Ο λιγνιτωρύχος

"...Να μια, να δυο, να κι άλλη μια
λοστοί ξηνάρια και σφυριά
κι ο δυναμίτης στη βραχόπετρα
στα μάτια σου πέτρα μουγκή
στα μάτια σου πέτρα σκληρή
σπίτι δεν έχτισες εσύ
με τη δουλειά σου τη βαριά
χτίσ’ το λοιπόν με την βαρυά
να δυο, να τρεις να κι άλλη μια
κι ο κόκορας λαλεί μακρυά
άιντε και ντε..."

Γιάννης Ρίτσος "Άιντε και ντε"

Στην παραπάνω φωτογραφία βλέπετε το άγαλμα που τοποθετήθηκε στο κέντρο του Αλιβερίου, στα πλαίσια των έργων ανάπλασης. Ένα μνημείο για όλους εκείνους τους αφανείς λιγνιτωρύχους των ορυχείων της ΔΕΗ στο Αλιβέρι, που με τη σκληρή δουλειά τους και τον αγώνα τους, κάτω από αντίξοες συνθήκες, έφεραν το "φως" σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Ανάμεσα σε όλους αυτούς και οι δύο μου παππούδες. Απ' τις δύσκολες συνθήκες εργασίας, πολλοί έχασαν τη ζωή τους στις στοές, σε μεγάλα ατυχήματα. Το μνημείο αυτό αποτελεί, λοιπόν, τον ελάχιστο φόρο τιμής της πόλης του Αλιβερίου σε αυτούς του ανθρώπους. Τους παραπάνω στίχους του ποιητή Γιάννη Ρίτσου, μαζί με τη φωτογραφία, τους αφιερώνω στους παππούδες μου, και σε όλους τους υπόλοιπους λιγνιτωρύχους της περιοχής! Τα συγχαρητήρια μου στον καλλιτέχνη, κύριο Ρέτσα!

Τέτοια μνημεία είναι για να μας θυμίζουν πόσο σημαντική είναι η συμβολή της εργατιάς στην ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας μιας χώρας. Οι εργάτες είναι αυτοί που σηκώνουν στις πλάτες τους το βαρύ έργο της παραγωγής του πλούτου, οδηγώντας μια χώρα στην ευημερία...!

----------------------------------------------------------
Ένα μικρό βίντεο - αφιέρωμα με φωτογραφίες που είχα φτιάξει παλαιότερα για το λιγνιτωρυχείο της ΔΕΗ στο Αλιβέρι.

Μουσικές αναμνήσεις απ' την Ισλανδία

Η Ελληνική αποστολή του Comenius Teen TV

Πέρασαν κιόλας 3 χρόνια απ' το ταξίδι μου στην Ισλανδία, το Μάρτιο του 2011 (10-03-11 μέχρι 17-03-11). Το ταξίδι αυτό έχει μείνει χαραγμένο στη μνήμη μου, όχι μόνο γιατί ήταν το πρώτο μου στο εξωτερικό, αλλά και επειδή αποτέλεσε μια εμπειρία ζωής. Αποφάσισα, λοιπόν, για την επέτειο των 3 χρόνων, να συγκεντρώσω σε αυτήν την ανάρτηση, μερικά τραγούδια, τα οποία άκουγα κατά τη διάρκεια των ημερών αυτών. Τα τραγούδια αυτά μου θυμίζουν διάφορες εικόνες απ' το ταξίδι αυτό...!



Η νήσος των Αζορών
(Αν θυμάμαι καλά, το άκουγα κατά την προσγείωση στο αεροδρόμιο του Κέφλαβικ)



Το τραγούδι της ξενιτιάς
(Το βράδυ μεταξύ 12-03 και 13-03, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού απ' το Ρέικιαβικ στο χωριό Grundarfjörður, όπου μείναμε)



No milk today
(Αυτό και το επόμενο τα είχαμε βάλει ένα απόγευμα στον ξενώνα στο Grundarfjörður)



Σαν παιδί



Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα
(Το τραγουδούσαμε όλοι μαζί, κάποια απ' τις μέρες που πηγαίναμε με τα πόδια στο συνεργαζόμενο σχολείο. Είχε ρίξει πολύ χιόνι το προηγούμενο βράδυ.)



Πάμε όλοι μαζί σε μια παραλία
(Ανάλογη κατάσταση με την παραπάνω)



Κατιούσα
(Η Γ' Γυμνασίου ήταν η περίοδος που είχα αρχίσει να ασχολούμαι με τη ρώσικη μουσική. Κατά τη διάρκεια εξόρμησης με λεωφορείο στη χερσόνησο Snæfellsnes)



Καράβια αλήτες
(Στην απογείωση του αεροπλάνου της Ολυμπιακής από το Παρίσι, με προορισμό την Αθήνα)



Και με αυτή το μουσικό ταξίδι, τελείωσε μια αναπόληση του αξέχαστου αυτού ταξιδιού. Ελπίζω στο μέλλον να ξαναβρεθώ στη μαγευτική αυτή χώρα, την οποία έχω μέσα στην καρδιά μου!

---------------------------------------
Όποιος αναγνώστης επιθυμεί να διαβάσει τις αναρτήσεις της ανταπόκρισης μου απ' την Ισλανδία, μπορεί να κάνει κλικ ΕΔΩ

Περί Ουκρανίας...

Πηγή εικόνας: Ναυτεμπορική

Η έκρυθμη κατάσταση στην Ουκρανία είναι ένα απ' τα πιο φλέγοντα θέματα της επικαιρότητας! Εκτεταμένες διαδηλώσεις και ταραχές, παρεμβάσεις ξένων χωρών και συμφερόντων, άλλα και άνοδος του φασισμού, οπαδοί του οποίου συμμετέχουν στη νέα διακυβέρνηση, είναι μερικές από τις εικόνες της κατάστασης που επικρατεί στην Ουκρανία! Στη χώρα επικρατεί εσωτερικός διχασμός και σύγκρουση, ανάμεσα στους Ρωσόφιλους και αυτούς που επιθυμούν ένταξη στην Ευρώπη, με το ενδεχόμενο διαμελισμού της χώρας να διαφαίνεται στον ορίζοντα.

Το πιο τρομακτικό της υπόθεσης, και στο οποίο θα σταθώ, είναι η έξαρση του φασισμού στην Ουκρανία. Με την φυγή του προέδρου Γιανουκόβιτς στη Ρωσία (ο οποίος δεν είναι άμοιρος ευθυνών) , στη νέα κυβέρνηση που εγκαθιδρύθηκε, συμμετέχουν και ακροδεξιοί, οι οποίοι μάλιστα διακηρύττουν ότι οι εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες και οι κομμουνιστές δεν έχουν θέση στην Ουκρανία, επιδιδόμενοι σε ένα ανελέητο "κυνήγι" και "εξευτελισμό" κομμουνιστών και μειονοτήτων. Μειονότητες, όπως η Ελληνική, κινδυνεύουν να μην μπορούν να μιλήσουν τη γλώσσα τους, αλλά και να έχουν τα ίδια δικαιώματα, μέσα σε μια δημοκρατική κοινωνία. Η νέα διακυβέρνηση, όπως είναι φυσικό, στηρίζεται από τις "δημοκρατικές" ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα ανησυχητική, δεδομένου ότι ο φασισμός βρίσκει συνεχώς έδαφος. Η Ουκρανία, όντως Δημοκρατία της ΕΣΣΔ, βίωσε τα δεινά του κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, και προσωπικά, μου προκαλεί έκπληξη το γεγονός το ότι υπάρχουν οπαδοί του φασισμού σε αυτή τη χώρα.

Ο φασισμός είναι μια ακραία αντιανθρώπινη έκφανση της κοινωνίας, που στρέφει τον άνθρωπο ενάντια στον άνθρωπο, εκτρέφει το μίσος για το διαφορετικό και συντελεί στην πνευματική νωθρότητα και την ανάπτυξη στερεοτύπων. Ταυτόχρονα γεννά το ρατσισμό, την ξενοφοβία, καλλιεργεί τη βία, τον εθνικισμό και άλλα φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας.

"Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.", έγραψε κάποτε ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης Μάνος Χατζιδάκις!

Χρειάζονται, λοιπόν αγώνες και πάλη κατά του φασισμού για την εδραίωση μιας δημοκρατικής κοινωνίας, με ίσες ευκαιρίες και δικαιώματα για όλους, χωρίς διακρίσεις ανάλογα με το χρώμα, την καταγωγή, το φύλο, τη θρησκεία ή άλλα χαρακτηριστικά, χωρίς εκμετάλλευση. Ταυτόχρονα, ο γόνιμος διεθνισμός, θα συντελέσει στην ανάπτυξη σχέσεων συνεργασίας και φιλίας μεταξύ των λαών και εγκαθίδρυσης της Παγκόσμιας Ειρήνης.

Όσον αφορά τώρα την Ουκρανία, θα πρέπει να υπάρξει γόνιμος διάλογος, τόσο εντός της χώρας, όσο και σε επίπεδο διεθνών οργανισμών, ώστε να βρεθεί λύση στην κρίση της χώρας. Στο διάλογο αυτό, δεν πρέπει να παίξουν ρόλο τα ακραία στοιχεία. Ο Ουκρανικός λαός, πρέπει να λάβει μια απόφαση, σκεπτόμενος ένα δημοκρατικό και ανεξάρτητο μέλλον, ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά του...!

Dedication

DEDICATION

(Clifton Nivison, Mάνου Χατζιδάκι)

Feels like I΄m getting older
I΄m not afraid,
All though I΄m worlds apart from yesterday
And yet I can΄t believe I΄m old enough today
To be in love, and feel in love
And see if love is the way.

I don΄t need fancy places
To spend the time,
I΄m happy just to be here
With you tonight
And yet I΄m not so sure
The time it΄s really right
To be in love, and feel in love
And see if love is all right.

And you will sing
As long as there΄s a song
The feelings never gone
It was the first time to be in love
Maybe tomorrow I΄ll never sing again
But I΄ll remember when
It was the first time to be in love.

The picture is slowly fading
And now it΄s gone,
The letters we remember are old and torn
And although the time has passed
The memory lingers on
To be in love, and feel in love
And know when love is gone

(Αφιερωμένο στον άνθρωπο που με έμαθε να αγαπάω τον Χατζιδάκι...!)

Ο μαύρος γάτος

Επιστροφή μετά από πολύ καιρό στο blog!
Η καθημερινότητα και η αναμονή των Πανελλαδικών συνεχίζεται...!

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ένα τραγούδι που άκουσα προχθές το πρωί στο ραδιόφωνο.
Είναι "Ο μαύρος γάτος", του συνονόματου, Βασίλη Παπακωνσταντίνου!

Ο μαύρος γάτος

Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Ήταν ένας γάτος μαύρος πονηρός

κάθε που εβράδιαζε ντύνονταν γαμπρός
τα μαλλιά του έκανε λίγο κατσαρά
κι ένα κόκκινο παπιόν φορούσε στην ουρά

Σε κάθε σπίτι πήγαινε όπου έβλεπε καπνό
ζητούσε τα κορίτσια δήθεν για σκοπό
κι αυτές άλλο δε θέλανε φορούσαν νυφικά
κάλιο μ'ένα γάτο παρά με κοιλαρά

Μα όπως είπα στην αρχή ο γάτος πονηρός
βόλευε τα κορίτσια και γίνονταν καπνός
με τόση καρπερότητα αχ να 'χα μια σταλιά
γέμισαν τα ιδρύματα με μπάσταρδα γατιά

Οι άρχοντες φοβήθηκαν μην πάθουνε ζημιά
και την κουτάλα χάσουνε μαζί με τα ζουμιά
ρε θες να κάνουν κίνημα του γάτου οι καρποί
κι ό,τι γλυκά ροκάνιζαν σαν φούσκα να χαθεί

Έτσι αφού σκεφτήκανε βρήκαν το πιο σωστό
το γάτο να τσακώσουνε σαν μούτρο Αναρχικό
βγήκε λοιπόν σεργιάνι το χαφιεδότσουρμο
αυτοί που αποτελούνε τον εθνικό κορμό.

Αχ καημένε γάτο μου την έχεις πια βαμμένη
του έθνους τα λαγωνικά στην έχουνε στημένη
κι όπως το λέω έγινε το πιάσανε το αλάνι
τους είδε μαύρους νόμισε με φίλους πως θα κάνει

Τώρα κλαίει κι οδύρεται μαζεύεται κουβάρι
μήπως τους κρύους δικαστές μπορέσει να τουμπάρει
αχ μη καλοί μου άνθρωποι εγώ δεν είμαι γάτος
εγώ είμαι ένας άνθρωπος με αισθήματα γεμάτος

Κοιτάζω το συμφέρον μου διαβάζω εφημερίδα
και στο στρατό υπηρέτησα για τη μαμά πατρίδα
μα εκείνοι που να ακούσουνε τον στήσανε στον τοίχο
τα μάτια κάπως παίξανε στης τουφεκιάς τον ήχο

Αν μία κόρη έχετε κρατήστε την αθώα
μπορεί ο γάτος να μη 'ρθει μα θα 'ρθουν άλλα ζώα
κι αν είστε κάποιος άρχοντας και παρεξηγηθείτε
στα όργανα μου μια χαρά χωράει να γραφτείτε.

Καλή Χρονιά!!!!

Ήρθε και το 2014...! Πρώτη ανάρτηση του blog για φέτος.

Καλή χρονιά σε όλους, με υγεία και χαρά...!

Βασίλης Χ. Αντώνενας

Στη "Φωλιά του Κόκκορα"

Το πρώτο βράδυ της πενθήμερης εκδρομής στη Θεσσαλονίκη (12/12/13), πήγαμε στο ρεμπετάδικο "Η φωλιά του κόκκορα". Ήταν από τις εξόδους της εκδρομής που άξιζε πραγματικά και, παρόλη την κούραση του ταξιδιού, πέρασα καταπληκτικά! Μια πολύ όμορφη και εύθυμη ατμόσφαιρα! Είναι δύσκολο να σας μεταφέρω γραπτώς το κλίμα εκείνης της νύχτας, και γι' αυτό το λόγο επέλεξα να μοιραστώ μαζί σας μερικά απ' τα τραγούδια που έπαιξε η ορχήστρα.

Καλή σας διασκέδαση...!

Ευδοκία



Πριγκιπέσα

Δε θα ξαναγαπήσω


Μ' ένα παράπονο


Οι θαλασσινοί


Ροζ


Σαν τον Καραγκιόζη


Ας κρατήσουν οι χοροί


Ευβοιώτισσα


Ο τρόπος


(Στη λίστα αυτή μπορούν να συμπεριληφθούν και μερικά από τα τραγούδια από προηγούμενη ανάρτηση. Κάντε κλικ ΕΔΩ για να τη δείτε.)

Καλά Χριστούγεννα...!

Ξημέρωσε η μέρα των Χριστουγέννων, με βροχή στο Αλιβέρι!

Εύχομαι σε όλους τους αναγνώστες του blog "Καλά και Ευτυχισμένα Χριστούγεννα" μαζί με τα αγαπημένα τους πρόσωπα...!

-----------------------------------------------------------

Μερικά τραγούδια για να μπούμε στο κλίμα της ημέρας!

Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα


Άγια Νύχτα (στα Γερμανικά από τη Νάνα Μούσχουρη)

Jingle Bells (από τη χορωδία του Κόκκινου Στρατού)

Εκδρομή στη Θεσσαλονίκη

Αύριο αναχωρώ για Θεσσαλονίκη, λόγω της πενταήμερης (ναι..., το σωστό είναι πενθήμερη!) εκδρομής της Γ' Λυκείου του 1ου Λυκείου Αλιβερίου!

Για να μπούμε λίγο στο κλίμα, παραθέτω μερικά γνωστά τραγούδια για τη Θεσσαλονίκη!

Θεσσαλονίκη είσαι μια

Σ' αναζητώ στη Σαλονίκη



Τα λαδάδικα


Στο λευκό τον Πύργο


Όμορφη Θεσσαλονίκη


Θεσσαλονίκη

Όταν...!

Το Ποιημα Ανηκει στη συλλογή Κατά Σαδδουκαίων την πιο σημαντική ποιητική συλλογή του Μ. Κατσαρού. Τα ποιήματά της εκφράζουν την ανεξάρτητη και αντιεξουσιαστική στάση του ποιητή.

Όταν ακούω να μιλάν για τον καιρό όταν ακούω να μιλάνε για τον πόλεμο όταν ακούω σήμερα το Αιγαίο να γίνεται ποίηση να πλημμυρίζει τα σαλόνια όταν ακούω να υποψιάζονται τις ιδέες μου να τις ταχτοποιούν σε μια θυρίδα όταν ακούω σένα να μιλάς εγώ πάντα σωπαίνω. Όταν ακούω κάποτε στα βέβαια αυτιά μου ήχους παράξενους ψίθυρους μακρινούς όταν ακούω σάλπιγγες και θούρια λόγους ατέλειωτους ύμνους και κρότους όταν ακούω να μιλούν για την ελευθερία για νόμους ευαγγέλια για μια ζωή με τάξη όταν ακούω να γελούν όταν ακούω πάλι να μιλούν εγώ πάντα σωπαίνω. Μα κάποτε που η κρύα σιωπή θα περιβρέχει τη γη κάποτε που θα στερέψουν οι άσημες φλυαρίες κι όλοι τους θα προσμένουνε σίγουρα τη φωνή θ' ανοίξω το στόμα μου θα γεμίσουν οι κήποι με καταρράχτες στις ίδιες βρώμικες αυλές τα οπλοστάσια οι νέοι έξαλλοι θ' ακολουθούν με στίχους χωρίς ύμνους ούτε υποταγή στην τρομερή εξουσία. Πάλι σας δίνω όραμα. (Πηγή: Ψηφιακό Σχολείο)