Ο Ιερός Πόλεμος

Ο Ιερός Πόλεμος (ρωσ. Священная война) είναι ρώσικο αντιφασιστικό τραγούδι του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Γράφτηκε το 1941, ύστερα από αίτημα του Ιωσήφ Στάλιν, λίγο μετά την έναρξη της επίθεσης των Ναζί κατά της Ε.Σ.Σ.Δ. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Vasily Lebedev-Kumach. Τη μουσική συνέθεσε ο Alexander Vasilyevich Alexandrov, ιδρυτής της χορωδίας του Κόκκινου Στρατού και συνθέτης του εθνικού ύμνου της Σοβιετικής Ένωσης και της Ρωσίας. Είναι ένα από τα τραγούδια που παίζονται στην παρέλαση της 9ης Μαΐου, την Ημέρα της Νίκης, στη Ρωσία.



ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ (Αναδημοσίευση από ΕΔΩ.)

Σήκω χώρα απέραντη, σήκω για ηρωϊκό πόλεμο!
καταραμένο πόλεμο, κατά των φασιστών

Ρεφραίν:
“Ατελείωτη μανία βράζει σαν κύμα
προχωρά ο πόλεμος ο λαϊκός, ο πόλεμος ο ιερός”

Διώξτε τους καταπιεστές ιδεών, τους τύραννους
τους ληστές, τους βασανιστές ανθρώπων!

Ρεφραίν

Σαν δυο πόλοι αντίθετοι, είμαστε σε όλα εχθρικοί
για το φως και την ειρήνη αγωνιζόμαστε
αυτοί - για την αυτοκρατορία του σκότους

Μαύρα φτερά δεν θα πετούν πάνω από τη μητέρα χώρα
οι εχθροί δεν θα ποδοπατούν τις απέραντες εκτάσεις!

Ας πάμε με όλη τη δύναμη, την καρδιά, την ψυχή
και τον οίκτο για τη γη μας, για τη Μεγάλη Ένωσή μας!

Σήκω χώρα απέραντη, σήκω για ηρωϊκό πόλεμο!
καταραμένο πόλεμο, κατά των φασιστών

Το Γελαστό Παιδί

Παύλος Φύσσας

Ήταν πρωί του Αυγούστου κοντά στη ροδαυγή

βγήκα να πάρω αέρα στην ανθισμένη γη

βλέπω μια κόρη κλαίει σπαραχτικά θρηνεί

σπάσε καρδιά μου εχάθη το γελαστό παιδί

Είχεν αντρεία και θάρρος και αιώνια θα θρηνώ

το πηδηχτό του βήμα το γέλιο το γλυκό

ανάθεμα την ώρα κατάρα τη στιγμή

σκοτώσαν οι εχθροί μας το γελαστό παιδί

Μον’ να `ταν σκοτωμένο στου αρχηγού το πλάι

και μόνον από βόλι Εγγλέζου να `χε πάει

κι από απεργία πείνας μέσα στη φυλακή

θα `ταν τιμή μου που `χασα το γελαστό παιδί

Βασιλικιά μου αγάπη μ’ αγάπη θα στο λέω

για το ό,τι έκανες αιώνια θα σε κλαίω

γιατί όλους τους εχθρούς μας θα ξέκανες εσύ

δόξα τιμή στ’ αξέχαστο γελαστό παιδί

Ποτέ ξανά φασισμός...!

Καλό ταξίδι Παύλο...!

Επιστροφή στο σχολείο...

1ο ΓΕΛ Αλιβερίου

Επιστροφή, λοιπόν, στο σχολείο από αύριο...! Καλή αρχή σε όλους τους μαθητές!

Καλό κουράγιο σε όλους όσους είμαστε Γ' Λυκείου...!

Η μάχη της Λαμπούσας

Το μνημείο της μάχης

Στις 3 Σεπτέμβρη 1944 στην Λαμπούσα γράφτηκε μία από τις χρυσές σελίδες στην εποποιία της Εθνικής Αντίστασης. Τα ηρωϊκά παληκάρια του 3ου Τάγματος του 7ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ με την ηγεσία του Προκόπη Τζάνου ή Λόγγου έδωσαν ένα καθοριστικό κτύπημα στους Γερμανούς κατακτητές, «απάντησαν» στην ναζιστική θηριωδία που προηγήθηκε λίγους μήνες πριν, τον Μάιο του 44, στο Κακολύρι. Έδωσαν δύναμη και αισιοδοξία στο σκλαβωμένο λαό της Καρυστίας, ανάσα ελπίδας στα χωριά μας.

Ο καπετάνιος του 3ου Συντάγματος ο Αξέχαστος Θανάσης Τζάνος, ο ακούραστος αυτός καθοδηγητής του ΕΑΜ της Νότιας Εύβοιας, περιγράφει με απλά και αληθινά λόγια την προετοιμασία και την διεξαγωγή της Μάχης, στο βιβλίο ντοκουμέντο «Η Νότια Ευβοια στην Κατοχή».

Βασίλης Μήτρου

Αξίζει να σταθούμε στον Βασίλη Μήτρου. Ο Καπετάνιος του ο Θανάσης Τζάνος γράφει γιαυτόν: «’Αξιος και φιλότιμος καθώς ήταν ο Βασίλης πήρε την πρώτη θέση στη δουλειά της οργάνωσης και έτρεχε στις πιο επικίνδυνες αποστολές που τον έστελναν.. Μα ο Βασίλης ήταν ανήσυχος. Η δουλειά της πολιτικής οργάνωσης δεν τον ικανοποιούσε, ήθελε να ανέβει στο βουνό να γίνει αντάρτης, να πολεμήσει τους Γερμανούς με το όπλο στο χέρι. … Στην μεγάλη του όμως επιμονή αναγκάστηκαν να τον αφήσουν και ο Βασίλης έτρεξε όσο μπορούσε γρήγορα για να βρεθεί εκεί που τον έσπρωχνε η καρδιά του στον ΕΛΑΣ. Και εκεί δεν άργησαν να τον γνωρίσουν, γι αυτό πολύ γρήγορα τον αγάπησαν και τον εκτίμησαν. Τον έμαθαν σε λίγο τα χωριά, τον έμαθαν οι ταγματασφαλίτες, τον έμαθαν οι Γερμανοί. «Έρχεται ο Γύφτος» έλεγαν οι τσολιάδες και έτρεχαν να κρυφτούν. «Πέρασε ο Γύφτος» έλεγαν στις γειτονιές και έτρεχαν να τον γνωρίσουν. Απέραντη αγάπη από τους σκλαβωμένους και τους φίλους, άσβεστο μίσος από τους γερμανούς και τους Προδότες».

Αυτός ήταν ο ηρωϊκός Βασίλης Μήτρου ο μοναδικός έλληνας νεκρός της Μάχης της Λαμπούσας

(Πηγή: Δήμος Κύμης - Αλιβερίου)

Η χορωδία του Κόκκινου Στρατού τραγουδά Αντέλ

Η χορωδία του Κόκκινου Στρατού τραγουδά την επιτυχία της Αντέλ, "Skyfall".

(Από εκπομπή της ρώσικης τηλεόρασης, που προβλήθηκε πριν μερικές μέρες.)

Επίσκεψη στην Κολοκυθιά Φθιώτιδας

Πέτρος Δ. Γιαννούλης

Τη Δευτέρα 19/08/2013, επισκέφτηκα την Κολοκυθιά, ένα ορεινό χωριό χτισμένο στις πλαγιές των Βαρδουσίων, σε υψόμετρο 900m., στο νομό Φθιώτιδας. Σκοπός του ταξιδιού μου ήταν να βρεθώ στον τόπο που σκοτώθηκε ο προπάππους μου, Πέτρος Δ. Γιαννούλης, στις 02/04/1947, κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, σε ενέδρα ανταρτών. Η ενέδρα είχε στηθεί στο Σκαλόρεμα, μια ρεματιά, κοντά στο χωριό. Ο λοχαγός του λόχου που υπηρετούσε ο προπάππους μου, δεν άκουσε τους ανωτέρους του, που του είπαν να μην περάσει από κει, αλλά να ακολουθήσει άλλη διαδρομή. Ο λόχος ξεκίνησε νωρίς το πρωί και περνώντας απ' την περιοχή, έπεσε στην ενέδρα. Οι νεκροί 18, πολλοί επίσης και οι αιχμάλωτοι. Οι αντάρτες ήταν κρυμμένοι στα ψηλά σημεία της ρεματιάς. Οι στρατιώτες πήγαιναν ουσιαστικά σαν πρόβατα στη σφαγή. Ο λοχαγός εγκατέλειψε το πεδίο της μάχης, αφήνοντας τους στρατιώτες του στη μοίρα τους. Απ' ότι μου είπαν οι κάτοικοι του χωριού, ο συγκεκριμένος λοχαγός, επανέλαβε κάτι παρόμοιο και στο μέλλον, και εκτελέστηκε, καθώς υπήρχαν υποψίες ότι συνεργαζόταν με τους αντάρτες. Μετά τη μάχη, οι αιχμάλωτοι μεταφέρθηκαν στα Μάρμαρα, ένα γειτονικό χωριό, όπου αφού οι αντάρτες τους πήραν τα ρούχα και τον οπλισμό, τους άφησαν ελεύθερους. Οι αντάρτες άφηναν ελεύθερους τους αιχμάλωτους στρατιώτες, γιατί ήταν στρατεύσιμοι, αλλά εκτελούσαν τους αιχμάλωτους χωροφύλακες, διότι ήταν εθελοντές. Μερικές γυναίκες απ' την Κολοκυθιά, φόρτωσαν τους νεκρούς της μάχης στα μουλάρια τους, και τους μετέφεραν στο χωριό, όπου θάφτηκαν στο νεκροταφείο της

Ο τόπος της ταφής

Κολοκυθιάς, δίπλα σε έναν ομαδικό τάφο Γερμανών στρατιωτών, που είχαν εκτελεστεί το 1943, από αντάρτες. Όπως μου διηγήθηκε η κυρία Κυριακή Μπούρχα, αδερφή μιας εκ των γυναικών που μετέφεραν και έθαψαν τους νεκρούς στρατιώτες, οι στρατιώτες τάφηκαν με όλες τις τιμές, και το χωριό έκανε τρισάγια όχι μόνο γι' αυτούς, αλλά και για τους Γερμανούς στρατιώτες. Τη δεκαετία του '60, οι Γερμανοί πήραν τους νεκρούς τους απ' το χωριό. Το Ελληνικό Κράτος, όμως, έδειξε και δείχνει αδιαφορία, για τους νεκρούς στρατιώτες του. Σε επιστολές μου προς το Γενικό Επιτελείο Στρατού, ζητώντας πληροφορίες για τις
συνθήκες της μάχης και τον τόπο ταφής του προπάππου μου, οι υπεύθυνοι μου απάντησαν ότι δεν γνωρίζουν την τοποθεσία της ταφής. Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κύριο Ηλία Τζιβελέκα, πρόεδρο του τοπικού συμβουλίου, που μου διηγήθηκε όσα ήξερε για το γεγονός και μου έδειξε τον τόπο της ταφής, τον κύριο Μπούρχα Απόστολο και τη γυναίκα του κυρία Κυριακή, που με δέχτηκαν στο σπίτι τους και μου έδωσαν πληροφορίες, καθώς και τον κύριο Καραγιώργο Δημήτριο,

Η πλατεία του χωριού

για την τηλεφωνική επικοινωνία που είχε μαζί μου, κάνοντάς με να επισπεύσω την επίσκεψή στην Κολοκυθιά. Να μην ξεχάσω την κυρία Μαρία, που έχει το καφενείο δίπλα στην εκκλησία, και τη δροσερή πορτοκαλάδα που ήπια εκεί. Η Κολοκυθιά είναι ένα πανέμορφο χωριό με πολύ φιλόξενους κατοίκους. Σκοπός μου τώρα είναι να μάθω τα ονόματα και των υπόλοιπων στρατιωτών που σκοτώθηκαν στην ενέδρα, προκειμένου να φτιαχτεί μια επιτύμβια στήλη στο χώρο της ταφής.

Ελπίζω να επανέλθω στην Κολοκυθιά σύντομα...!

Το Σκαλόρεμα

Σχετικά άρθρα

• Πέτρος Δ. Γιαννούλης
• Η προγιαγιά μου
• Η πιο "αντιπολεμική" φωτογραφία που έχει κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο

Καλίνκα

Viburnum opulus

Η Καλίνκα (ρωσ. Калинка) είναι ένα από τα πιο γνωστά ρώσικα τραγούδια. Συντέθηκε το 1860 από το Ρώσο συνθέτη και λαογράφο Ivan Larionov (Иван Петрович Ларионов), και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην πόλη Saratov (Саратов), ως μέρος μιας θεατρικής του παράστασης. Σύντομα, το τραγούδι προστέθηκε στη λαϊκή παράδοση της Ρωσίας.

Το ρεφρέν του τραγουδιού, αναφέρεται στην Καλίνκα. Στην πραγματικότητα η Καλίνκα είναι ένα είδος ανθοφόρου φυτού, με επιστημονική ονομασία Viburnum opulus, το οποίο ευδοκιμεί στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική και την κεντρική Ασία. Στα αγγλικά, το φυτό αυτό αποκαλείται snowball tree. Δεν κατάφερα να βρω ποια είναι η Ελληνική του ονομασία.

Evgeny Belyaev

Ο ρυθμός του ρεφρέν είναι γρήγορος, και οι στίχοι χαρούμενοι. Ένας από τους πιο γνωστούς ερμηνευτές του τραγουδιού, ήταν ο σολίστ της Χορωδίας του Κόκκινου Στρατού της ΕΣΣΔ Evgeny Belyaev (Евгений Михайлович Беляев) (1926-1994).

Στα Ελληνικά, οι στίχοι έχουν μεταφραστεί από τον ποιητή Γιάννη Ρίτσο. Έχει ερμηνευτεί από τη Μαργαρίτα Ζορμπαλά, στο άλμπουμ "12 Ρούσικα λαϊκά τραγούδια", που κυκλοφόρησε το 1977.

ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ (Γιάννης Ρίτσος)

Καλίνκα, καλίνκα, καλίνκα μου εσύ,
έι, βατόμουρο του κήπου, κοπέλα χρυσή.

Άι, ξαπλώστε με μέσ' στο πευκόδασο
ύπνο σμαραγδένιο να κοιμηθώ,
άι, λιούλι - λιούλι, άι, λιούλι - λιούλι,
ύπνο σμαραγδένιο να κοιμηθώ.

Καλίνκα, καλίνκα, καλίνκα μου εσύ,
έι, βατόμουρο του κήπου, κοπέλα χρυσή.

Άι, πευκάκι μου πράσινο, πράσινο,
μην πευκοβουίζεις, να σε χαρώ,
άι, λιούλι - λιούλι, άι, λιούλι - λιούλι,
μην πευκοβουίζεις, να σε χαρώ.

Καλίνκα, καλίνκα, καλίνκα μου εσύ,
έι, βατόμουρο του κήπου, κοπέλα χρυσή.

Άι, ψυχούλα μου, βατομουρούλα μου,
έλα, αγάπησέ με, έλα πια,
άι, λιούλι - λιούλι, άι, λιούλι - λιούλι,
έλα, αγάπησέ με, έλα πια.

Καλίνκα, καλίνκα, καλίνκα μου εσύ,
έι, βατόμουρο του κήπου, κοπέλα χρυσή.

Το παρακάτω βίντεο έχει γυριστεί στην περιοχή Kurkino, κοντά στη Μόσχα, το 1965. Ερμηνεύει ο Evgeny Belyaev. Διευθύνει ο Boris Alexandrov.




Ελληνική εκτέλεση. Μαργαρίτα Ζορμπαλά.



Πληροφορίες αντλήθηκαν από την Αγγλική και τη Ρώσικη Βικιπαιδεία.

Πηγή στίχων: stixoi.info

Αλέκος Παναγούλης

Σαν σήμερα, στις 13 Αυγούστου 1968, ο Αλέκος Παναγούλης προσπαθεί να ανατινάξει το αυτοκίνητο του δικτάτορα Γεώργιου Παπαδόπουλου, αλλά αστοχεί και συλλαμβάνεται.

Αφιερωμένο στον φυσικό Έρβιν Σρέντιγκερ το σημερινό Doodle της Google

Η Google τιμά σήμερα τον διάσημο Αυστριακό φυσικό  με αφορμή τα 126 χρόνια από τη γέννησή του

Ο Έρβιν Σρέντινγκερ, ο οποίος γεννήθηκε στις 12 Αυγούστου του 1887 στη Βιέννη, ήταν ένας από τους πιο καταξιωμένους επιστήμονες στον τομέα της Θεωρητικής Φυσικής, ισάξιος των Aϊνστάιν, Planck, Heisenberg, ως προς τη δημιουργία της σύγχρονης εικόνας της φύσης.

Στη διάρκεια της πανεπιστημιακής καριέρας του ασχολήθηκε με τη Στατιστική φυσική, τη Θερμοδυναμική, την Ηλεκτροδυναμική, την Κοσμολογία, τη Βιολογία, τη Φιλοσοφία, αλλά κυρίως με την Κβαντική φυσική.

Το σημαντικότερο επίτευγμα του Έρβιν Σρέντιγκερ ήταν η ανακάλυψη της περίφημης κυματικής εξίσωσης, η οποία άλλωστε φέρει και το όνομά του.

H εξίσωση Σρέντιγκερ προτάθηκε από τον ίδιο το 1925, για να περιγράψει τη χρονική και χωρική εξάρτηση κβαντομηχανικών συστημάτων. Παίζει κεντρικό ρόλο στην κβαντομηχανική θεωρία, με σημασία ανάλογη του δεύτερου νόμου του Νεύτωνα στην κλασσική μηχανική.

Ο Σρέντινγκερ είχε πολλά και ποικίλα ενδιαφέροντα, ήδη από την εποχή της φοίτησής του στο Γυμνάσιο. Του άρεσαν οι επιστημονικές αρχές, αλλά εκτιμούσε την αυστηρή λογική της γραμματικής της παλαιάς γερμανικής γλώσσας και ποίησης. Διατύπωσε πολλές σημαντικές φιλοσοφικές απόψεις για την επιστήμη και τον ανθρωπισμό.

Εργάστηκε ως Καθηγητής στη Ζυρίχη, όπου εγκαταστάθηκε για έξι χρόνια. Η περίοδος αυτή ήταν ίσως η πιο γόνιμη γι' αυτόν, καθώς ασχολήθηκε με πολλά θέματα Θεωρητικής Φυσικής, κυρίως με θέματα θερμότητας και θερμοδυναμικής

Το πείραμα του Σρέντιγκερ

Φανταστείτε ένα δοχείο χωρίς ανοίγματα μέσα στο οποίο βρίσκεται μια γάτα. Υπάρχει ένας εξωτερικός μηχανισμός που παράγει ένα φωτόνιο, το οποίο προσκρούει σ΄ ένα ημιδιαφανές κάτοπτρο.

Εκεί, έχει 50% πιθανότητα να διαπεράσει το κάτοπτρο και άλλη τόση να ανακλασθεί. Αν το διαπεράσει, ενεργοποιεί έναν άλλο μηχανισμό στο εσωτερικό του δοχείου που απελευθερώνει ένα δηλητήριο που σκοτώνει τη γάτα.

Επειδή λοιπόν δεν ξέρουμε πώς το φωτόνιο θα συμπεριφερθεί ή καλύτερα επειδή ξέρουμε πως υπάρχει ταυτόχρονα σε δυο επάλληλες και κβαντικές καταστάσεις, δεν ξέρουμε και τη μοίρα της γάτας.

Μέχρι όμως ν΄ανοίξουμε το κουτί για να δούμε τι κάνει η γάτα, σύμφωνα με την κβαντική θεωρια και τους κανόνες της, έχουμε τη λεγόμενη «υπέρθεση δύο καταστάσεων». Ο κόσμος υπάρχει στον βαθμό που υπάρχουμε κι εμείς ως μάρτυρες μιας από τις πολλές του εκδοχές και τις άπειρες διακλαδώσεις του αρχικού συμβάντος.

Ο Έρβιν Σρέντιγκερ έχει συνδεθεί άρρηκτα με τη δημιουργία και την ανάπτυξη της κβαντικής μηχανικής. Η περίφημη κυματική του εξίσωση αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα της συγκεκριμένης θεωρίας και εξασφάλισε στον Σρέντιγκερ μια περίοπτη θέση στην ιστορία της φυσικής.

Στην καταπληκτική ευρύτητα του πνεύματος του οφείλεται η μεγάλη του δημιουργικότητα. Ασχολήθηκε εκτός από την κβαντική μηχανική και θεωρία με την ηλεκτροδυναμική, τη φυσική των στοιχειωδών σωματιδίων και των κοσμικών ακτινοβολιών, τη στατιστική μηχανική και τη θερμοδυναμική, τη γενική θεωρία της σχετικότητας και την κοσμολογία και τέλος διεξήγαγε πρωτοπόρο διεπιστημονική έρευνα στη βιολογία.

Ο Σρέντιγκερ για να εξηγήσει θέματα της κβαντομηχανικής πρότεινε το περίφημο πείραμα με τη γάτα, θέλοντας να δείξει ότι η κβαντική θεωρία είναι ακόμη ελλειπής. Θεωρούσε ότι η γάτα είτε είναι ζωντανή είτε έχει πεθάνει, ανεξαρτήτως της παρατηρήσεώς μας.

Πηγή: Πρώτο ΘΕΜΑ

Οι γερανοί

Οι γερανοί (ρωσ. Журавли́) είναι ένα από τα πιο γνωστά ρώσικα τραγούδια, σχετικά με τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον ποιητή Rasul Gamzatov, από τη Ρώσικη Δημοκρατία του Νταγκεστάν. Οι στίχοι γράφτηκαν αρχικά στην Αβαρική γλώσσα, η οποία ομιλείται στο Νταγκεστάν. Η μετάφραση στα ρώσικα έγινε από τον Ρώσο ποιητή και μεταφραστή Naum Grebnyov. Η μουσική του τραγουδιού συντέθηκε από τον Yan Frenkel, το 1968. Ο Gamzatov σε ένα ταξίδι του στην πόλη Χιροσίμα, εντυπωσιάστηκε από το "Πάρκο

Ειρήνης της Χιροσίμα" και το "Μνημείο Ειρήνης των Παιδιών". Το μνημείο αυτό είναι ένα άγαλμα αφιερωμένο στη μνήμη των παιδιών που πέθαναν εξαιτίας του βομβαρδισμού και κατασκευάστηκε το 1958. Είναι το άγαλμα ενός κοριτσιού με απλωμένα χέρια, ενώ πάνω από το κορίτσι πετά ένας γερανός. Το γλυπτό βασίζεται στην αληθινή ιστορία της Σαντάκο Σασάκι, μιας νεαρής κοπέλας που πέθανε από τη ραδιενέργεια της βόμβας λίγα χρόνια μετά την επίθεση. Η Σαντάκο πίστευε ότι αν έφτιαχνε χίλιους οριγκάμι γερανούς θα θεραπευόταν. Μέχρι και σήμερα, άνθρωποι (κυρίως παιδιά) απ' όλο τον κόσμο φτιάχνουν τέτοιους χάρτινους γερανούς και τους στέλνουν στη Χιροσίμα όπου τοποθετούνται κοντά στο άγαλμα. Το άγαλμα αυτό επηρέασε τον Gamzatov, και του έδωσε έμπνευση για το γράψιμο των στίχων.

Οι στίχοι του τραγουδιού έχουν μεταφραστεί στα Ελληνικά από το Γιάννη Ρίτσο, και η πρώτη εκτέλεση στα Ελληνικά έγινε από τη Μαργαρίτα Ζορμπαλά. Στα ρώσικα, η πρώτη εκτέλεση έγινε από τον Mark Bernes.

ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ (Γιάννης Ρίτσος)

Στιγμές στιγμές θαρρώ πως οι στρατιώτες
που πέσανε στη ματωμένη γη
δεν κείτονται, θαρρώ, κάτω απ’ το χώμα
αλλά έχουν γίνει άσπροι γερανοί.

Πετούν και μας καλούν
με τις κραυγές τους
απ’ τους καιρούς αυτούς τους μακρινούς
κι ίσως γι’ αυτό πολλές φορές σιωπώντας
κοιτάμε τους θλιμμένους ουρανούς.

Πετάει ψηλά το κουρασμένο σμάρι
στης δύσης τη θαμπή φεγγοβολή
και βλέπω ένα κενό στη φάλαγγά του
και είναι ίσως η δική μου η θέση αυτή.

Θα ’ρθεί μια μέρα που μ’ αυτό το σμάρι
στο μέγα θάμπος θα πετώ κι εγώ
σαν γερανός καλώντας απ’ τα ουράνια
όλους εσάς που έχω αφήσει εδώ.

Ρώσικη εκτέλεση (Mark Bernes)




Ελληνική εκτέλεση (Μαργαρίτα Ζορμπαλά)



(Ακούγοντας το τραγούδι αυτό μου έρχεται στο μυαλό ο προπαππούς μου, Πέτρος Δ. Γιαννούλης, ο οποίος σκοτώθηκε στον Εμφύλιο.)

Για τη συγγραφή του άρθρου αντλήθηκαν πληροφορίες από την Ελληνική, την Αγγλική και τη Ρώσικη Βικιπαιδεία.

Πηγή στίχων: stixoi.info