσαν,
ένας ιερός πόλεμος.
Μες στα ηλιοβασιλέματα, πάνε οι στρατιώτες στη μάχη
για την αγαπημένη πατρίδα.
Μες στα ηλιοβασιλέματα, πάνε οι στρατιώτες στη μάχη
για την αγαπημένη πατρίδα.
ΡΕΦΡΑΙΝ
Ε, έι, στρατιώτη, το μονοπάτι των στρατιωτών.
Τραγούδι, σαν κοκκινολαίμης, πέτα.
Μακρύς δρόμος, ε, εί.
Ωραίος δρόμος, ε, έι.
Τραγούδι, σαν κοκκινολαίμης, πέτα.
Τραγούδι, σαν κοκκινολαίμης, πέτα.
Ήταν, ήταν
ήταν δύσκολα χρόνια.
Αυτό, αυτό
δε θα το ξεχάσουμε ποτέ.
Ας σβήσει η φωτιά του πεδίου της μάχης.
Ας θυμάται τα κατορθώματα όλη η γη.
Ας σβήσει η φωτιά του πεδίου της μάχης.
Ας θυμάται τα κατορθώματα όλη η γη.
ΡΕΦΡΑΙΝ
Αν χρειαστεί, αν χρειαστεί
Από αυτόν τον τόπο θα κινηθούμε με τις ξιφολόγχες.
Σταθείτε πλάι πλάι, σταθείτε πλάι
Ισχυρό τείχος.
Αν χρειαστεί, θα ορθώσουμε ένα τείχος,
για να προστατέψουμε τα πατρικά μας σπίτια.
Αν χρειαστεί, θα ορθώσουμε ένα τείχος,
για να προστατέψουμε τα πατρικά μας σπίτια.
ΡΕΦΡΑΙΝ
Πατρίδα αγαπημένη, πατρίδα αγαπημένη.
Η απέραντη ομορφιά
Σπίτι αγαπημένο, σπίτι αγαπημένο,
όπου οι συγγενείς περιμένουν να μας δουν.
Πατρίδα αγαπημένη με τις χρυσές διαδρομές.
Σταματώ να τραγουδώ, συγγνώμη,
Πατρίδα αγαπημένη με τις χρυσές διαδρομές.
Σταματώ να τραγουδώ, συγγνώμη,
Ερμηνεία από τη χορωδία του Κόκκινου Στρατού.
Το βίντεο πιθανόν να είναι από περιοδία της σε σοβιετικό στρατόπεδο.
Ο όρος πατριωτισμός και αγάπη κάποιου για την πατρίδα του, είναι ένας (απ' τους πολλούς) όρος που έχει παρεξηγηθεί στην Ελλάδα. Ο πατριώτηςαγαπά τη χώρα του χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα (άδολη αγάπη), σέβεται την ιστορία της, τα ήθη και τα έθιμα, τους ανθρώπους της, το φυσικό της περιβάλλον, επιθυμεί την πρόοδο και την ανάπτυξή της. Ταυτόχρονα επιδιώκει την ειρήνη και την αρμονική συνύπαρξη με τους υπόλοιπους λαούς, καθώς και τη συνεργασία μαζί τους, για την πρόοδο του παγκόσμιου πολιτισμού. Δεν διακατέχεται από σύνδρομα ανωτερότητας ή κατωτερότητας και αναγνωρίζει ότι όλοι οι λαοί έχουν προσφέρει στο διάβα της παγκόσμιας ιστορίας. Ακολουθεί ένα διεθνιστικό τρόπο αντίληψης, χωρίς να απομακρύνεται από την ιστορία και τις παραδόσεις του. Ο πατριώτης δεν είναι ρατσιστής, σέβεται τους συνανθρώπους του και δεν διακατέχεται από ξενοφοβικά σύνδρομα. Δείχνει ανοχή στην αντίθετη άποψη και στο διαφορετικό, επικροτώντας το διάλογο και τη δημοκρατία και καταδικάζοντας τη βία. Δεν διαλαλεί το "πόσο αγαπά τη χώρα του", πράγμα το οποίο δεν μετριέται, αλλά το αποδεικνύει καθημερινά με τον τρόπο συμπεριφοράς του, αλλά και σε δύσκολες στιγμές, όπως πχ ένας αμυντικός πόλεμος.
Τα παραπάνω έρχονται σε αντίθεση με το προφίλ του εθνικιστή, που κάποιοι προσπαθούν να τον βαφτίσουν πατριώτη. Όλες οι ιδέες του στηρίζονται στο μίσος και στο φόβο για το διαφορετικό. Ο εθνικιστής πιστεύει ότι η χώρα του είναι η ανώτερη και μόνο αυτή έχει προσφέρει στην ιστορία, (ρε όταν εμείς χτίζαμε παρθενώνες, οι άλλοι ζούσαν σε σπηλιές... κτλ.) σε αντίθεση με τις άλλες χώρες. Αντιμετωπίζει τους ανθρώπους που είναι διαφορετικοί απ' αυτόν με αισθήματα μίσους και τους κατηγοριοποιεί, οδηγώντας στην έξαρση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της βίας.Δεν επιδιώκει την ειρήνη με τις άλλες χώρες, τονίζοντας ότι με έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο θα λυθούν οι όποιες διαφορές.Υποτιμά τη δημοκρατία, τους μηχανισμούς της και την αρχή της πλειοψηφίας καθώς επικροτεί απολυταρχικά-ολοκληρωτικά καθεστώτα. Επιδιώκει να επιβάλλει την άποψή του, χωρίς να διατίθεται για διάλογο, δεν αποδέχεται μια αντίθετη γνώμη και καταφεύγει πολλές φορές σε πράξεις βίας, για εξοντώσει αυτούς που του αντιτίθενται. Μένει προσκολλημένος στο παρελθόν και βλέπει παντού γύρω του συνωμοσίες (μασόνοι, Εβραίοι, εξωγήινοι κτλ...). Τονίζει συνέχεια πόσο αγαπά τη χώρα του, χωρίς να το αποδεικνύει έμπρακτα με τη στάση ζωής του.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο πατριώτης ΔΕΝ είναι εθνικιστής-φασίστας, όπως υποστήριζουν κάποιοι! Ο πατριωτισμός δεν είναι κτήμα συγκεκριμένου πολιτικού χώρου και κανένας δεν είναι θεματοφύλακάς του. Είναι κτήμα του κάθε λαού. Ο πατριωτισμός δεν κοιτά πολιτικά πιστεύω, ο πατριώτης μπορεί να είναι αριστερός, κομμουνιστής, δεξιός, κεντρώος, να μην ασχολείται με τα πολιτικά. Αυτό έχει αποδειχθεί με την πορεία της ιστορίας. Α, και κάτι άλλο, ο μόνος δίκαιος και αναγκαίος πόλεμος είναι ο αμυντικός.
Αν και έχει περάσει μια βδομάδα απ' την 28η Οκτωβρίου,
Ζήτω η 28η Οκτωβρίου! Τιμή και δόξα σε όσους πολέμησαν το 40! Τιμή και δόξα στους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης! Κάτω ο φασισμός! Ζήτω ο Ελληνικός Λαός! Ζήτω η Ελλάδα!
Μακάρι να μην ξαναζήσει η χώρα και η οικουμένη πολέμους και βία! Μακάρι οι λαοί να συνεργαστούν και να ζήσουν όλοι μαζί αρμονικά σε αυτόν τον υπέροχο πλανήτη, στην μικρή και ήσυχη γωνιά του σύμπαντος, στην οποία βρισκόμαστε...!
Και για αλλαγή, κάτι πιο ... "ποπ" στην κατηγορία του blog για τη ρώσικη μουσική!
"Η διεύθυνσή μου είναι η Σοβιετική Ένωση" (ρωσ. мой адрес советский союз) είναι ένα δημοφιλές σοβιετικό τραγούδι της δεκαετίας του 1970, της εποχής Μπρέζνιεφ. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Vladimir Kharitonov (ρωσ. Влади́мир Гаври́лович Харито́нов) και η μουσική συντέθηκε από τον David Tukhmanov (ρωσ. Дави́д Фёдорович Тухма́нов). Ερμηνεύτηκε από το μουσικό συγκρότημα Samotsvety (ρωσ. Ансамбль "Самоцветы"). Οι ελληνικοί στίχοι, που παραθέτω στη συνέχεια, προέκυψαν από την αγγλική μετάφραση του τραγουδιού, που βρήκαΕΔΩ και στο παρακάτω βίντεο του Youtube. Οι ρώσικοι στίχοι βρίσκονται ΕΔΩ.
Kharitonov και Tukhmanov έχουν γράψει τους στίχους και τη μουσική αντίστοιχα για το πολύ δημοφιλές τραγούδι για τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο (Β' ΠΠ) "Ημέρα της Νίκης" (Δείτε ΕΔΩ.)
ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Οι τροχοί του τρένου μάς δείχνουν,
εκεί όπου θα συναντηθούμε επειγόντως!
Τα νούμερα του τηλεφώνου μου,
είναι διάσπαρτα σε όλες τις πόλεις!
ΡΕΦΡΑΙΝ
Η καρδιά νοιάζεται, η καρδιά ανησυχεί!
Πακεταρισμένα πράγματα για αποστολή με το ταχυδρομείο
Η διεύθυνσή μου δεν είναι ένα σπίτι και μια οδός!
Η διεύθυνσή μου είναι η Σοβιετική Ένωση!
Τελείες και παύλες στον τηλέγραφο
Με αναζητείς στα εργοτάξια
Σήμερα, τα προσωπικά θέματα δεν είναι σημαντικά,
Μόνο η ημερήσια έκθεση αναφοράς στη δουλειά!
ΡΕΦΡΑΙΝ
Είμαι εκεί όπου οι άνθρωποι είναι λογικοί!
Είμαι εκεί όπου οι αφίσες καλούν "ΕΜΠΡΟΣ"!
Όπου η εργατική χώρα τραγουδά,
των νέων εργατών τα τραγούδια!
ΡΕΦΡΑΙΝ
Εκτέλεση από το συγκρότημα Samotsvety (Ансамбль "Самоцветы")
"Τα στάχυα" ή "Ω, εσείς στάχυα" (ρωσ. Ой ты, рожь), (για την ακρίβεια рожь = σίκαλη), είναι ρώσικο ερωτικό τραγούδι. Οι στίχοι γράφτηκαν το 1961 από τον Anton Prishelets (Антон Пришелец) και η μουσική συντέθηκε από τον Aleksandr Dolukhanyan (Александр Долуханян). Δεν κατάφερα να βρω σχεδόν καμία πληροφορία για το τραγούδι. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι στίχοι, σε συνδυασμό με τη μουσική, δημιουργούν στο μυαλό καταπληκτικές εικόνες: το χωράφι στην εξοχή σπαρμένο σίκαλη, το αεράκι που φυσά και κουνά τα στάχυα, το ζευγάρι που συναντιέται στο χωράφι, το στενό δρομάκι που συναντήθηκαν...!
Η συγκεκριμένη μετάφραση με δυσκόλεψε ιδιαίτερα σε κάποια σημεία, καθώς στο διαδίκτυο δε βρήκα μια επαρκή αγγλική μετάφραση των στίχων. Τους στίχους στα ρώσικα, τους βρήκα στην ιστοσελίδα SovMusic.ru.
ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Σε ένα χωράφι στην εξοχή
όπου κι αν πας
Θόρυβος στις πλαγιές!
Ο δρόμος με τα στάχυα!
Μαύρα μάτια είδαν,
μες στο χωράφι περνούν!
Εκεί, στο σημείο συνάντησης, από μακριά,
το αγόρι πηγαίνει!
ΡΕΦΡΑΙΝ
Ω, εσείς στάχυα!
Τραγουδήστε καλά!
Τι τραγουδάτε
χρυσά στάχυα;
Η ευτυχία έχει έρθει,
δε θα χαθεί!
Ω, εσείς στάχυα!
Μουσική γεμίζει τον ουρανό!
Αεράκι φυσά!
Στο στενό μονοπάτι
συναντήθηκαν
Ξεπερνούν ο ένας τον άλλο;
Άνθη θυμηθείτε
Και τα μάτια καίνε σαν κάρβουνα!
Εκεί, δεν μπορείτε να καταλάβετε!
ΡΕΦΡΑΙΝ
Βλέπουν την ευτυχία το ίδιο,
από κοινού!
Και οι δύο μαζί, προχωρούν,
κρατώντας ο ένας τον άλλο!
Τα στάχυα ηχούν, κινούνται!
Δεν φαίνονται πια!
Αυτό είναι που συμβαίνει,
στη ζωή, μερικές φορές!
ΡΕΦΡΑΙΝ
Εκτέλεση από τη Χορωδία του Κόκκινου Στρατού, το 1965. Ερμηνεύει ο τενόρος και σολίστ της χορωδίαςEvgeny Mikhailovich Belyaev (Евгений Михайлович Беляев), γνωστός ερμηνευτής του τραγουδιού "Καλίνκα".
Μια, επίσης, ωραία ερμηνεία από την Gelena Martselievna Velikanova (Гелена Марцелиевна Великановна).
"Η μελαχρινή Μολδαβή" (ρωσ. Смуглянка Молдаванка) είναι ρώσικο τραγούδι γραμμένο το 1940 σε στίχους Yakov Shvedov και μουσική του Anatoliy Grigorevich Novikov. Η σύνθεσή του ανατέθηκε από τη Στρατιωτική Διοίκηση του Κιέβου (Киевский вое́нный о́круг), ως μέρος μιας σουίτας προς τιμήν του Grigory Kotovsky, αρχηγού δύο Μολδαβικών εξεγέρσεων στη Βεσσαραβία (περιοχή της Ανατολικής Ευρώπης, οριοθετημένη από τους ποταμούς Δνείστερο και Προύθο), ενάντια στη Ρωσική Αυτοκρατορία, το 1905 και το 1915.
Είναι γραμμένο σε στυλ παραδοσιακού μολδαβικού τραγουδιού. Το τραγούδι αποδίδει φόρο τιμής στις αντάρτισσες του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου (1917 - 1922). Οι στίχοι λένε ότι ένας νεαρός άνδρας ερωτεύτηκε μια όμορφη μελαχρινή Μολδαβή που μάζευε σταφύλια, η οποία αποδείχθηκε ότι ήταν αντάρτισσα, και τον πείθει να ενταχθεί και αυτός στις τάξεις των ανταρτών.
Το τραγούδι συνδέθηκε, επίσης, και με τους Σοβιετικούς αντάρτες και την αντίστασή τους ενάντια στους κατακτητές, κατά την ναζιστική κατοχή περιοχών της ΕΣΣΔ. Η παρουσίαση του τραγουδιού το 1973 στη Σοβιετική ταινία "Μόνο οι έμπειροι πάνε στη μάχη" (В бой идут одни „старики“), το έκανε ευρύτερα γνωστό στη Σοβιετική Ένωση, εντάσσοντάς το στην λαϊκή παράδοση.
Η σημαία της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Μολδαβίας (1940 - 1991)
Για την ιστορία, να αναφέρουμε ότι ένα τμήμα της σημερινής Μολδαβίας , η Υπερδνειστερία, καθώς και περιοχές της σημερινής Ουκρανίας, αποτέλεσαν την Μολδαβική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατρατία (μολδ. Република Аутономэ Советикэ Cочиалистэ Молдовеняскэ) που άνηκε στην Σοβιετική Δημοκρατίας της Ουκρανίας, την περίοδο 1924 - 1940. Το 1940, η προαναφερθείσα αυτόνομη δημοκρατία, μαζί με την περιοχή της Βεσσαραβίας, συγκρότησαν την Μολδαβική Σοβιετική Σοσιαλιστική
Δημοκρατία (ρωσ. Молда́вская Сове́тская Социалисти́ческая Респу́блика), μια από τις 15 δημοκρατίες της ΕΣΣΔ. Το 1991, η Σοβιετική Δημοκρατία της Μολδαβίας ανακήρυξε την ανεξαρτησία της από την ΕΣΣΔ. Η περιοχή της Υπερδνειστερίας έχει από το 1990 κηρύξει την ανεξαρτησία της από τη Μολδαβία, χωρίς αυτή να έχει αναγνωριστεί από τη διεθνή κοινότητα, που τη θεωρεί τμήμα της Μολδαβίας. Σε δημοψήφισμα, η συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων της Υπερδνειστερίας (93,1%) ζητούν την ένωση με τη Ρωσία, με την οποία όμως δεν συνορεύει. Με την κρίση της Κριμαίας, το θέμα της ένωσης επανήλθε. Ο Μολδαβικός λαός είναι διχασμένος, καθώς άλλοι υποστηρίζουν καλύτερες σχέσεις με τη Ρωσία, ενώ άλλοι με τη Ρουμανία. Υπάρχει μια συνεχής διαμάχη, σχετικά με το αν οι Μολδαβοί είναι έθνος από μόνοι τους ή Ρουμανικό φύλο. Επίσημη γλώσσα της χώρας είναι η Μολδαβική (κατά την Σοβιετική Περίοδο και η Ρώσικη), που στην πραγματικότητα είναι η Ρουμάνικη.
Μια φορά, μια καλοκαιρινή αυγή,
κοίταξα την πόρτα του διπλανού κήπου
Εκεί ήταν, μια μελαχρινή Μολδαβή,
ένα κορίτσι που μάζευε σταφύλια
Κοκκίνισα και χλόμιασα!
Ξαφνικά, θέλω να πάω να της πω:
"Ας κάτσουμε πλάι στο ποτάμι,
και ας υποδεχτούμε την καλοκαιρινή αυγή"!
ΡΕΦΡΑΙΝ
Ο πράσινος σφένδαμος είναι φουντωτός και τα φύλλα του σκαλιστά
Είμαι ερωτευμένος και στέκομαι ντροπαλά κοντά σου!
Το πράσινο του σφενδάμου, και είναι φουντωτός
Ναι, όλα φουντωτά και σκαλιστά!
Αλλά η μελαχρινή Μολδαβή
λέει στον νεαρό δυνατά:
"Μια ομάδα Μολδαβών ανταρτών
είμαστε έτοιμοι να συγκεντρωθούμε.
Νωρίτερα σήμερα, οι αντάρτες
έφυγαν απ' τα πατρικά σπίτια τους.
Ο δρόμος σε περιμένει
για τους αντάρτες στο δάσος!"
ΡΕΦΡΑΙΝ
Έτσι η μελαχρινή Μολδαβή
έφυγε για το μονοπάτι του δάσους.
Και είχα την πίκρα να δω
ότι αυτή δε με κάλεσε μαζί της!
Και το μελαχρινό κορίτσι απ' τη Μολδαβία
συχνά το σκέφτομαι τη νύχτα!
Ξαφνικά, το μελαχρινό κορίτσι μου
το είδα στην ομάδα (των ανταρτών)!
Ο πράσινος σφένδαμος είναι φουντωτός, και τα φύλλα του σκαλιστά!
Γεια σου νεαρέ άντρα, καλέ μου, αγαπημένε μου!
Το πράσινο του σφενδάμου, και είναι φουντωτός,
Ναι, όλα φουντωτά και σκαλιστά!
Η Χορωδία του Κόκκινου Στρατού, από τους πιο γνωστούς ερμηνευτές του τραγουδιού.
Με αφορμή το γεγονός ότι σαν σήμερα (22/06/1941)ξεκίνησε η επιχείριση "Μπαρμπαρόσα" των ναζί κατά της Σοβιετικής Ένωσης, θα σας παρουσιάσω ένα ρώσικο τραγούδι, το οποίο έγινε πολύ γνωστό στην Σοβιετική Ένωση εκείνη την περίοδο, την "Κατιούσα" (ρωσ. Катю́ша).
Το τραγούδι συντέθηκε το 1938 από τον Matvei Isaakovich Blanter (ρωσ. Матве́й Исаа́кович Бла́нтер), σε στίχους του Mikhail Vasil'evich Isakovsky (ρωσ. Михаи́л Васи́льевич Исако́вский).
Κατιούσα είναι υποκοριστικό του ονόματος Κατερίνα (Екатерина). Το τραγούδι αναφέρεται σε μια κοπέλα, την Κατιούσα, της οποίας ο άντρας υπηρετεί μακριά στα σύνορα. Αυτή τον αναπολεί και εύχεται να είναι καλά.
Οι σοβιετικοί πύραυλοι Κατιούσα (ΒΜ - 13), που χρησιμοποιήθηκαν από τον Κόκκινο Στρατό, πιθανότατα, πήραν την ονομασία τους από αυτό το τραγούδι, χωρίς αυτό να είναι σίγουρο. Η εκδοχή αυτή είναι πειστική, γιατί για πρώτη φορά η πυροβολαρχία έβαλε εναντίον ομάδας φασιστών στην πλατεία Μπαζάρναγια της πόλης Ρούντνια της περιοχής Σμολένσκ στις 14 Ιουνίου του 1941. Και πυροβολούσε από ψηλό απότομο βουνό με απευθείας στόχευση, γι΄αυτό οι στρατιώτες χωρίς καθυστέρηση τη συνέδεσαν στη φαντασία τους με την υψηλή απότομη ακτή στο τραγούδι.
Η πρώτη επίσημη παρουσίαση του τραγουδιού έγινε από την Valentina Batishcheva στο "Παλάτι των Ενώσεων" (ρωσ. Дом союзов) στη Μόσχα. Άλλοι σημαντικοί ερμηνευτές ήταν η Lidia Andreyevna Ruslanova και φυσικά η Χορωδία του Κόκκινου Στρατού.
Στην Ελλάδα, η μουσική του τραγουδιού, με άλλους στίχους είναι γνωστή ως "Ύμνος του ΕΑΜ".
Οι παρακάτω στίχοι είναι δικιά μου μετάφραση της Αγγλικής μετάφρασης του τραγουδιού, την οποία βρήκα στο Διαδικτυακό Αρχείο Μαρξιστών.
ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Οι μηλιές και οι αχλαδιές άνθισαν
Η ομίχλη έπλεε πάνω απ' το ποτάμι
Η Κατιούσα ξεπρόβαλε στην όχθη,
την ψηλή και απόκρημνη
Περπατά, τραγουδώντας ένα τραγούδι,
για έναν γκρι της στέπας αετό
για την αληθινή της αγάπη,
του οποίου τα γράμματα κρατά!
Ω, εσύ τραγούδι της κοπέλας,
πήγαινε με τον λαμπρό ήλιο,
και φτάσε στον στρατιώτη μακριά στα σύνορα,
μαζί με τις ευχές της Κατιούσας.
Ας θυμάται ένα απλό κορίτσι,
και ας ακούσει πως αυτή τραγουδά!
Ας φυλάει την πατρίδα,
όπως η Κατιούσα φυλά την αγάπη τους!
Στο βίντεο που παραθέτω στη συνέχεια, έχω προσαρμόσει τους παραπάνω στίχους. Ερμηνεύει η Χορωδία του Κόκκινου Στρατού.
"Το τραγούδι των Κοζάκων του Ντον" ή "Τραγούδι των ιππέων" είναι ρώσικο τραγούδι του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου (ονομασία του Β' ΠΠ στη Ρωσία). Δεν κατάφερα να βρω πολλές πληροφορίες γι' αυτό το τραγούδι, ούτε καν το σωστό όνομά του, παρά μόνο μια αγγλική μετάφραση στο Youtube, απ' όπου προέκυψαν οι Ελληνικοί στίχοι που θα παραθέσω στη συνέχεια. Οι στίχοι του τραγουδιού δημιουργούν καταπληκτικές εικόνες, όπως αυτή με τον Κοζάκο να καλπάζει με το άλογό του στη στέπα με το σπαθί του ψηλά να σφυρίζει στον άνεμο...!
Η σημαία των Κοζάκων του Ντον
Ο Ντον (ρωσ. Дон) είναι ποταμός της Ρωσίας, που πηγάζει κοντά στην πόλη Νοβομοσκόφσκ, ΝΑ της Μόσχας, και εκβάλλει στη Αζοφική Θάλασσα, στα βόρεια της Μαύρης Θάλασσας. Κατά μήκος αυτού του ποταμού εγκαταστάθηκαν Κοζάκοι. Οι Κοζάκοι του Ντον έχουν μεγάλη στρατιωτική παράδοση, παίζοντας σημαντικό ρόλο στην ιστορική πορεία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, συμμετέχοντας σε όλους τους μεγάλους πολέμους της.
ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Ένα σύνταγμα Κοζάκων του Ντον βαδίζει στη στέπα
Ένας Κοζάκος χαμηλώνει το κεφάλι απελπισμένος
Ω, του λείπει το σπίτι του!
Το χαλινάρι πέφτει στη χαίτη του αλόγου του!
Ω, το καπέλο του από προβιά είναι ακατάστατο
Η νοσταλγία για το σπίτι του τον σκοτώνει
Α, κοιτάζει την απέραντη στέπα
Μέχρι εκεί που δεν φαίνεται τίποτα
Ο Κοζάκος κουνά το κεφάλι του
και λέει λυπημένος στους συντρόφους του
"Ω, η καρδία μου πονά!
Πόσο θα ήθελα να είμαι σπίτι τώρα!"
Πετώντας κατά μήκος του δρόμου
Αποβάλλοντας το αίσθημα θλίψης
Α, καλπάζοντας με το άλογο με τη μέγιστη ταχύτητα
Με το σπαθί του να σφυρίζει ψηλά
Ο ένδοξος στρατός μας είναι στις στέπες
Όλοι προχωρούν τραγουδώντας σαν τα αηδόνια
"Αγαπημένη μου πατρίδα,
Δέξου μια υπόκλιση απ' τον κόκκινο Κοζάκο!"
(Η Χορωδία του Κόκκινου Στρατού ερμηνεύει το τραγούδι το 1972. Στο βίντεο, ενσωμάτωσα Ελληνικούς υπότιτλους.)
Πηγή πληροφοριών για τον Ντον και τους Κοζάκους: Ελληνική & Αγγλική Βικιπαίδεια
Η αρχική φωτογραφία δείχνει Κοζάκους απ' την περιοχή της Ρωσίας Kuban (ρωσ. Кубань) στην πρώτη παρέλαση για την ημέρα της Νίκης, στις 24 Ιουνίου 1945, στην Κόκκινη Πλατεία στη Μόσχα. Ο λόγος που την επέλεξα είναι γιατί το τραγούδι είναι της εποχής του Β' ΠΠ.
Με αφορμή τη φετινή επέτειο της συνθηκολόγησης της ναζιστικής Γερμανίας στη Σοβιετική Ένωση (9 Μαΐου 1945), και λόγω της αγάπης μου για τη Ρώσικη μουσική, αποφάσισα να κάνω ένα μικρό μουσικό αφιέρωμα για τη συγκεκριμένη μέρα. Το μήνυμα της συγκεκριμένης επετείου παραμένει επίκαιρο, λόγω της ανόδου του φασισμού, η οποία είναι εμφανής στις κοινωνίες πολλών χωρών!
Τιμή στους ήρωες και στους νεκρούς του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου (έτσι ονομάζεται στη Ρωσία ο Β ΠΠ')!
(Τους στίχους μπορείτε σε παλαιότερη ανάρτηση, ΕΔΩ)
Οι Γερανοί (ρωσ. Журавли́)
(Πληροφορίες και στίχοι σε παλαιότερη ανάρτηση, ΕΔΩ)
Τα αηδόνια (ρωσ. Соловьи)
(Πληροφορίες και στίχοι σε παλαιότερη ανάρτηση, ΕΔΩ)
Που είστε τώρα, συμπολεμιστές μου; (ρωσ. Где же вы теперь, друзья-однополчане?) Τραγούδι για τους νεκρούς του πολέμου. (Δεν έχω προλάβει να το μεταφράσω)
Στίχοι: Aleksei Fatyanov Μουσική: Vasily Solovyov-Sedoi
Σαν σήμερα, στις 12 Απριλίου του 1961, απ' το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Καζαχστάν, ξεκινούσε το πρώτο ταξίδι του ανθρώπου στο διάστημα, η αποστολή του διαστημοπλοίου Βοστόκ 1 (ρωσ. Восто́к-1 = Ανατολή), με επιβάτη το Σοβιετικό κοσμοναύτη Γιούρι Αλεξέγιεβιτς Γκαγκάριν (ρωσ. Юрий Алексеевич Гагарин).
Ο Θρίαμβός μας στο Διάστημα - Ύμνος στη Σοβιετική χώρα
Για τη σημερινή λοιπόν μέρα, η οποία εορτάζεται στη Ρωσία και στις άλλες πρώην δημοκρατίες της ΕΣΣΔ ως "Ημέρα Κοσμοναυτικής", παραθέτω το ρώσικο τραγούδι για τον Γκαγκάριν "Знаете, каким он парнем был" ("Ξέρετε ποιος ήταν αυτός ο άνδρας;"), σε στίχους Nikolai Dobronravov (Николай Николаевич Добронравов) και μουσική της Aleksandra Pakhmutova (Александра Николаевна Пахмутова). Ερμηνευτής είναι ο Yuri Gulyayev ( Юрий Александрович Гуляев). Το τραγούδι κυκλοφόρησε το 1971. Δυστυχώς, ελλείψει χρόνου, λόγω διαβάσματος για τις Πανελλαδικές, δεν το έχω μεταφράσει στα Ελληνικά...!
Τη φράση "παγιέχαλι" (ρωσ. πάμε), που αναφέρεται και στο τραγούδι, την αναφώνησε ο Γκαγκάριν κατά τη στιγμή της απογείωσης του διαστημοπλοίου!
Για να διαβάσετε το άρθρο που είχα γράψει για την επέτειο των 50 χρόνων απ' την πτήση του Γκαγκαριν, κάντε κλικΕΔΩ.
Ο Ιερός Πόλεμος (ρωσ. Священная война) είναι ρώσικο αντιφασιστικό τραγούδι του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Γράφτηκε το 1941, ύστερα από αίτημα του Ιωσήφ Στάλιν, λίγο μετά την έναρξη της επίθεσης των Ναζί κατά της Ε.Σ.Σ.Δ. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Vasily Lebedev-Kumach. Τη μουσική συνέθεσε ο Alexander Vasilyevich Alexandrov, ιδρυτής της χορωδίας του Κόκκινου Στρατού και συνθέτης του εθνικού ύμνου της Σοβιετικής Ένωσης και της Ρωσίας. Είναι ένα από τα τραγούδια που παίζονται στην παρέλαση της 9ης Μαΐου, την Ημέρα της Νίκης, στη Ρωσία.
Η Καλίνκα (ρωσ. Калинка) είναι ένα από τα πιο γνωστά ρώσικα τραγούδια. Συντέθηκε το 1860 από το Ρώσο συνθέτη και λαογράφο Ivan Larionov (Иван Петрович Ларионов), και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην πόλη Saratov (Саратов), ως μέρος μιας θεατρικής του παράστασης. Σύντομα, το τραγούδι προστέθηκε στη λαϊκή παράδοση της Ρωσίας.
Το ρεφρέν του τραγουδιού, αναφέρεται στην Καλίνκα. Στην πραγματικότητα η Καλίνκα είναι ένα είδος ανθοφόρου φυτού, με επιστημονική ονομασία Viburnum opulus, το οποίο ευδοκιμεί στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική και την κεντρική Ασία. Στα αγγλικά, το φυτό αυτό αποκαλείται snowball tree. Δεν κατάφερα να βρω ποια είναι η Ελληνική του ονομασία.
Evgeny Belyaev
Ο ρυθμός του ρεφρέν είναι γρήγορος, και οι στίχοι χαρούμενοι. Ένας από τους πιο γνωστούς ερμηνευτές του τραγουδιού, ήταν ο σολίστ της Χορωδίας του Κόκκινου Στρατού της ΕΣΣΔ Evgeny Belyaev (Евгений Михайлович Беляев) (1926-1994).
Στα Ελληνικά, οι στίχοι έχουν μεταφραστεί από τον ποιητή Γιάννη Ρίτσο. Έχει ερμηνευτεί από τη Μαργαρίτα Ζορμπαλά, στο άλμπουμ "12 Ρούσικα λαϊκά τραγούδια", που κυκλοφόρησε το 1977.
Καλίνκα, καλίνκα, καλίνκα μου εσύ, έι, βατόμουρο του κήπου, κοπέλα χρυσή. Το παρακάτω βίντεο έχει γυριστεί στην περιοχή Kurkino, κοντά στη Μόσχα, το 1965. Ερμηνεύει ο Evgeny Belyaev. Διευθύνει ο Boris Alexandrov.
Ελληνική εκτέλεση. Μαργαρίτα Ζορμπαλά.
Πληροφορίες αντλήθηκαν από την Αγγλική και τη Ρώσικη Βικιπαιδεία.
Οι γερανοί(ρωσ. Журавли́) είναι ένα από τα πιο γνωστά ρώσικα τραγούδια, σχετικά με τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.Οι στίχοι γράφτηκαν από τον ποιητή Rasul Gamzatov, από τη Ρώσικη Δημοκρατία του Νταγκεστάν. Οι στίχοι γράφτηκαν αρχικά στην Αβαρική γλώσσα, η οποία ομιλείται στο Νταγκεστάν. Η μετάφραση στα ρώσικα έγινε από τον Ρώσο ποιητή και μεταφραστή Naum Grebnyov. Η μουσική του τραγουδιού συντέθηκε από τον Yan Frenkel, το 1968. Ο Gamzatov σε ένα ταξίδι του στην πόλη Χιροσίμα, εντυπωσιάστηκε από το "Πάρκο
Ειρήνης της Χιροσίμα" και το "Μνημείο Ειρήνης των Παιδιών". Το μνημείο αυτό είναι ένα άγαλμα αφιερωμένο στη μνήμη των παιδιών που πέθαναν εξαιτίας του βομβαρδισμού και κατασκευάστηκε το 1958. Είναι το άγαλμα ενός κοριτσιού με απλωμένα χέρια, ενώ πάνω από το κορίτσι πετά ένας γερανός. Το γλυπτό βασίζεται στην αληθινή ιστορία της Σαντάκο Σασάκι, μιας νεαρής κοπέλας που πέθανε από τη ραδιενέργεια της βόμβας λίγα χρόνια μετά την επίθεση. Η Σαντάκο πίστευε ότι αν έφτιαχνε χίλιους οριγκάμι γερανούς θα θεραπευόταν. Μέχρι και σήμερα, άνθρωποι (κυρίως παιδιά) απ' όλο τον κόσμο φτιάχνουν τέτοιους χάρτινους γερανούς και τους στέλνουν στη Χιροσίμα όπου τοποθετούνται κοντά στο άγαλμα. Το άγαλμα αυτό επηρέασε τον Gamzatov, και του έδωσε έμπνευση για το γράψιμο των στίχων. Οι στίχοι του τραγουδιού έχουν μεταφραστεί στα Ελληνικά από το Γιάννη Ρίτσο, και η πρώτη εκτέλεση στα Ελληνικά έγινε από τη Μαργαρίτα Ζορμπαλά. Στα ρώσικα, η πρώτη εκτέλεση έγινε από τον Mark Bernes.
ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ (Γιάννης Ρίτσος)
Στιγμές στιγμές θαρρώ πως οι στρατιώτες που πέσανε στη ματωμένη γη δεν κείτονται, θαρρώ, κάτω απ’ το χώμα αλλά έχουν γίνει άσπροι γερανοί.
Πετούν και μας καλούν με τις κραυγές τους απ’ τους καιρούς αυτούς τους μακρινούς κι ίσως γι’ αυτό πολλές φορές σιωπώντας κοιτάμε τους θλιμμένους ουρανούς.
Πετάει ψηλά το κουρασμένο σμάρι στης δύσης τη θαμπή φεγγοβολή και βλέπω ένα κενό στη φάλαγγά του και είναι ίσως η δική μου η θέση αυτή.
Θα ’ρθεί μια μέρα που μ’ αυτό το σμάρι στο μέγα θάμπος θα πετώ κι εγώ σαν γερανός καλώντας απ’ τα ουράνια όλους εσάς που έχω αφήσει εδώ. Ρώσικη εκτέλεση (Mark Bernes)
Ελληνική εκτέλεση (Μαργαρίτα Ζορμπαλά)
(Ακούγοντας το τραγούδι αυτό μου έρχεται στο μυαλό ο προπαππούς μου, Πέτρος Δ. Γιαννούλης, ο οποίος σκοτώθηκε στον Εμφύλιο.)
Για τη συγγραφή του άρθρου αντλήθηκαν πληροφορίες από την Ελληνική, την Αγγλική και τη Ρώσικη Βικιπαιδεία. Πηγή στίχων: stixoi.info
Τα "Αηδόνια" (ρωσ. Соловьи) είναι ένα ρώσικο αντιπολεμικό τραγούδι, γραμμένο κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, σε μουσικήVasily Solovyov-Sedoi και στίχους του Aleksei Fatyanov. Δε μπόρεσα να βρω πολλές πληροφορίες γι' αυτό το τραγούδι. Στους στίχους του περιγράφεται η ματαιότητα του πολέμου, και η ομορφιά της φύσης, την οποία συμβολίζουν τα αηδόνια. Η άνοιξη που έχει έρθει στην πρώτη γραμμή, κάνει τους στρατιώτες να σκέφτονται τα σπίτια τους και τις οικογένειές τους. Το τραγούδι των αηδονιών τους υπενθυμίζει τα παραπάνω και δεν τους αφήνει να κοιμηθούν! Όμως, εν τέλει, επανέρχεται η σκληρή πραγματικότητα... Ο πόλεμος συνεχίζεται, και είναι στη μοίρα των στρατιωτών να συνεχίσουν να μάχονται για την υπεράσπιση της χώρας τους!
ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Αηδόνια, αηδόνια, μην ενοχλείτε τους στρατιώτες,
αφήστε τους να κοιμηθούν για λίγο,
να κοιμηθούν για λίγο...
Η άνοιξη έχει φτάσει στην πρώτη γραμμή
και οι στρατιώτες δε μπορούν να κοιμηθούν
όχι εξαιτίας των κανονιοβολισμών,
αλλά εξαιτίας των αηδονιών που έχουν χάσει τα μυαλά τους
Έχουν ξεχάσει ότι οι μάχες συνεχίζονται
και τραγουδούν όπως συνήθως κάθε άνοιξη.
ΡΕΦΡΕΝ (1η στροφή)
Αλλά τι σημαίνει ο πόλεμος γι' αυτό το πουλί!
Ένα αηδόνι έχει μια ζωή δικιά του!
Ο στρατιώτης δεν κοιμάται, γιατί σκέφτεται στο σπίτι του
και τον πράσινο κήπο του, πέρα απ' τη λιμνούλα
Όπου τα αηδόνια όλη τη νύχτα τραγουδούν,
και κάποιος περιμένει το στρατιώτη να γυρίσει.
ΡΕΦΡΕΝ
Αύριο έρχεται μια ακόμα μάχη
Είναι η μοίρα μας να προχωρήσουμε
Χωρίς να έχουμε πολλή αγάπη,
Μακριά απ' τα χωράφια μας με το καλαμπόκι, και τις αγαπημένες μας συζύγους
Αλλά, κάθε βήμα μπροστά σε αυτή τη μάχη
Μας φέρνει πιο κοντά στην πατρίδα μας...!
(Οι παραπάνω στίχοι έχουν προκύψει από μετάφραση στα Ελληνικά της Αγγλικής μετάφρασης του τραγουδιού.)
Ερμηνεία του τραγουδιού απ' τον Georgi Vinogradov με τη Χορωδία του Κόκκινου Στρατού. Η ηχογράφηση έχει γίνει το 1950. Διευθύνει ο Boris Alexandrov.
Μια πολύ ωραία, επίσης, ερμηνεία απ' την Πολωνή Anna German.
