Καλή Χρονιά!!!!

Ήρθε και το 2014...! Πρώτη ανάρτηση του blog για φέτος.

Καλή χρονιά σε όλους, με υγεία και χαρά...!

Βασίλης Χ. Αντώνενας

Στη "Φωλιά του Κόκκορα"

Το πρώτο βράδυ της πενθήμερης εκδρομής στη Θεσσαλονίκη (12/12/13), πήγαμε στο ρεμπετάδικο "Η φωλιά του κόκκορα". Ήταν από τις εξόδους της εκδρομής που άξιζε πραγματικά και, παρόλη την κούραση του ταξιδιού, πέρασα καταπληκτικά! Μια πολύ όμορφη και εύθυμη ατμόσφαιρα! Είναι δύσκολο να σας μεταφέρω γραπτώς το κλίμα εκείνης της νύχτας, και γι' αυτό το λόγο επέλεξα να μοιραστώ μαζί σας μερικά απ' τα τραγούδια που έπαιξε η ορχήστρα.

Καλή σας διασκέδαση...!

Ευδοκία



Πριγκιπέσα

Δε θα ξαναγαπήσω


Μ' ένα παράπονο


Οι θαλασσινοί


Ροζ


Σαν τον Καραγκιόζη


Ας κρατήσουν οι χοροί


Ευβοιώτισσα


Ο τρόπος


(Στη λίστα αυτή μπορούν να συμπεριληφθούν και μερικά από τα τραγούδια από προηγούμενη ανάρτηση. Κάντε κλικ ΕΔΩ για να τη δείτε.)

Καλά Χριστούγεννα...!

Ξημέρωσε η μέρα των Χριστουγέννων, με βροχή στο Αλιβέρι!

Εύχομαι σε όλους τους αναγνώστες του blog "Καλά και Ευτυχισμένα Χριστούγεννα" μαζί με τα αγαπημένα τους πρόσωπα...!

-----------------------------------------------------------

Μερικά τραγούδια για να μπούμε στο κλίμα της ημέρας!

Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα


Άγια Νύχτα (στα Γερμανικά από τη Νάνα Μούσχουρη)

Jingle Bells (από τη χορωδία του Κόκκινου Στρατού)

Εκδρομή στη Θεσσαλονίκη

Αύριο αναχωρώ για Θεσσαλονίκη, λόγω της πενταήμερης (ναι..., το σωστό είναι πενθήμερη!) εκδρομής της Γ' Λυκείου του 1ου Λυκείου Αλιβερίου!

Για να μπούμε λίγο στο κλίμα, παραθέτω μερικά γνωστά τραγούδια για τη Θεσσαλονίκη!

Θεσσαλονίκη είσαι μια

Σ' αναζητώ στη Σαλονίκη



Τα λαδάδικα


Στο λευκό τον Πύργο


Όμορφη Θεσσαλονίκη


Θεσσαλονίκη

Όταν...!

Το Ποιημα Ανηκει στη συλλογή Κατά Σαδδουκαίων την πιο σημαντική ποιητική συλλογή του Μ. Κατσαρού. Τα ποιήματά της εκφράζουν την ανεξάρτητη και αντιεξουσιαστική στάση του ποιητή.

Όταν ακούω να μιλάν για τον καιρό όταν ακούω να μιλάνε για τον πόλεμο όταν ακούω σήμερα το Αιγαίο να γίνεται ποίηση να πλημμυρίζει τα σαλόνια όταν ακούω να υποψιάζονται τις ιδέες μου να τις ταχτοποιούν σε μια θυρίδα όταν ακούω σένα να μιλάς εγώ πάντα σωπαίνω. Όταν ακούω κάποτε στα βέβαια αυτιά μου ήχους παράξενους ψίθυρους μακρινούς όταν ακούω σάλπιγγες και θούρια λόγους ατέλειωτους ύμνους και κρότους όταν ακούω να μιλούν για την ελευθερία για νόμους ευαγγέλια για μια ζωή με τάξη όταν ακούω να γελούν όταν ακούω πάλι να μιλούν εγώ πάντα σωπαίνω. Μα κάποτε που η κρύα σιωπή θα περιβρέχει τη γη κάποτε που θα στερέψουν οι άσημες φλυαρίες κι όλοι τους θα προσμένουνε σίγουρα τη φωνή θ' ανοίξω το στόμα μου θα γεμίσουν οι κήποι με καταρράχτες στις ίδιες βρώμικες αυλές τα οπλοστάσια οι νέοι έξαλλοι θ' ακολουθούν με στίχους χωρίς ύμνους ούτε υποταγή στην τρομερή εξουσία. Πάλι σας δίνω όραμα. (Πηγή: Ψηφιακό Σχολείο)

Αρνιέμαι αρνιέμαι...

Με καθυστέρηση λίγων ημερών, ανεβάζω ανάρτηση για την επέτειο του Πολυτεχνείου (17η Νοέμβρη 1973). Για να σας μεταφέρω στο κλίμα της εποχής επέλεξα το τραγούδι "Αρνιέμαι", που θεωρώ ότι μπορεί να μεταδώσει με τον καλύτερο τρόπο το αγωνιστικό πνεύμα εκείνων των ημερών του Νοέμβρη του '73! Τα μηνύματα του τραγουδιού, αλλά και τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, είναι πάντα επίκαιρα, ιδιαίτερα στη σημερινή εποχή, και πρέπει να μας θυμίζουν ότι χρειάζονται αγώνες για την ανατροπή των δύσκολων καταστάσεων και της καταπίεσης, και όχι αδράνεια...!

Αρνιέμαι
Μουσική: Mίκης Θεοδωράκης
Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Πρώτη εκτέλεση: Bασίλης Παπακωνσταντίνου

Αρνιέμαι αρνιέμαι αρνιέμαι
οι άλλοι να βαστάνε τα σκοινιά
αρνιέμαι να με κάνουν ό,τι θένε
αρνιέμαι να πνιγώ στην καταχνιά.

Αρνιέμαι αρνιέμαι αρνιέμαι
να είσαι συ και να μην είμαι εγώ
που τη δική μου μοίρα διαφεντεύεις
με τη δική μου γη και το νερό.

Αρνιέμαι αρνιέμαι αρνιέμαι
να βλέπω πια το δρόμο μου κλειστό
αρνιέμαι να 'χω σκέψη που σωπαίνει
να περιμένει μάταια τον καιρό.

Οδός Ονείρων

Ένα αγαπημένο τραγούδι από τον μοναδικό Μάνο Χατζιδάκι. 

Μουσική και στίχοι που σε ταξιδεύουν...!

Θυμάμαι μικρός, τη μάνα μου να μου βάζει στο πικάπ το δίσκο της Οδού Ονείρων, ο οποίος ξεκινούσε με αυτό το τραγούδι...!

Στίχοι & Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Τραγουδά ο Γιώργος Μαρίνος

Γεια σας
Ήρθα για να σας δείξω ο ίδιος την οδό ονείρων
Δεν ξεχωρίζει
Είναι ένας δρόμος σαν όλους τους άλλους
δρόμους της Αθήνας
Είναι ας πούμε – ο δρόμος που κατοικούμε
Μικρός, ασήμαντος, λυπημένος, τυραννικός
μα κι απέραντα ευγενικός
Έχει πολύ χώμα, πολλά παιδιά
πολλές μητέρες μα και πολύ σιωπή
Κι όλα σκεπασμένα
από έναν τρυφερό μα κι αβάστακτο ουρανό
Εδώ σ’αυτόν τον δρόμο γεννιόνται και πεθαίνουν
τα όνειρα τόσων παιδιών
ίσαμε την στιγμή που η αναπνοή τους
Θα ενωθεί με τ’ανοιξιάτικο αεράκι του επιταφίου
και θα χαθεί
Όμως την νύχτα δεν τους πιάνει ο ύπνος
Κι όταν δεν ονειρεύονται – τραγουδούν

------------------------------------------------

Κάθε κήπος έχει
μια φωλιά για τα πουλιά.
Κάθε δρόμος έχει
μια καρδιά για τα παιδιά.

Μα κυρά μου εσύ,
σαν τι να λες με την αυγή
και κοιτάς τ’ αστέρια
που όλο πέφτουν σαν βροχή.

Δώσ’ μου τα μαλλιά σου
να τα κάνω προσευχή,
για να ξαναρχίσω
το τραγούδι απ’ την αρχή.

Κάθε σπίτι κρύβει
λίγη αγάπη στη σιωπή.
Μα ένα αγόρι έχει
την αγάπη για ντροπή.

---------------------------------------------------

Εδώ τελειώνει η μουσική για την οδό ονείρων
Εδώ τελειώνουν τα όνειρα
που μου δανείσατε οι ίδιοι μια βραδιά
δίχως να το γνωρίζετε
Τώρα είναι αργά
Κι όλοι οι φίλοι μου έχουν αποκοιμηθεί
Εγώ αθεράπευτα πιστός σ’αυτόν τον δρόμο
θα ξαγρυπνήσω ως το πρωί
για να μαζέψω τα καινούρια όνειρα που θα γεννήσετε
Να τα φυλάξω
και να σας τα ξαναδώσω μια άλλη φορά
πάλι σε μουσική
Καληνύχτα

Οδυσσέας Ελύτης - Της αγάπης αίματα

Σαν σήμερα, στις 2 Νοεμβρίου 1911, γεννιέται ο ποιητής Οδυσσέας Ελύτης.

Της αγάπης αίματα

Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Της αγάπης αίματα με πορφύρωσαν

και χαρές ανείδωτες με σκιάσανε

οξειδώθηκα μες στη νοτιά των ανθρώπων

μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο

Στ' ανοιχτά του πελάγου με καρτέρεσαν 

Με μπομπάρδες τρικάταρτες και μου ρίξανε

αμαρτία μου να `χα κι εγώ μιαν αγάπη 

μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο

Τον Ιούλιο κάποτε μισανοίξανε

τα μεγάλα μάτια της μες στα σπλάχνα μου

την παρθένα ζωή μια στιγμή να φωτίσουν

μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο 

Ερημωμένα χωριά

Το παρακάτω απόσπασμα ανήκει στην ποιητική σύνθεση Η τελευταία π. α. εκατονταετία. O Ρίτσος έγραψε το ποίημα το 1942, ως  άμεση αντίδραση στα σύγχρονα ιστορικά γεγονότα (πτώση του αλβανικού μετώπου, γερμανοϊταλική Κατοχή, προμηνύματα της Αντίστασης), το δημοσίευσε ωστόσο πολύ αργότερα, το 1961. Στο απόσπασμα αποτυπώνεται με ρεαλιστικό τρόπο η θλιβερή υποχώρηση του ελληνικού στρατού, κατά την οποία όμως, παρά τις δυσκολίες, διατηρούνται η ελπίδα και το αγωνιστικό φρόνημα.

Ερημωμένα χωριά, ξεροπόταμα σ' ένα ανελέητο ξερό καλοκαίρι.
Βομβαρδισμένες εκκλησιές. Ένας άσπρος άνεμος σφύριζε
σαν τον τρελό ψάλτη που τραγούδαγε άγρια τροπάρια μες στο ντουφεκίδι
κι ο παπάς με τις μπότες του σκοτωμένου αξιωματικού
σήκωνε τα ράσα του και πηδούσε το φράχτη. Στους τοίχους
ήταν σβησμένα τα συνθήματα. Υπόκωφοι κανονιοβολισμοί στο βάθος,
χαμηλά στον ορίζοντα η σιγαλιά του χαμένου πολέμου.
Ένα άλογο σκοτωμένο στην πλαγιά.

Είχε κολλήσει ο πάγος το παπούτσι στην κάλτσα, την κάλτσα στο πόδι.
Θα ξανάρθουμε - είπαν. Και δίχως πόδια θα ξανάρθουμε. Τρίζαν οι αραποσιτιές
παράξενα σα να μας σκίζαν τα χαρτιά με τα πατριωτικά τραγούδια μας
σα να μας σκίζαν τις σημαίες μας. Δυο λιγνά σύγνεφα
κρέμονταν πάνου στο βουνό σα δυο πλεξούδες σκόρδο δίπλα σ' ένα τζάκι
σ' ένα βομβαρδισμένο σπίτι. Να κρύψουμε τούτο το φως
μη μας το πάρουνε κι αυτό - πού να το κρύψουμε; - είπε.
O άλλος κοιτούσε τα νύχια του. Νύχτωνε.
Κατέβηκαν ξυστά, τοίχο τοίχο. Σκύψαν
πήραν τον ίσκιο τους και κουκουλώθηκαν. Χάθηκαν.
Μονάχα τα τσιγάρα τους μακριά πότε πότε μια κόκκινη λάμψη.

Γ. Ρίτσος, Ποιήματα, τόμ. 1, Κέδρος

Πηγή: Ψηφιακό Σχολείο

Το παραπάνω ποίημα βρίσκεται στο σχολικό βιβλίο των Κειμένων Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Β' Γυμνασίου.

28η Οκτωβρίου 1940

Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940















"Λέγαμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες. Πλέον θα λέμε ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες" - Sir W. Churchill, 1940.

" Πολεμήσατε άοπλοι εναντίον πανόπλων και νικήσατε . Μικροί εναντίον μεγάλων και επικρατήσατε. Δεν ήτο δυνατόν να γίνει άλλως, διότι είσθε Έλληνες. Εκερδίσαμεν χρόνον δια να αμυνθώμεν. Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι σας ευγνωμονούμε ".
Ραδιοφωνικός σταθμός Μόσχας 1942

(Τα παραπάνω λόγια για τους Έλληνες μας τα είχε τονίσει ο καθηγητής Γ.Β., φιλόλογος στη Β' Γυμνασίου)